Η πτώση της Ρώμης προδιαγράφει την πτώση της Ευρώπης

Ο ιστορικός Σαράντος Καργάκος, στο βιβλίο του «Γενική Ιστορία», μας περιγράφει τα αίτια και τα αιτιατά της πτώσεως της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Το πενταπόσταγμα της ιστορικής αναφοράς είναι ότι, η Ρώμη έπεσε, όχι από την επίθεση των βαρβάρων από τα έξω, αλλά των βαρβάρων εκ των έσω. Επειδή η ιστορία επαναλαμβάνεται, καλά κάνουμε να την θυμηθούμε. Ο Καργάκος τούς συνοψίζει τα εξής αίτια:

1) Η εξαφάνιση του Ρωμαϊκού Λαού

• Η βιολογική μείωση του πληθυσμού λόγω της υπογεννητικότητας, η οποία ήταν συνέπεια των υλικών καταχρήσεων καθώς και του πολυτελούς και άσωτου τρόπου ζωής των Ρωμαίων.
• Δημογραφική αλλαγή: Από τη μαζική εισαγωγή «βαρβάρων» (σήμερα το λέμε ξένο φτηνό εργατικό προσωπικό), για να καλλιεργούν τα χωράφια. Οι «βάρβαροι» γεννούσαν πολύ περισσότερα παιδιά από τους Ρωμαίους. Αποτέλεσμα, να γίνουν πολυπληθέστεροι του αυτόχθονος πληθυσμού. Όταν δόθηκε το δικαίωμα του Ρωμαίου πολίτη σε όλους όσοι κατοικούσαν σε ρωμαϊκό έδαφος, οι αυτόχθονες Ρωμαίοι ήταν πλέον μειοψηφία.

2) Η μαζικοποίηση της εκμεταλλεύσεως της γης

• Οι μικροϊδιοκτήτες γης εγκατέλειψαν την επαρχία, συγκεντρώθηκαν στο κέντρο (αστυφιλία).
• Αυτό ευνόησε τη δημιουργία των «λατιφούντιων», δηλαδή μεγάλων αγροτικών κτημάτων στην ιδιοκτησία ενός μεγαλογαιοκτήμονα (μεγαλοεπιχειρηματία), τα οποία καλλιεργούσαν σκλάβοι (εισαγόμενο φτηνό εργατικό προσωπικό). Τα λατιφούντια ήταν ο πρόδρομος των μεσαιωνικών Φέουδων/Φεουδαρχίας (κατ’ επέκτασιν, της σημερινής Κεφαλαιοκρατίας). Λόγω του αθέμιτου ανταγωνισμού από τους μεγαλογαιοκτήμονες (σήμερα, μεγάλες αλυσίδες καταστημάτων/ επιχειρήσεων, πολυεθνικές), οι μικροϊδιοκτήτες γης (μικρομεσαίες επιχειρήσεις), αναγκάστηκαν να παραδώσουν τη γη τους στον προσκείμενο μεγαλογαιοκτήμονα, με αντάλλαγμα να την καλλιεργούν και να καρπούνται ένα μέρος των εσόδων. Έτσι προέκυψε η δουλοπαροικία.

3) Ηθική αποσύνθεση

• Χαλάρωση των ηθών (όργια, αιμομιξίες, παιδεραστία, κ.λπ.) μετέτρεψε τους Ρωμαίους σε όχλο, που το μόνο που ζητούσε ήταν «άρτος και θεάματα». Δηλαδή φαγητό, χλιδή και καλοπέραση.
• Η χαλάρωση των ηθών οδήγησε στην απώλεια πολιτικής και στρατιωτικής αρετής. Τα μίση και οι έριδες για την απόκτηση πολιτικής εξουσίας και πλούτου αποσύνθεσαν τον ρωμαϊκό κοινωνικό ιστό.
• Σήμερα λέγεται WOKE AGENDA. Τότε, ήταν επιλογή τρόπου ζωής, συνήθως της αριστοκρατίας. Σήμερα προσπαθούν να μας το επιβάλουν διά πλύσεως εγκεφάλου, όχι μόνο μέσα από τα ΜΜΕ, αλλά και από τα σχολεία.

4) Στρατιωτική παρακμή/οικονομική παρακμή/εξαφάνιση μεσαίας τάξης

• Λόγω της λειψανδρίας, στρατολογήθηκαν οι σκλάβοι. Πολεμούσαν για τον μισθό και τα λάφυρα. Δηλαδή, κατ’ αναλογίαν, εμείς σήμερα να προσλαμβάνουμε ως ΣΥΟΠ, Πακιστανούς και Σύρους. Σταδιακά κατάφεραν ν’ αναρριχηθούν στην ιεραρχία και ν’ αποκτήσουν πολιτική και οικονομική ισχύ και ανέβαζαν στον θρόνο άτομα τα οποία εξυπηρετούσαν καλύτερα τα οικονομικά τους συμφέροντα (δες τι γίνεται σήμερα στην Αγγλία και όχι μόνο).
• Εγκαταλείφθηκε ο πρωτογενής τομέας παραγωγής. Οι Ρωμαίοι εισήγαγαν σιτάρι και άλλα αγαθά/πρώτες ύλες, από τις ανατολικές επαρχίες της Αυτοκρατορίας. Αλυσιδωτά η έλλειψη πρώτων υλών έφερε την παρακμή, στη μεταποίηση και το εμπόριο, οδηγώντας έτσι τη Ρώμη στον οικονομικό μαρασμό.
• Ο παρασιτικός τρόπος ζωής των μεγάλων ιταλικών πόλεων, οι σπατάλες της αυλής των Αυτοκρατόρων, τα επιδόματα σε Ρωμαίους προύχοντες και το κρατικό μισθολόγιο γονάτισαν οικονομικά τη Ρώμη.
• Όλα τα ποιο πάνω, σταδιακά, συγκέντρωσαν τον πλούτο στα χέρια των λίγων και εξαφάνισαν τη μεσαία τάξη, η οποία, όπως γνωρίζουμε, διά μέσου των αιώνων, δεν είναι μόνο η ραχοκοκκαλιά της οικονομίας αλλά και η κινητήριος δύναμη κάθε εθνικού αγώνα αντίστασης και ελευθερίας. Πού είναι και προς τα πού οδεύει σήμερα η μεσαία τάξη;

5) Εισβολή των έξωθεν «βαρβάρων»

• Κατά τα τέλη του 4ου αιώνα, με την κάθοδο των Ούννων προς τη Δύση, γερμανικά φύλα άρχισαν να εισρέουν, κυνηγημένα, στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Οι Οστρογότθοι υποτάσσονται στους Ούννους, ενώ οι Βησιγότθοι ζητούν άσυλο στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία. Η Ρώμη τούς παρέχει άσυλο (όπως ακριβώς κάνει σήμερα η Ευρώπη στις ορδές των μουσουλμάνων που φεύγουν «κυνηγημένοι» από το ισλαμικό κράτος).
• Στη συνέχεια οι Βησιγότθοι, εντός της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, επαναστατούν και καίνε τη Ρώμη.

Η σύγκριση είναι ανησυχητική. Σε κάθε περίπτωση. Ειδικά την τελευταία. Σήμερα οι παράνομοι μετανάστες, κατά πλειοψηφία νεαροί μουσουλμάνοι, άνδρες, πλημμυρίζουν την Ευρώπη. Ισχυρίζονται ότι υφίστανται διωγμό από τους «βαρβάρους» που κυβερνούν τη χώρα τους. Η πολιτισμένη Ευρώπη, η οποία ζητά φθηνό εργατικό προσωπικό, τους δίνει άσυλο. Γίνονται νόμιμοι, τα παιδιά τους ή και οι ίδιοι, μετά από 10-15 χρόνια θα γίνουν πολίτες. Θα ψηφίζουν και θα ανεβάζουν/ κατεβάζουν κυβερνήσεις. Στο τέλος θα μας κυβερνήσουν ευρωπαϊκά και αλληλέγγυα, σεβόμενοι τον πολιτισμό και τη θρησκεία μας, ή επιβάλλοντάς μας τον δικό τους τρόπο ζωής, το Ισλάμ; Το ισλάμ δεν είναι απλώς μια θρησκεία, είναι κοσμοθεωρία, είναι τρόπος ζωής.

Τελικά, ίσως ο Καβάφης να είχε δίκαιο: «Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν (να είναι) μια κάποια λύσις».

*M.Sc., B.Sc.

www.sivitanidis.com