Μετεγγραφές βουλευτών όπως μετεγγραφές ποδοσφαιριστών – Βουλευτικές 2026

Η πολιτική κατάσταση στην Κύπρο, θα έλεγα ότι νοσεί εδώ και περισσότερο από δύο δεκαετίες και συνεχίζει να προβληματίζει και ν’ απογοητεύει. Παρακολουθούμε μιαν άνευ προηγουμένου συναλλαγή πολιτικών προσώπων και κομμάτων, με αρκετούς υποψηφίους να ενδιαφέρονται αποκλειστικά για την κατάκτηση μιας βουλευτικής έδρας και τίποτε περισσότερο.

Αποτελεί πλέον είδος προς εξαφάνιση να παρακολουθήσει κανείς, είτε ραδιοφωνικά είτε τηλεοπτικά, μια ουσιαστική πολιτική συζήτηση με υποψήφιους βουλευτές, ώστε ν’ ακούσει τις ιδέες τους, τα επιχειρήματά τους, τις απόψεις τους, τις εισηγήσεις τους, την ποιότητα του λόγου τους, για τα τόσα σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τους πολίτες. Κυρίως, όμως, ν’ ακούσει τους ίδιους τους υποψηφίους, για να σχηματίσει προσωπική άποψη για την προσωπικότητά τους και το κόμμα τους, και όχι μια κατασκευασμένη εικόνα μέσω διαφημίσεων, αληθινών ή ψεύτικων, ή οτιδήποτε άλλο προωθεί ο καθένας.

Επίσης, θα πρέπει να μας απασχολήσει το γεγονός ότι συνήθως αρκετοί νέοι ακολουθούν την ίδια ιδεολογική επιλογή με τους γονείς τους. Πού οφείλεται αυτό το γεγονός; Μήπως είναι από αφέλεια, από αδιαφορία ή από συμφέρον; Το φαινόμενο ένας νέος να υιοθετεί άκριτα όσα πιστεύει ο πατέρας ή η μητέρα του, φανερώνει απουσία κριτικής σκέψης. Ορισμένες φορές, ο λόγος επιλογής ενός υποψηφίου είναι η δικαιολογία του γονέα ότι ο συγκεκριμένος πολιτικός ή το κόμμα του προώθησε ή θα προωθήσει την επαγγελματική αποκατάσταση του παιδιού τους. Αυτό συνιστά ένα βαθιά αναξιοκρατικό επιχείρημα και μια μεγάλη αδικία εις βάρος των υπόλοιπων νέων.

Επιπλέον, πολλοί νέοι, όπως και ορισμένοι μεγαλύτερης ηλικίας, φαίνεται να μη διαθέτουν προσωπική άποψη. Παρατηρούνται επίσης και περιπτώσεις όπου ο πατέρας-βουλευτής παραδίδει τη σκυτάλη σε άλλο μέλος της οικογένειάς του, όπως με τον ίδιο τρόπο φαίνεται να συμβαίνει και με μητέρες-βουλευτίνες.

Συμπερασματικά, μια μερίδα νέων, και όχι μόνο, φαίνεται πως τείνουν να παρουσιάζονται ως άβουλοι και καθοδηγούμενοι τόσο από τα κόμματα όσο και από το ίδιο το σύστημα, δηλαδή στερούνται κριτικής σκέψης, ανεξαρτήτως αν γνωρίζουν ή όχι τα κοινωνικά προβλήματα. Βεβαίως, δεν ανήκουν όλοι οι ψηφοφόροι σε αυτήν την κατηγορία. Ωστόσο, το ίδιο σαθρό σύστημα, λόγω έλλειψης ηγεσιών και για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, έχει απογοητεύσει επανειλημμένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας, με αποτέλεσμα να παρουσιάζεται αυτή η θλιβερή πολιτική εικόνα. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι η αυξημένη αποχή στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις οφείλεται κυρίως στην απαξίωση των κομμάτων, στην αναξιοκρατία, στην έλλειψη αρχών, στη διαφθορά κ.ά.

Δεν με εκπλήσσει το γεγονός ότι οι τελικές υποψηφιότητες για τις βουλευτικές εκλογές του 2026 αριθμούν τουλάχιστον 25 συνδυασμούς και άνω, γεγονός που αποδεικνύει, πέραν πάσης αμφιβολίας, όχι μόνο την πολιτική κατάντια της Πολιτείας, αλλά και την σχεδόν πλήρη αποσύνθεσή της. Μια κοινωνία, για να εξελίσσεται, χρειάζεται διαφοροποίηση και ανανέωση ιδεών, αλλαγή στόχων, επαναπροσδιορισμό αντικειμενικών σκοπών, διαφορετικότητα επιχειρημάτων και καταιγισμό ιδεών. Στο τέλος επιλέγονται οι καλύτερες προτάσεις/εισηγήσεις και όλοι μαζί, δημοκρατικά και κατά πλειοψηφία, ακολουθούμε τους κοινούς στόχους για την υλοποίησή τους. Έτσι προοδεύει μια κοινωνία πολιτών.

Ακούσαμε αρχηγούς κομμάτων ν’ ανακοινώνουν την υποψηφιότητα προσώπων που μέχρι πρότινος ανήκαν σε άλλους κομματικούς σχηματισμούς. Ειλικρινά, διερωτάται κανείς πώς ένα κόμμα επιλέγει υποψήφιους άλλων κομμάτων, με διαφορετική ιδεολογία, για τον δικό του συνδυασμό; Είναι προφανές ότι εδώ δεν παίζει κανένα ρόλο η ιδεολογία, αλλά η προσέλκυση ψηφοφόρων για αύξηση των ποσοστών. Όπως στο ποδόσφαιρο, όπου ένας ποδοσφαιριστής μετεγγράφεται από τη μία ομάδα στην άλλη. Έτσι κατήντησαν την πολιτική, ανάξιοι πολιτικοί, οι οποίοι, με τον τρόπο που εκλέγονταν, αποκαλύπτουν και το επίπεδο που εκπροσωπούν και από το οποίο προέρχονται.

Αν υπήρχαν περισσότερες χαρισματικές ηγεσίες, θα ενέπνεαν, θα αποτελούσαν παράδειγμα προς μίμηση και θα παρουσίαζαν έναν νέο πολιτικό λόγο. Δεν θα άνοιγαν σε κάθε εκλογική αναμέτρηση το χρονοντούλαπο της Ιστορίας, ούτε θα αναμόχλευαν παλιά μίση και πάθη, απλώς και μόνο για να συσπειρώσουν τους οπαδούς τους και να τους κρατήσουν εντός του κομματικού τους περιβάλλοντος.

Αγαπητέ αναγνώστη, είναι ξεκάθαρο πως σήμερα, οι περισσότεροι βουλευτές που αναδεικνύονται είναι εκείνοι που επιλέγουν τα κόμματα, τα οποία διαθέτουν τους μηχανισμούς και τις διασυνδέσεις για να προωθούν όποιον επιθυμούν.

Ο λόγος αυτός φυσικά δεν είναι μηδενιστικός. Υπάρχει έντονος προβληματισμός για την πολιτική αναξιοπιστία και η ευχή είναι οι νέες γενιές να μην ακολουθήσουν τις αρρωστημένες νοοτροπίες των κομμάτων. Ίσως, με την ανάδειξη νέων προσώπων, καταφέρουμε να προοδεύσουμε ως κοινωνία και ως κράτος. Μπορούμε όλοι μαζί, είναι χρέος μας απέναντι στην Ιστορία και στα παιδιά μας, να αγωνιστούμε για ένα καλύτερο αύριο, γιατί το αξίζουμε.

Ψηφίστε με κριτική σκέψη, όχι την προκατασκευασμένη, την καθοδηγούμενη, τη συμφεροντολογική ή την κομματική άποψη, αλλά την προοδευτική, για μια καλύτερη κοινωνία για όλους.

*Ταξχος (Π.Α.) ε.α.