Ο Πόλεμος στο Ιράν και η σκιά της τρομοκρατίας στην Ευρώπη
Η φρεγάτα Κίμων το καμάρι του Ελληνισμού.
Όχι καμπανάκι, αλλά οι καμπάνες της Αγίας Σοφίας χτυπούν δυνατά και μας προειδοποιούν για τον κίνδυνο που δεν βρίσκεται πλέον προ των πυλών, αλλά εντός των τειχών. Ο πόλεμος στο Ιράν έχει σημάνει συναγερμό σε όλες τις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής. Το πρόβλημα είναι κάτι περισσότερο από υπαρκτό και αφορά την ίδια την ασφάλεια της Κύπρου.
Η άμεση ανταπόκριση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με προστάτιδα δύναμη την Ελλάδα, την Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία ήταν καθοριστική όταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, ζήτησε τη συνδρομή της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ασφάλεια της Κύπρου. Σημειώνεται ότι είναι η πρώτη φορά από την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δημιουργείται μια ευρωπαϊκή ασπίδα προστασίας για την Κύπρο. Αυτό αποδεικνύει πόσο σημαντική είναι η Κύπρος και ο ρόλος που διαδραματίζει στην Ανατολική Μεσόγειο και όχι μόνο.
Για τον λόγο αυτόν, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις δημιούργησαν μια ισχυρή ομπρέλα προστασίας γύρω από την Κύπρο, γεγονός που καταγράφεται ως ουσιαστική πράξη αλληλεγγύης από χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Παράλληλα, πρέπει όλες οι χώρες –και ιδιαίτερα οι Ηνωμένες Πολιτείες– να είναι προετοιμασμένες ότι ενδέχεται να βιώσουν την τρομοκρατία σε όλο της το εύρος, κάτι που πολλοί αναλυτές εκτιμούν ότι μπορεί να συμβεί μετά τη λήξη του πολέμου στο Ιράν.
Σύμφωνα με εκτιμήσεις πολιτικών αναλυτών, οι φανατικοί Φρουροί της Επανάστασης του καθεστώτος των μουλάδων έχουν ορκιστεί εκδίκηση. Μια μεγάλη μερίδα από αυτούς ενδέχεται να επιχειρήσει να εισέλθει στην Ευρώπη με το πρόσχημα του πολιτικού πρόσφυγα. Σύμφωνα με τις ίδιες αναλύσεις, τα πιθανά τρομοκρατικά χτυπήματα στην Ευρώπη και στις Ηνωμένες Πολιτείες θα μπορούσαν να έχουν ως στόχο αμερικανικά και ισραηλινά συμφέροντα.
Οι Φρουροί της Επανάστασης.
Παράλληλα, ενδέχεται να στοχοποιηθούν και χώρες που θεωρείται ότι συνέβαλαν ή βοήθησαν τις Ηνωμένες Πολιτείες στον πόλεμο κατά του Ιράν. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα που συχνά αναφέρεται είναι οι βρετανικές στρατιωτικές βάσεις στην Κύπρο. Για τον λόγο αυτόν καθίσταται επείγουσα η λήψη προληπτικών μέτρων ασφαλείας. Οι χώρες που εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στον πόλεμο οφείλουν να κινηθούν έγκαιρα και αποφασιστικά, καθώς υπάρχει ο φόβος ότι ένα ευρύτερο δίκτυο υποστηρικτών των φανατικών κύκλων του ιρανικού καθεστώτος θα επιχειρήσει να δραστηριοποιηθεί σε ευρωπαϊκό έδαφος.
Παράλληλα, πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη και η απειλή των λεγόμενων «μοναχικών λύκων», οι οποίοι μπορούν να αποδειχθούν εξίσου επικίνδυνοι με οργανωμένες τρομοκρατικές ομάδες όπως η Χεζμπολάχ. Η τρομοκρατία δεν αποτελεί πλέον μια αυστηρά οργανωμένη στρατιωτική δομή με σαφή ιεραρχία, όπως συνέβαινε με το ISIS την περίοδο του λεγόμενου Χαλιφάτου.
Η τρομοκρατία μεταμορφώνεται. Γίνεται πιο ατομική, πιο ψηφιακή και, παραδόξως, πιο αόρατη για τις υπηρεσίες ασφαλείας. Έτσι ανατρέπονται σχεδόν μια δεκαετία βελτίωσης της παγκόσμιας ασφάλειας.
Στις 29 Ιανουαρίου 2026, η Ευρωπαϊκή Ένωση, μετά από ομόφωνη απόφαση και των 27 κρατών-μελών, πρόσθεσε επίσημα τους Φρουρούς της Επανάστασης στη λίστα των τρομοκρατικών οργανώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο λόγος ήταν η βίαιη καταστολή των διαδηλώσεων στο Ιράν, κατά την οποία έχασαν τη ζωή τους χιλιάδες αθώοι πολίτες.
Υ.Γ.: Η κλιμάκωση της έντασης φέρνει στην επιφάνεια ένα ζήτημα που εδώ και χρόνια προκαλεί συζητήσεις: τον ρόλο των βρετανικών στρατιωτικών βάσεων στην Κύπρο. Οι βάσεις αυτές, που λειτουργούν στο νησί για δεκαετίες, ενδέχεται να εμπλέκουν την Κύπρο σε διεθνείς συγκρούσεις χωρίς η ίδια η Κυπριακή Δημοκρατία να έχει άμεσο έλεγχο στις στρατιωτικές αποφάσεις. Σε μια περίοδο κατά την οποία ο πόλεμος στο Ιράν δημιουργεί νέες γεωπολιτικές εντάσεις και ενδεχόμενες ενέργειες αντιποίνων, η παρουσία αυτών των βάσεων μπορεί να μετατρέψει την Κύπρο σε πιθανό στόχο.
Το ζήτημα αυτό έθεσε δημόσια ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκος Χριστοδουλίδης, επισημαίνοντας ότι υπό τις νέες γεωπολιτικές συνθήκες θα πρέπει να επανεξεταστεί το καθεστώς λειτουργίας των βρετανικών βάσεων. Η δήλωση αυτή αντικατοπτρίζει μια ευρύτερη ανησυχία: η ασφάλεια της Κύπρου δεν μπορεί να εξαρτάται από στρατιωτικές δραστηριότητες τρίτων χωρών, όπως η Μεγάλη Βρετανία, οι οποίες ενδέχεται να την εμπλέκουν σε συγκρούσεις πέρα από τη δική της πολιτική βούληση.
