Δεν έρχεται Ανάσταση χωρίς Επανάσταση

Για 52η χρονιά η μαρτυρική Κύπρος εξακολουθεί να βιώνει τα φρικτά πάθη της Τουρκικής κατοχής και εναγωνίως ψάχνει να βρεί τη σωτήρια διέξοδο που θα την οδηγήσει στην Ανάστασή της που είναι απόλυτα ταυτισμένη με την αποτίναξη του νεοθωμανικου ζυγού και λευτεριά των κατεχομένων εδαφών μας.

Την ώρα που το χρονίζον Κυπριακό Ζήτημα ασφυκτιά στη μέγγενη των Ερντογανικών ορδών, οι πλείστοι κομματικοί ηγέτες αντί να οικοδομήσουν ενωμένοι και ομόψυχοι γρανιτένιο τείχος σε συνεργασία με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για απόκρουση της τουρκικής βουλιμίας, εξακολουθούν να παίζουν προκλητικά το βιολί τους με μοναδική έγνοια τις προσεχείς βουλευτικές εκλογές και θωράκιση των «κεκτημένων» τους. Ειδικότερα στο στρατόπεδο της μείζονος αντιπολίτευσης, παρά το πρωτοφανές ηχηρό χαστούκι που δέχθηκε στις τελευταίες προεδρικές εκλογές, τα πράγματα καταγράφονται ως τραγελαφικά. Η ηγεσίες της, παραμένοντας αιχμάλωτες των πολύχρωμων παθογενειών τους, αρνούνται πεισματικά να συνεργαστούν ειλικρινά με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για χάραξη συλλογικής στρατηγικής σε ύψιστης σημασίας ζητήματα. Αντί να μετανοήσουν για τα ασύγγνωστα λάθη και τις άστοχες πολιτικές τους πρακτικές, επιχειρούν να παρουσιάσουν ένα νέο φιλοτεχνημένο πρόσωπο στην απέλπιδα προσπάθεια τους να ξεγελάσουν τους ψηφοφόρους. Μέσα σε αυτό το τρομακτικό σκηνικό και στην απουσία συνθηκών λαικής ομοψυχίας, εθνικής ενότητας και υπεροκομματικής στρατηγικής στο Κυπριακό, η ανάσταση της πολύπαθης Κύπρου φαντάζει απομακρυσμένη. Η μοναδική αχτίδα φωτός αναδύεται δειλά – δειλά μέσα από τον εκδηλούμενο αθόρυβο ξεσηκωμό των τίμιων δυνάμεων της κοινωνίας που ζητούν εξυγίανση του πολιτικού βίου, εδραίωση συνθηκών ισοπολιτείας, διαφάνειας, χρηστής διοίκησης και δίκαιης λύσης στο Κυπριακό. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Νίκος Χριστοδουλίδης, αντλώντας δύναμη από τις δυνάμεις του πνεύματος, του πολιτισμού και της εθνικής αυτογνωσίας, κάνει σοβαρά βήματα προς την ορθή κατεύθυνση για να σπάσει το απόστημα των συσσωρευμένων κομματικών, πολιτικών/πολιτειακών αμαρτημάτων και ανομημάτων των 65 χρόνων ζωής της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αγνοώντας τούς κατ' επάγγελμα κομματικούς παίκτες αλλά και τους κάθε λογής πολιτικούς εμπόρους του λαού, που δυστυχώς αφθονούν στις μέρες μας, καλείται ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης να προχωρήσει μπροστά με ευτολμία και πυγμή, διανοίγοντας ανοιχτούς ορίζοντες στη βελούδινη επαναστατική πορεία προς το αύριο. Καλείται να σφυρηλατήσει ακόμη περισσότερο το συμβόλαιο τιμής με τις δυνάμεις της φιλοπρόοδης κοινωνίας, του μόχθου και της τίμιας επιχειρηματικότητας, προσφέροντας όραμα στον Κυπριακό Ελληνισμό με σκοπό να χαράξει η αυγή της κοινωνικής αναγέννησης και της εθνικής λύτρωσης.

Για να επιτευχθεί το μέγα ζητούμενο, απαιτείται μεγαλύτερη αποφασιστικότητα από την κυβέρνηση για προώθηση ρηξικέλευθων τομών με στόχο την εξυγίανση του σάπιου πολιτικού συστήματος, εδραίωση του πολιτικού πολιτισμού και αναστήλωση του καταρρέοντος αξιακού συστήματος.

Τώρα που στη γειτονιά μας συντελούνται κατακλυσμιαίες γεωστρατηγικές ανακατατάξεις, ήρθε η ώρα να διεκδικήσουμε από τους συμμάχους μας, την απόδοση δικαιοσύνης στην Κύπρο και δικαίωση των πολύχρονων αγώνων της Ελλάδας υπέρ της Ανθρωπότητας. Κύπρος και Ελλάδα, μπορούν κάλλιστα να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της Ευρώπης και της Δύσης στην ταραγμένη Μέση Ανατολή και όχι μόνο. Και αυτό αναδεικνύεται περίτρανα μέσα από τη στενή και ειλικρινή συνεργασία των κυβερνήσεων των δυο αδελφών κρατών στις κρίσιμες τούτες ώρες. Προσδοκούμε πως οι Κυβερνήσεις Κύπρου – Ελλάδας θέτοντας τούτη την ιστορική ώρα σε πλήρη ενεργοποίηση το Ενιαίο Αμυντικό Δόγμα, θεμελιώνουν την αφετηρία μιας ελπιδοφόρας πορείας για άρση της κατοχής και δικαίωση των αγώνων του Κυπριακού Ελληνισμού. Βέβαια σε αυτή την τιτάνεια προσπάθεια σημαίνοντα λόγο και ρόλο έχει και η Εκκλησία η οποία ως θεματοφύλακας των χριστιανικών αξιών έχει υπέρτατη ευθύνη να παρεμβαίνει καταλυτικά στα πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα (προς Θεού όχι στα κομματικά) όταν διακυβεύεται η ανθρώπινη αξιοπρέπεια και οι θεμελιώδεις αρχές της δικαιοσύνης. Με άλλα λόγια, όταν οι θεσμοί κινδυνεύουν με χρεοκοπία θέτοντας σε κίνδυνο τη συνοχή της κοινωνίας και την ευημερία των αδυνάμων, η εμπλοκή της Εκκλησίας δεν αποτελεί απλώς δικαίωμα αλλά ηθική υποχρέωση κι εθνική επιταγή. Είναι γιαυτόν ακριβώς τον λόγο που στις κρίσιμες ώρες, οι επικεφαλής της Πολιτείας και της Εκκλησίας οφείλουν να συνδιαλέγονται με σκοπό την υιοθέτηση σωστικών αποφάσεων.

Έχοντας αυτά κατά νου, υποσχόμαστε ως Ενιαίο Πολιτιστικό Δόγμα να κρατήσουμε ζωντανό το φως της ευθύνης έναντι της πολύπαθης κοινωνίας και της αιμάσσουσας πατρίδας και να το μεταλαμπαδεύσουμε στη νέα γενιά πιο δυνατό, πιο καθαρό, πιο φωτεινό. Γιατί ο Ελληνισμός δεν πέθανε ποτέ, μόνο σιωπά, ώσπου να τον καλέσει η ανάγκη της Ιστορίας. Και σήμερα, η Ιστορία τον καλεί ξανά για: Να υψώσουμε το οικουμενικό φως του Ελληνικού Πολιτισμού, ευαισθητοποιώντας τους Ευρωπαίους εταίρους για έμπρακτη στήριξη του αγώνα μας, που είναι και δικός τους αγώνας ενάντια σε κάθε μορφή τυρρανίας και ανελευθερίας. Ενωμένοι λοιπόν, μπορούμε να μεγαλουργήσουμε, για μια Κύπρο που αντιστέκεται. Για μια Ελλάδα που θυμάται και αγωνίζεται. Για έναν Ελληνισμό που θέλει και μπορεί να ξαναλάμψει. Η Ελληνική ιστορία, μας διδάσκει πως, η Ανάσταση δεν μπορεί να έλθει χωρίς Επανάσταση! Και αυτό πρέπει να το τυπώσει βαθειά στο μυαλό του ο κάθε ευηπόληπτος πολίτης και ο κάθε Έλληνας πατριώτης με προεξάρχοντες τους Πολιτειακούς και Εκκλησιαστικούς ταγούς.

Καλό Πάσχα, κρατώντας τη φλόγα του Αγίου Φωτός αναμμένη ολόχρονα, για να μην αργήσει άλλο να σημάνει η καμπάνα της ανάστασης.

*Δημοσιογράφος, πρόεδρος του Ενιαίου Πολιτιστικού Δόγματος Κύπρου – Ελλάδας – Απανταχού Ελληνισμού «Των Ελλήνων Οι Κοινότητες»