Αποχαιρετισμός σε έναν Κερυνειώτη του νόστου που έφυγε με τον καημό της επιστροφής

Ένας ακόμα από τους χιλιάδες εκτοπισμένους, οι οποίοι εκδιώχθηκαν από τις πατρογονικές τους εστίες με βίαιο και τραγικό τρόπο από τα τουρκικά στρατεύματα εισβολής στην Κύπρο, το 1974, ο Χριστάκης Λουκά Φουρουκλάς από το Τριμίθι της Κερύνειας, ταξίδεψε πριν από λίγες μέρες, πλήρης ημερών, για την αιωνιότητα. Έφυγε χωρίς να αξιωθεί να επιστρέψει στο σπίτι, που με τόσους κόπους και θυσίες έκτισε στην Κερύνεια· εκεί που τη δεκαετία του ’50 δημιούργησε τη δική του οικογένεια.

Από τις 22 Ιουλίου του 1974, όταν οι Τούρκοι μπήκαν αρματωμένοι στην ανυπεράσπιστη Κερύνεια, ο Χριστάκης Φουρουκλάς μαζί με τη σύζυγό του Ανατολή (Τούλα) Χ"Γιάννη Ηλιάδη με καταγωγή από τη Μικρά Ασία, και τα τρία παιδιά τους - Λουκά, Φώτο και Ιωάννα - έγιναν μέρος ενός τραγικού καταλόγου με 164.000 ονόματα· όσοι είναι συνολικά οι Έλληνες Κύπριοι που εκτοπίστηκαν βίαια από τα κατεχόμενα εδάφη μετά την τουρκική εισβολή στη Μεγαλόνησο. Η οικογένεια διασπάστηκε καθώς δύο μήνες μετά την κατάληψη της Κερύνειας, ο Χριστάκης συνελήφθη αιχμάλωτος από την οικία του και μεταφέρθηκε στα Άδανα. Όταν απελευθερώθηκε, μεταφέρθηκε στη Λευκωσία παρά τις προσπάθειές του να ενωθεί με τη σύζυγο και κόρη του, που παρέμειναν εγκλωβισμένες στο σπίτι τους για ολόκληρο χρόνο.

Έκτοτε, ο Χριστάκης ζούσε με μια μόνο ελπίδα και ένα μοναδικό όνειρο, αυτό της επιστροφής στην πατρώα γη. Όπου και αν πήγε, όπου κι αν ταξίδεψε η σκέψη του στριφογύριζε πάντα στις γειτονιές της αγαπημένης του πόλης. Πίστευε πως μια μέρα θα γύριζε ξανά και θα κατοικούσε για πάντα στα πολυαγαπημένα χώματα και τις μαγευτικές τοποθεσίες της πόλης του Αχαιού Κηφέα, της θαλασσοφίλητης Κερύνειας.

Ο αείμνηστος Χριστάκης Φουρουκλάς, όπως και όλοι οι εκτοπισμένοι της Κύπρου, προσπάθησε να βρει ξανά τα βήματά του, να σταθεί γερά στα πόδια του, σε μια Κύπρο που ήταν φορτωμένη με πόνο και ερείπια, σε μια διχοτομημένη πατρίδα, με χιλιάδες νεκρούς και εκτοπισμένους, πρόσφυγες στην ίδιά τους την πατρίδα. Τα ερείπια δεν ήταν μόνο υλικά· ήταν πρωτίστως ψυχικά! Και τα έζησε όλα με αξιοπρέπεια μέσα σε στιγμές μιας ανείπωτης θλιβερής σιωπής. Ο καιρός στις ελεύθερες περιοχές περνούσε δύσκολα.

Τον Σεπτέμβριο του 1975 αποφασίζει να μετακομίσει στην Ελληνική πρωτεύουσα. Ταξιδεύει με καράβι για τον Πειραιά και από εκεί στην Αθήνα. Πρώτα στα Κάτω Πατήσια, στην περιοχή του Αγίου Λουκά και ύστερα στα Άνω Πατήσια στην περιοχή Προμπονά. Σύντομα θα ανοίξει το δικό του ραφείο. Εκεί θα σπουδάσει και τα τρία παιδιά του. Στην Αθήνα θα συναντήσει ανθρώπους που θα τους συμπαρασταθούν και θα τους στηρίξουν.

Με τον Φώτο (τον εκ Κυρηνείας (Κ. Σάθα 3) Κύπρου ορμώμενο και εν Λαρίσση (Γ. Σεφέρη 48) Θετταλίας διαμένων και μέχρι πρότινος εργαζόμενος, όπως του αρέσει να αυτοπαρουσιάζεται), συναντηθήκαμε για πρώτη φορά πριν από πολλά χρόνια στον Σύλλογο Κυπρίων Νομού Λάρισας. Έκτοτε γίναμε πολύ καλοί φίλοι. Ο Φώτος ήταν έφεδρος αξιωματικός, το ίδιο και αδελφός του Λουκάς και υπηρετούσαν μαζί στο 251 Τάγμα Πεζικού, στη Γλυκιώτισσα της Κερύνειας, δίπλα ακριβώς από το χώρο που διενεργήθηκε η αποβατική κίνηση των Τούρκων. Όρθωσαν το ανάστημά τους απέναντι στους Τούρκους εισβολείς μα η προδοσία δεν άφηνε κανένα περιθώριο αποτροπής της τουρκικής αποβατικής κίνησης. Κάθε αντίσταση αποδείχθηκε μάταια! Σπούδασε στη Φυσικομαθηματική Σχολή (ΦΜΣ) στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, τμήμα Φυσικής. Υπηρέτησε για πάρα πολλά χρόνια στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ως Καθηγητής Φυσικής στο 2ο Λύκειο Λάρισας όπου διέπρεψε με το ήθος, την επιστημοσύνη και τις διδακτικές του ικανότητες.

Τον πατέρα του τον γνώρισα καθώς ερχόταν συχνά στην πόλη μας. Πάντα η κουβέντα μας περιστρεφόταν γύρω από την αγαπημένη του πόλη. Τελευταία μας συνάντηση ήταν πέρυσι στην εκδήλωση εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 1ης Απριλίου 1955, στη Λάρισα. Πάντα καλοντυμένος, γλυκομίλητος, χαμογελαστός και πρόσχαρος. Η νοσταλγία της επιστροφής στον τόπο που γεννήθηκε ήταν γι΄ αυτόν πόθος ζωής. Τον πρόλαβε όμως ο θάνατος, πριν προλάβει να ζήσει το όνειρό του… Ο αείμνηστος Χριστάκης Λουκά Φουρουκλάς, αποτελεί ένα από τα πολλά σύμβολα του διαχρονικού πόνου της προσφυγιάς, καθώς ένας-ένας φεύγουν από τη ζωή, μακριά από τον τόπο τους, βάζοντας τέλος στις ματωμένες προσδοκίες τους.

Ας είναι αιωνία η μνήμη του και ελαφρύ το χώμα της Αττικής γης που τον δέχθηκε στα σπλάχνα της.

Επιμύθιο: Χρησιμοποιώντας τα σύγχρονα μέσα της εποχής μας, ο Φώτος, ο δευτερότοκος γιος του αείμνηστου Χριστάκη Φουρουκλά, προσπαθεί να αποτυπώσει σε διαδραστικό χάρτη με κάθε λεπτομέρεια την πόλη της Κερύνειας σε μια προσπάθεια να την αναδείξει ως γεωγραφικό και πολιτιστικό χώρο μέσα στον χρόνο. Κι έτσι να την καταστήσει γνωστή σε όλους μας. Μια προσπάθεια δύσκολη, επίπονη και βασανιστική! Το γιατί φαντάζομαι το αντιλαμβάνεστε…

Λάρισα 30-03-2025: Ο αείμνηστος Χριστάκης Λουκά Φουρουκλάς, μαζί με τον γιο του Φώτο.

*Ακαδημαϊκός - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας

Από το Μονάγρι Λεμεσού

av.avgoustinοs@gmail.com