Οι «κρουσμένοι» εργαζόμενοι
Πώς είναι το κερί που καίγεται και σβήνει; Αυτήν ακριβώς την εικόνα δίνουν οι μισοί σχεδόν εργαζόμενοι στην Κύπρο, σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Έρευνα για τις Συνθήκες Εργασίας 2024. Οι Κύπριοι εργαζόμενοι εμφανίζουν τα υψηλότερα ποσοστά επαγγελματικής εξουθένωσης σε ολόκληρη την Ευρώπη, με έντονα φαινόμενα σωματικής και συναισθηματικής εξάντλησης. Είναι αυτό που αποκαλείται «burnout». Σε μετάφραση στα κυπριακά, «είμαστεν κρουσμένοι», ή κάτι τέτοιο.
Σημειώνεται ότι η έρευνα εξετάζει την ποιότητα της εργασίας μέσα από επτά βασικές διαστάσεις: τις αποδοχές, τις προοπτικές ανέλιξης, τις δεξιότητες και την αυτονομία, τον χρόνο εργασίας, την ένταση εργασίας, το κοινωνικό περιβάλλον και το φυσικό περιβάλλον στον χώρο εργασίας.
Με βάση την έρευνα, σχεδόν το 44% των Κυπρίων εργαζομένων δηλώνoυν ότι αισθάνονται πάντα ή τις περισσότερες φορές σωματικά εξαντλημένοι λόγω της εργασίας τους. Τα χαμηλότερα αντίστοιχα ποσοστά καταγράφονται στην Ολλανδία, με 18%. Και να φανταστείτε ότι οι περισσότεροι Ολλανδοί πηγαίνουν στην εργασία τους με το ποδήλατο, οπότε κανονικά, όταν επιστρέφουν στο σπίτι, θα έπρεπε να αισθάνονταν ακόμη πιο σωματικά εξαντλημένοι. Αν είχαμε κι εμείς τη συνήθεια να πηγαίνουμε με τα ποδήλατα στη δουλειά, το ποσοστό των Κυπρίων που θα δήλωναν σωματικά εξαντλημένοι, θα ανερχόταν στο 100%!
Στην έρευνα, ωστόσο, δεν διευκρινίζεται μια λεπτομέρεια, που είναι σημαντική. Δηλαδή εάν οι εργαζόμενοι που ερωτήθηκαν απασχολούνται στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα. Διότι, εάν είναι στον ιδιωτικό τομέα, τότε δεν προκαλούν έκπληξη τα αποτελέσματα της έρευνας. Εάν, όμως, είναι στον δημόσιο τομέα, τότε τα ευρήματα δεν αντιστοιχούν στη γενικότερη εικόνα που έχουμε για τις συνθήκες εργασίας που επικρατούν εκεί. Και μη μου πείτε ότι οι δημόσιοι υπάλληλοι (τουλάχιστον στη συντριπτική πλειονότητα) εμφανίζουν έντονα φαινόμενα σωματικής και συναισθηματικής εξάντλησης, όπως καταγράφει η έρευνα. Ο μισθός πέφτει κανονικά, βρέξει-χιονίσει, η ένταση εργασίας είναι ελεγχόμενη από τους ίδιους τους εργαζομένους, οι προοπτικές ανέλιξης είναι εξαίρετες, αφού όλοι σχεδόν βαθμολογούνται ως «εξαίρετοι», ο δημόσιος τομέας παρέχει γενικά επαγγελματική ασφάλεια, όλοι αυτοί οι παράγοντες δεν νομίζω να οδηγούν σε σωματική και συναισθηματική εξάντληση.
Ενώ στον ιδιωτικό τομέα οι συνθήκες είναι πολύ διαφορετικές. Εκεί, το «burnout» κάνει θραύση. Εκεί, δεν υπάρχει μόνον εξάντληση σωματική και συναισθηματική. Υπάρχει και εξάντληση… του μισθού, πολύ πριν από το τέλος του μηνός.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
