Για τι ψηφίζουμε σήμερα και τι σημαίνει αλλαγή στον κομματικό - πολιτικό χάρτη

Ο Αμερικανός Πρόεδρος, Αβραάμ Λίνκολν (1809-1865), προσδιόρισε διαχρονικά τη σημασία των εκλογών: «Η ψήφος είναι πιο δυνατή από τη σφαίρα. Με τη σφαίρα μπορεί να σκοτώσεις τον εχθρό σου. Με την ψήφο μπορεί να σκοτώσεις το μέλλον των παιδιών σου». Σήμερα καλούμαστε, ακόμα μια φορά, στις κάλπες. Θα ασκήσουμε το δημοκρατικό δικαίωμά μας να ψηφίσουμε εκείνους στους οποίους, για τα επόμενα πέντε χρόνια, θα εμπιστευτούμε τη νομοθετική διαχείριση ζητημάτων που απασχολούν την Κύπρο.

Οφείλουμε να πάμε να ψηφίσουμε για έναν κρίσιμο λόγο, που τον υπογράμμισε πριν από 2500 χρόνια ο Πλάτωνας (427-347 π.Χ.): «Μια από τις τιμωρίες που δεν καταδέχεσαι να ασχοληθείς με την πολιτική είναι ότι καταλήγεις να σε κυβερνούν οι κατώτεροί σου». Και ο Μπρεχτ (1898-1956) υπερθεμάτισε: «Αυτοί που είναι εναντίον της πολιτικής είναι υπέρ της πολιτικής που τους επιβάλλεται». Ανακύπτουν μερικά κρίσιμα ερωτήματα, που ταλανίζουν όσους ακόμα σκέφτονται και αγωνιούν για το μέλλον του τόπου.

Ποιους να εμπιστευτούμε; Ποιο κόμμα, ποιους υποψηφίους; Γιατί; Πρόσφατη δημοσκόπηση του ΡΙΚ επισήμανε το τραγικό κατάντημα της κυπριακής κοινωνίας: Πάνω από 70% των πολιτών δεν εμπιστεύονται κανέναν, όχι μόνο στις διαπροσωπικές σχέσεις αλλά και θεσμούς, κόμματα και πολιτικούς. Πού οφείλεται αυτή η κατάντια;

Πρώτα απ’ όλα είναι ο φαφλατάδικος, κενός πολιτικός λόγος. Οι πολιτικοί και κομματικοί μαντατοφόροι δεν ακούγονται επειδή δεν έχουν πειθώ, σοβαρότητα τεκμηρίωσης και αξιόπιστα, μετρήσιμα και υλοποιήσιμα μηνύματα. Και σήμερα θ’ ακούσουμε την ίδια κωμική δήλωση: «Πήραμε τα μηνύματα της κάλπης, θα τα αναλύσουμε και θ’ αποφασίσουμε νέα πορεία προς τα εμπρός».

Φούμαρα και λείροι! Όλα τα κόμματα μάχονται για την «πρωτιά» και τη «νίκη», αλλά… Πού είναι το πρόγραμμά τους; Ποιες είναι οι υλοποιήσιμες θέσεις τους στα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κύπρος; Ας ξεκινήσουμε από το Κυπριακό. Δεν ακούσαμε σχεδόν κανέναν να αναφέρεται και να αναλύει λεπτομερώς την προτεινόμενη λύση της τουρκοδιζωνικής δήθεν ομοσπονδίας.

Ξέρουν τι είναι ομοσπονδία; Γιατί επιμένουν σε μια «λύση» που, διά του βροντερού και σωτήριου ΟΧΙ, στις 24/4/2004, ο κυπριακός Ελληνισμός έθαψε και το τερατούργημα Ανάν και τη θανατηφόρα απόφυσή του, τη διζωνική; Προπάντων: ΓΙΑΤΙ όλοι σχεδόν οι πολιτικοί και όλα σχεδόν τα κόμματα ΑΣΕΒΟΥΝ στη δημοκρατικά εκπεφρασμένη βούληση του λαού;

Καμία εξήγηση. Πλήρης ασέβεια προς τους πολίτες. Επιμένουν σε μια «λύση» που όλοι γνωρίζουν ότι θα καταλύσει την Κυπριακή Δημοκρατία και θα την παραδώσει ως υποτελές προτεκτοράτο στη βαρβαρική Τουρκία. Και το εξωφρενικό: Όλοι περηφανεύονται ότι είμαστε Ευρωπαίοι, αλλά την ίδια στιγμή επιμένουν σε μια αντιευρωπαϊκή, αντιδημοκρατική, ρατσιστική τουρκική «λύση».

Ας έρθουμε και στη διαφθορά, αυτήν την αγιάτρευτη γάγγραινα της κυπριακής κοινωνίας. Όλοι ξιφουλκούν εναντίον της ως νέοι Άι-Γιώργηδες, αλλά… Όλοι σχεδόν είναι βουτηγμένοι και επωφελούμενοι από αυτήν. Όλα εκκινούν από τη πελατειακή συναλλαγή που καταλήγει στο βόλεμα, στην ευνοιοκρατία, στην αχρηστοκρατία και στην ανικανοκρατία. Με ολέθριες επιπτώσεις στον κοινωνικό βίο, με υπονόμευση του κράτους δικαίου και ισοπολιτείας.

Ποιοι και πόσοι τιμωρήθηκαν για πράξεις και ενέργειες που ζημίωσαν και ζημιώνουν το κράτος, δηλ. όλους εμάς τους φορολογούμενους; Ελάχιστοι και κυρίως η μαρίδα. Οι μεγάλοι καρχαρίες παραμένουν «εντιμότατοι» που ο λαός, με μνήμη χρυσόψαρου, επιμένει να επιβραβεύει με επανεκλογή και αξιώματα, ονοματοδοσία σε λεωφόρους, γήπεδα, εκπαιδευτήρια και αεροδρόμια.

Η ατιμωρησία είναι η χειρότερη μάστιγα που διαλύει την κοινωνία, αναρριπίζει την παρανομία σε όλους τους τομείς και ενθαρρύνει τους λυμεώνες και τους απατεώνες να καγχάζουν για μια Δικαιοσύνη, που αδυνατεί να εξαπολύσει τους κεραυνούς των Νόμων εναντίον των παρανόμων. Τι εισηγούνται κόμματα και υποψήφιοι για την πάταξη και εξουδετέρωσή της; Συνθήματα, ατάκες, λόγια. Αλλ’ είναι ποτέ δυνατόν η αρρώστια να αποτελεί τη θεραπεία;

Σήμερα πρέπει να αποφασίσουμε ποιοι θα εργαστούν πραγματικά για την ελληνική Παιδεία των παιδιών μας, τον ελληνικό Πολιτισμό και την Ιστορία μας, τις διαιώνιες αρχές και αξίες του Ελληνισμού και της Ορθοδοξίας και όχι για την ξενόφερτη, αχώνευτη αμερικανιά της woke κουλτούρας, που ισοπεδώνει αρχές, αξίες, πολιτισμό και ελευθερίες των πολιτών.

Καλούμαστε να ψηφίσουμε ποιοι θα μας εκπροσωπούν σε ποιο κράτος: Ευρωπαϊκό, σύγχρονο, δημοκρατικό, προοδευτικό, μια «νέα Σιγκαπούρη», ίσως ένα μικρό Ισραήλ ή ένα κυπριακό χωριό, που δεν βλέπει πιο μακριά από την ιδιοτέλεια, τη λεηλασία και τον μικροκομματικό παραγοντισμό; Σήμερα πρέπει να αποφασίσουμε ποιοι νοιάζονται πραγματικά για την άμυνα και την ασφάλεια του τόπου, το δημογραφικό, το μεταναστευτικό, τις εξωτερικές μας σχέσεις και συμμαχίες.

Για να επιτευχθούν όλα αυτά, απαιτείται υγιής, ισχυρή οικονομία, ήρεμες εργασιακές σχέσεις, κοινωνική συνοχή και εισοδηματική αναβάθμιση των πολιτών. Δηλαδή και αντιμετώπιση της φτώχιας, που μαστίζει δεκάδες χιλιάδες συμπατριώτες μας. Κυρίως να επιλύσουμε τον δημογραφικό εφιάλτη και το μεταναστευτικό, με πραγματική και όχι επιδοματική ενίσχυση των πολυτέκνων και της τεκνογονίας των Ελλήνων.

Με έναν υπέρτατο στόχο: Την απελευθέρωση και την ελευθερία της πατρίδας μας από τον Τούρκο. Ισχύει το του Περικλή, στον Επιτάφιο: «Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον» (ευτυχισμένοι είναι οι ελεύθεροι και ελεύθεροι είναι οι γενναίοι). Απαιτείται γενναιότητα για να ζούμε και ακόμα μεγαλύτερη γενναιότητα να αγωνιζόμαστε για την ελευθερία της Κύπρου.

Μέσα σε ένα δραματικά εξελισσόμενο και διαμορφούμενο γεωπολιτικό περιβάλλον, τις νέες απειλές της Τουρκίας, την ενεργειακή κρίση και, κυρίως, την εσωτερική αντιπαράθεση, τον λαϊκισμό, την τοξικότητα και την ανυπαρξία, ουσιαστικά, θέσεων και εισηγήσεων από κόμματα και υποψηφίους στα κρίσιμα ζητήματα, οι πολίτες της Κύπρου καλούνται να εκλέξουν το επόμενο Κοινοβούλιο.

Φαίνεται πως το κομματικό και πολιτικό σκηνικό θα ανατραπεί. Τα παραδοσιακά κόμματα θα βρεθούν ενώπιον νέων σχηματισμών και νέα πρόσωπα, αγνώστου ικανότητας, θα εισέλθουν στη Βουλή. Είναι αναμενόμενο ότι θα αλλάξουν οι συσχετισμοί πολιτικής και κομματικής ισχύος, νέες συμπράξεις, νέες συναλλαγές και νέες συνεργασίες θα πραγματωθούν.

Αυτές θα επηρεάσουν αναπόφευκτα την εκλογή του νέου Προέδρου της κυπριακής Βουλής και θα έχουν, αντανακλαστικά, προεκτάσεις στις Προεδρικές του 2028. Κόμματα που υποστηρίζουν τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη φαίνεται να αποδυναμώνονται ή να μην εισέρχονται στη Βουλή.

Οι όποιες αλλαγές στον κομματικό και πολιτικό χάρτη της Κυπριακής Δημοκρατίας θα επενεργήσουν διαφοροτρόπως στο Κυπριακό και στην προωθούμενη λύση της τουρκοδιζωνικής, στην άσκηση εξωτερικής πολιτικής, στην οικονομία, στα εργασιακά, στην άμυνα και στην κοινωνική πολιτική. Με καθίζηση παραδοσιακών κομμάτων και άνοδο νεοφανών και καινοφανών πολιτικών σχηματισμών.

Οι σημερινές εκλογές είναι κρίσιμο διακύβευμα για όλους και ειδικά για τα παραδοσιακά κόμματα. Από το αποτέλεσμα και τις αναμενόμενες ανατροπές και εντεύθεν συμπράξεις θα σηματοδοτηθεί και η πορεία προς τις προεδρικές εκλογές. Είναι μάλλον βέβαιο ότι η νέα Βουλή δεν θα αποφύγει την τσιρκοποίηση με την ένταξη γελωτοποιών, τικ-τόκερ, παλιάτσων, πολιτικών ακροβατών και μαϊμούδων. Η Κύπρος να ετοιμάζεται να πλεύσει σε αχαρτογράφητα νερά…