«Χάρτινη τίγρης» και «ατσάλινη ασπίδα»
Η Άγκυρα δεν βρίσκεται σε διλήμματα στον πόλεμο του Ιράν. Είναι επιτήδειος ουδέτερος και περιμένει με υπομονή για να δει πώς θα πάρει λάφυρα μετά το τέλος της κρίσης. Το σημαντικό για μας είναι άλλο: Ότι δεν σηκώνει ποτέ το άγριο επεκτατικό της βλέμμα από την Κύπρο και την Ελλάδα. Ας μη χάνουμε, λοιπόν, την πυξίδα μας. Η Τουρκία είναι η απειλή, που περιμένει την ευκαιρία για να μας καταβροχθίσει…
Εφόσον η τουρκική κατοχή της Κύπρου και η απειλή στο Αιγαίο συνεχίζονται, η προσοχή μας θα πρέπει να είναι στραμμένη πάντα στην αποτροπή και όχι στον εξευμενισμό. Η δε αποτροπή δεν οικοδομείται με επικοινωνιακά τρικ, αλλά με σοβαρή στρατηγική. Εάν Αθήνα και Λευκωσία παγιδευτούν σε εντυπωσιασμούς, τότε θα πληρώσουμε ακριβά το τίμημα την ώρα της κρίσης. Γιατί; Διότι η άμυνά μας θα μοιάζει με «χάρτινη τίγρη». Εάν δεχθούμε ότι η ελλαδική αποτροπή έχει ενισχυθεί, η Κύπρος συνιστά ακόμη την αχίλλειο πτέρνα, η οποία ορθώς θωρακίστηκε με τα 4 F-16 και δυο φρεγάτες. Ως εκ τούτου, με τη λήξη του πολέμου στο Ιράν, το ερώτημα που εγείρεται έχει ως εξής: Θα πρέπει ν’ αποχωρήσουν οι ελληνικές δυνάμεις από το νησί και να επιστρέψουμε στον εξευμενισμό και στο δόγμα ότι «η Κύπρος κείται μακράν» ή θα πρέπει να συνεχιστεί η ενίσχυση τής αποτροπής; Η λογική λέει ότι η δεύτερη επιλογή είναι μονόδρομος. Την επιβάλλει η τουρκική κατοχή και απειλή, που εκδηλώνεται ενιαία από τη Θράκη ώς την Κύπρο. Εφόσον, μάλιστα, για πρώτη φορά εφαρμόζεται με πράξεις και όχι με λόγια το Δόγμα του Ενιαίου Αμυντικού χώρου, ποιος είναι ο λόγος για να ξηλωθεί εκ νέου;
Η όποια «χάρτινη τίγρης» θα πρέπει να μετατραπεί σε «ατσάλινη ασπίδα», για να μην μπορεί ο τουρκικός γκρίζος λύκος να την ξεσκίζει με την πρώτη. Ή για να μας αναγκάσει χωρίς αντίσταση, μόνο με τη σκιά της θέας του, να συναινούμε στις γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο και να συρόμαστε σε συνομιλίες στο Κυπριακό για μια διευθέτηση, που θα μας μετατρέπει σε τουρκικό προτεκτοράτο. Και θα είναι ταυτοχρόνως το προανάκρουσμα της πτώσης του Αιγαίου. Όχι μόνο αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων δεν δικαιολογείται, αλλά ενίσχυσή τους, καθώς και της Εθνικής Φρουράς, επιβάλλεται. Διότι, εάν το τουρκικό θηρίο αποτολμήσει να επιτεθεί, θα πρέπει να σπάσει τα μούτρα του και όχι να μας βρει εύκολη βορά για τα δόντια του.
