Κυπριακό - ΜΟΕ - Προεδρικές 2028 - Χαμένη ευκαιρία και μέλλον
Τουλάχιστον οι ηγέτες μας αντελήφθησαν πως η αποδοχή συζήτησης από την Τουρκία ΜΟΕ και τα ΜΟΕ ως τέτοια, δεν εξυπηρετούν τουλάχιστον απο ένα χρονικό σημείο και μετά (πιθανόν της περί αυτού αντίληψής μας) σε τίποτα άλλο παρά μόνο σε σχέση καλής γειτονίας. Οι Τούρκοι ήδη χρησιμοποίησαν τα ΜΟΕ επιτυγχάνοντας να αποδειχθεί ή διαφανεί ότι τα ΜΟΕ λειτουργούν και είναι κατάλληλα προς αυτή την κατεύθυνση. Κατά τα λοιπά οι προεδρικές εκλογές του 2028, όσο ποτέ άλλοτε για προεδρικές εκλογές, έχουν αποσυνδεδεθει από δυνατότητα επίλυσης του Κυπριακού κατά τη νέα θητεία, ούτε καν οι θέσεις επί του κυπριακού αποδεικνύεται να αποτελούν κριτήριο συνεργασίας. Το αν υπήρξε ποτέ ιστορική ευκαιρία λύσης κριτήριο και απόδειξη είναι η λύση που κλήθηκε ο λαός να επικυρώσει με το δημοψήφισμα του 2004, δηλαδή έως πού θα μπορούσε να υποχωρήσει η Τουρκία αλληλένδετα με το ότι η λύση εξαρτημένη από την Τουρκία δεν θα είχε εφαρμοστεί στην ολότητά της την πρώτη ημέρα αλλά αφορούσε εφαρμογή των όρων της σε βάθος χρόνου με άγνωστο παρά την περιρρέουσα πλήρη αισιοδοξία περί αυτού εάν η λύση θα εφαρμοζόταν ή θα προέκυπταν, τουλάχιστον από αυτήν, προβλήματα. Αυτό ούτε καν ο ιστορικός του μέλλοντος θα μπορούσε να το κρίνει εκτός της διαπίστωσης η οποία προφανώς θα μπορούσε να υπάρχει και κατά τη στιγμή του δημοψηφίσματος, πως οτιδήποτε δεν εφαρμόζεται άμεσα αλλά αφήνεται στην εκπλήρωση όρων συνεπάγεται αβεβαιότητα ως προς την επιτυχή έκβασή του. Το μόνο που πια απομένει είναι η δεδομένη απροθυμία της διεθνούς κοινότητας να αναγνωρίσει ακόμα και μόνιμο de facto καθεστώς στα κατεχόμενα, παρά μόνο κάτι που ως έχει συνεχίζει να υφίσταται. Φαίνεται πως αυτή η στάση τείνει να καταστεί το πλεονέκτημά μας.
Το άλλο που απομένει είναι να μπούμε σε συνομιλίες οι οποίες από πριν θα πρέπει να ενέχουν θέσεις μας αποδεκτές από την Τουρκία για την όποια λύση την εξυπηρετεί αλλιώς λύση δεν διαφαίνεται. Ποιος ηγέτης θα το αποτολμούσε! Το μόνο που ίσως πια αναντίλεκτα θα εξυπηρετούσε προς αυτή την κατεύθυνση είναι ο προσανατολισμός του κόσμου που ήδη υπάρχει, σε άλλα ζητήματα που άπτονται άμεσα της διαβίωσής του με το Κυπριακό ήδη να ευρίσκεται στη σκέψη του σε θέμα δευτέρουσας σημασίας που θα τον άγγιζε μόνο εάν η λύση, του τεκμηριωνόταν ότι θα επέφερε συνέπειες που θα τον άγγιζαν, δηλαδή καταφανώς ενοχλούσαν ή είχαν θετικό αντίκτυπο, σ' αυτό που καλεί επίπεδο διαβίωσης.
*Νομικός, Λεμεσός