Πολιτεία ως πολίτες και διαφθορά

Πολιτεία είναι πρώτα οι πολίτες. Η διαφθορά ξεκινά από την ατομική νοοτροπία για μικροδιευκολύνσεις κατά παρέκκλιση του γραπτού ή άγραφου κανόνας και του ήθους.

Εύκολα όποιος ξεκίνησε με αυτή τη νοοτροπία θα την ακολουθήσει και στα πιο μεγάλα όπου η επιτυχία της επιδίωξής του βρίσκεται πια στα χέρια των σε θεση ισχύος. Όσο πιο μεγάλη η διευκόλυνση τόσο πιο ισχυρος είναι ο αποδέκτης της. Επειδή η κοινωνία δεν είναι ψηφίδες αποκομμένες αλλά πρόσωπα αλληλένδετα το αίτημα θα βρει ανταπόκριση.
Ίδια είναι και η νοοτροπία ανάμεσα σε όσους βρίσκονται στα υψηλά δώματα.

Έτσι όλοι κερδίζουν.

Διαμαρτυρονται αυτοί που η ζωή τούς κράτησε απέξω ή που λίγο επωφελούνται ή δεν προτιμήθηκαν. Το τελευταίο, στο πλαίσιο της νοοτροπίας, είναι καταλληλότερη λέξη από το αδικήθηκαν. Το αδικήθηκαν ισχύει γι αυτούς που πιστεύουν στη δικαιοσύνη.

Ζήτημα πια είναι το αμερόληπτο και αντικειμενικό αυτών που η κοινωνία αυτή τους έταξε να υπηρετούν τη δικαιοσύνη αλλά και όσους τάχθηκαν να νομοθετούν για τη δικαιοσύνη.

Μόνο που η αλλαγή δεν πρέπει να ανατίθεται ή να αναμένεται αποκλειστικά από αυτούς. Διότι τότε υπάρχει παθητικότητα θεωρητικά όμως, διότι η κοινωνική ζωή είναι ενεργητική και όχι στατική. Κι αφού είναι ενεργητική η αλλαγή δεν είναι μόνο ευθύνη αυτών στους οποίους την ανέθεσε η κοινωνία αλλά της κοινωνίας σαν ολότητας μηδενός εξαιρουμένου.

Οι φωνές κατά της νοοτροπίας δεν είναι άνευ νοήματος ή ατελέσφορες. Απλά κεντρίζουν, ξυπνούν φωνές διαμαρτυρίας, εκθέτουν, μετατρέπονται εφόσον αγκαλιαστούν από πολλούς, σε δυναμική αλλά και σε συμβολή για αλλαγή. Κι όσο πιο βαθιά είναι εδραιωμένη η νοοτροπία τόσο περισσότερη προσπάθεια, γι' αυτούς τους κάποιους, δίκαιους στον χαρακτήρα ή ως αντίδραση όταν η νοοτροπία δεν τους βοήθησε.

Η καταγγελία θα πρέπει να είναι ακριβής και να είναι αποτέλεσμα υπέρβασης φόβου. Η καταγγελία αυτή θα αγκαλιάζεται από αυτή τη δυναμική που όλα δείχνουν πως αυξάνει.
Η δυναμική γίνεται απαίτηση για αλλαγή και η έκθεση και τιμωρία οποίου παραβιάζει τον κανόνα όλο και θα εδραιώνεται.

Ένας συνεχής αγώνας νίκης κατά του κακού που μακροπρόθεσμα απειλεί να διαρρήξει κάθε υγιές θεμέλιο διαπροσωπικής σχέσης πρώτα και των κανόνων έπειτα, αφού οι δεύτεροι ούτως ή άλλως εδράζονται στη διαπροσωπική σχέση ως μετάδοσή τους, ως αποδοχή κι εφαρμογή.

*Νομικός, Λεμεσός