WSJ: Ο Τραμπ πρόθυμος να τερματίσει τον πόλεμο στο Ιράν ακόμη και με κλειστά τα Στενά του Ορμούζ

Στρατηγική εξόδου από το Ιράν, πάση θυσία, φαίνεται να αναζητεί ο Ντόναλντ Τραμπ.

Σύμφωνα με τη Wall Street Journal έχει ενημερώσει συνεργάτες του ότι είναι πρόθυμος να τερματίσει τη στρατιωτική εκστρατεία κατά του Ιράν, ακόμη κι αν τα Στενά του Ορμούζ παραμείνουν ουσιαστικά κλειστά.

Ο Ντόναλντ Τραμπ εμφανίζεται διατεθειμένος να βάλει τέλος στις εχθροπραξίες χωρίς να εξασφαλίσει την επαναλειτουργία των Στενών, σύμφωνα με αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης, που επικαλείται η αμερικανική εφημερίδα. Μια τέτοια εξέλιξη θα άφηνε την Τεχεράνη να διατηρεί ισχυρό έλεγχο στο πιο κρίσιμο ενεργειακό πέρασμα του πλανήτη.

Η εκτίμηση που επικράτησε στον Λευκό Οίκο είναι ότι μια επιχείρηση για το άνοιγμα του θαλάσσιου περάσματος θα ξεπερνούσε το χρονικό πλαίσιο των τεσσάρων έως έξι εβδομάδων που έχει θέσει ο Αμερικανός πρόεδρος για τον πόλεμο. Έτσι, η στρατηγική μετατοπίζεται: πλήγμα στο ιρανικό ναυτικό και στα αποθέματα πυραύλων, και στη συνέχεια αποκλιμάκωση – με διπλωματική πίεση για την αποκατάσταση της ναυσιπλοΐας.

Αν αυτό δεν αποδώσει, η Ουάσιγκτον σκοπεύει να μετακυλήσει την ευθύνη σε Ευρωπαίους και περιφερειακούς συμμάχους, καλώντας τους να αναλάβουν πρωτοβουλία για την επαναλειτουργία των Στενών.

Αντιφατικά μηνύματα και στρατηγική ασάφεια

Τις τελευταίες εβδομάδες, ο Τραμπ έχει εκπέμψει αντικρουόμενα σήματα για τη σημασία των Στενών του Ορμούζ.

Από τη μία έχει απειλήσει με πλήγματα σε ενεργειακές υποδομές του Ιράν αν δεν ανοίξει το πέρασμα. Από την άλλη, έχει υποβαθμίσει τη σημασία του για τις ΗΠΑ, υποστηρίζοντας ότι αφορά κυρίως άλλες χώρες.

Η στάση αυτή εντάσσεται σε ένα ευρύτερο μοτίβο ασάφειας ως προς τους στόχους του πολέμου, με τον ίδιο να μιλά άλλοτε για «γρήγορη αποστολή» και άλλοτε να εξετάζει σύνθετες και επικίνδυνες επιχειρήσεις, όπως η κατάσχεση ιρανικού ουρανίου.

Ο κίνδυνος για την παγκόσμια οικονομία

Η παρατεταμένη διαταραχή στα Στενά του Ορμούζ – από όπου διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς πετρελαίου – έχει ήδη αρχίσει να αφήνει βαθύ αποτύπωμα στην οικονομία.

Οι τιμές της ενέργειας κινούνται ανοδικά, με το αμερικανικό πετρέλαιο να ξεπερνά τα 100 δολάρια το βαρέλι για πρώτη φορά από το 2022, ενώ αναλυτές προειδοποιούν ακόμη και για σενάρια εκτόξευσης στα 200 δολάρια εάν η κρίση παραταθεί.

Οι επιπτώσεις δεν περιορίζονται στην ενέργεια. Ελλείψεις σε κρίσιμες πρώτες ύλες – από λιπάσματα έως ήλιο που χρησιμοποιείται στην παραγωγή μικροτσίπ – πλήττουν ήδη βασικούς κλάδους της βιομηχανίας.

Η Σούζαν Μαλόνι, αντιπρόεδρος στο Brookings Institution, χαρακτηρίζει την επιλογή τερματισμού των επιχειρήσεων χωρίς άνοιγμα των Στενών «αδιανόητα ανεύθυνη», προειδοποιώντας ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να απομονωθούν από τις συνέπειες μιας παγκόσμιας ενεργειακής κρίσης.

Στρατιωτική παρουσία χωρίς άμεση λύση

Παρά την πρόθεση αποκλιμάκωσης, οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην περιοχή. Το USS Tripoli και η 31η Εκστρατευτική Μονάδα Πεζοναυτών έχουν ήδη αναπτυχθεί, ενώ εξετάζεται η αποστολή έως και 10.000 επιπλέον στρατιωτών.

Την ίδια ώρα, ο Μάρκο Ρούμπιο αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής δράσης, δηλώνοντας ότι είτε το Ιράν θα επιλέξει να ανοίξει τα Στενά είτε «ένας συνασπισμός χωρών θα διασφαλίσει την ελευθερία της ναυσιπλοΐας, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο».

Ένα πρόβλημα που μετατίθεται – και διογκώνεται

Στην πράξη, η επιλογή Τραμπ δεν λύνει το πρόβλημα των Στενών του Ορμούζ – απλώς το μεταθέτει. Και όσο περνά ο χρόνος, το κόστος αυξάνεται: για τις αγορές, για τους συμμάχους, αλλά και για την ίδια την αμερικανική οικονομία.

Η Τεχεράνη, ακόμη και με μειωμένες στρατιωτικές δυνατότητες, φαίνεται ικανή να διατηρήσει την πίεση σε μια αρτηρία από την οποία εξαρτάται η παγκόσμια ενεργειακή ισορροπία.

Το ερώτημα δεν είναι πλέον αν θα ανοίξουν τα Στενά – αλλά ποιος θα πληρώσει το τίμημα για να συμβεί αυτό.

Πηγή: naftemporiki.gr