Ελληνική ιθαγένεια/υπηκοότητα: Δύο μέτρα και δύο σταθμά

Τα τελευταία χρόνια ζούμε συχνά το φαινόμενο ξένοι καλαθοσφαιριστές κυρίως και σε αρκετές περιπτώσεις και ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στην Ελλάδα να αποκτούν με μεγάλη ευκολία την ελληνική ιθαγένεια/υπηκοότητα. Με βάση την ελληνική νομοθεσία, τα βήματα και οι προϋποθέσεις για την απόκτηση ελληνικού διαβατηρίου από ξένους υπηκόους έχουν ως εξής: 1. Ο Ευρωπαίος πολίτης έχει το προνόμιο να απαιτείται μόνο τριών (3) ετών συνεχής νόμιμη διαμονή στην Ελλάδα πριν από την αίτηση (αντί για τα 7 έτη που ισχύουν γενικά). Επιπλέον, πρέπει: 2. Να είναι ενήλικος. 3. Να μην έχει καταδικαστεί αμετάκλητα για συγκεκριμένα αδικήματα. 4. Να διαθέτει Πιστοποιητικό Επάρκειας Γνώσεων για την Πολιτογράφηση (ΠΕΓΠ), το οποίο αποκτάται μέσω γραπτών εξετάσεων (εξετάζεται στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, γεωγραφία και τους θεσμούς). 5. Να αποδείξει την οικονομική και κοινωνική ένταξη (π.χ. με εκκαθαριστικά εφορίας, εργασία ή ασφάλιση).

Ωστόσο, στην περίπτωση αθλητών υψηλού επιπέδου υπάρχει και η δυνατότητα της τιμητικής πολιτογράφησης ή άλλων ειδικών διαδικασιών που προβλέπει η ελληνική νομοθεσία για πρόσωπα που θεωρείται ότι προσφέρουν ιδιαίτερες υπηρεσίες ή μπορούν να συμβάλουν σημαντικά στον ελληνικό αθλητισμό. Έτσι εξηγείται γιατί ορισμένοι καλαθοσφαιριστές και ποδοσφαιριστές αποκτούν ελληνική υπηκοότητα χωρίς να έχουν περάσει απ’ όλη τη συνήθη διαδικασία εξετάσεων και πολυετούς αναμονής.

Σε αυτήν την κατηγορία εντάσσονται και τα αδέλφια Αντετοκούνμπο. Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο και ο αδελφός του Θανάσης, που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια τον Μάιο του 2013. Πριν από αυτό, παρά το ότι γεννήθηκαν και μεγάλωσαν στα Σεπόλια της Αθήνας από Νιγηριανούς γονείς (όλοι τους απέδειξαν ότι λατρεύουν την Ελλάδα), ζούσαν ως απάτριδες, χωρίς επίσημα έγγραφα, καθόλου τιμητικό ασφαλώς για την πατρίδα μας, καθώς το τότε νομικό πλαίσιο, παρότι γεννήθηκαν στην Ελλάδα, δεν τους αναγνώριζε αυτομάτως την ιθαγένεια. Η τιμητική πολιτική πολιτογράφησής τους επιταχύνθηκε λίγο πριν ο Γιάννης επιλεγεί στα «ντραφτ» του N.B.A., γεγονός που του επέτρεψε να αγωνίζεται στην ελληνική εθνική ομάδα καλαθόσφαιρας.

Το γεγονός, λοιπόν, ότι κάποιος αγωνίζεται ως Έλληνας σε ένα πρωτάθλημα ή στην εθνική ομάδα δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ακολούθησε την ίδια ακριβώς διαδικασία πολιτογράφησης που θα ακολουθούσε ένας συνηθισμένος πολίτης.

Η Ελλάδα που «σκοτώνει» τα δικά της παιδιά!

Η αλήθεια είναι πως κάθε θέμα έχει τη δική του κατάλληλη στιγμή για να γίνει γνωστό, είτε επειδή είναι επίκαιρο είτε επειδή μας απασχολεί προσωπικά. Αυτό το τελευταίο είναι που μου έδωσε την αφορμή να γράψω το παρόν σημείωμα. Πάμε λοιπόν να δούμε μαζί μια τεράστια ιστορική και διοικητική αντίφαση/αδικία που βίωσαν πολλοί Κύπριοι, Βορειοηπειρώτες και Κωνσταντινουπολίτες ελληνικής καταγωγής, κάτοικοι της Ελλάδας επί δεκαετίες. Πολίτες με ισχυρούς εθνικούς δεσμούς με τον απανταχού Ελληνισμό, που στηρίζονται στην κοινή γλώσσα, την ιστορία, την πολιτιστική κληρονομιά, τις θρησκευτικές παραδόσεις και τους κοινούς αγώνες για ελευθερία. Όλα τα παραπάνω από μόνα τους θα έπρεπε να είναι αρκετά για ν’ αποκτούν εύκολα, χωρίς ιδιαίτερες διαδικασίες, την ελληνική ιθαγένεια/υπηκοότητα. Αυτά όμως συμβαίνουν μόνο στα σοβαρά κράτη και όχι στη Ελλάδα, που εξακολουθητικά «σκοτώνει» τα δικά της παιδιά.

Για είκοσι και πλέον χρόνια ο συντάκτης του παρόντος σημειώματος αντιμετώπισε την επίμονη άρνηση της ελληνικής Πολιτείας να του παραχωρήσει την Ελληνική υπηκοότητα, επικαλούμενη εθνικούς λόγους. Η Ελλάδα δεν παραχωρούσε, μέχρι το 1994, ελληνική ιθαγένεια στους Κυπρίους, στους Βορειοηπειρώτες και στους Κωνσταντινουπολίτες ελληνικής καταγωγής κατοίκους Ελλάδας! Η έλλειψη ελληνικής ιθαγένειας σήμαινε ότι μας αντιμετώπιζαν διοικητικά ως αλλοδαπούς: άδειες παραμονής, πιστοποιητικά γεννήσεως των παιδιών μας (μόνο η κυπριακή πρεσβεία στην Αθήνα μπορούσε να εκδώσει τέτοια πιστοποιητικά!), σχετικά τέλη, περιορισμένη πρόσβαση σε κοινωνικές παροχές και απουσία πολιτικών δικαιωμάτων και άλλα πολλά.

Και επειδή η Κυπριακή Δημοκρατία δεν επιτρέπει στους «αποδήμους» της ν’ ασκούν τα εκλογικά τους δικαιώματα (άλλη μια παραδοξότητα), μέχρι το 1996 που απέκτησα την ελληνική υπηκοότητα, ήμουν ένας πολίτης όπως ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, δηλαδή άπατρις!

Τα συμπεράσματα δικά σας…..

Υστερόγραφο: Την ώρα που έγραφα τα παραπάνω είχα ανοικτή τη τηλεόραση συντονισμένη στο Ρ.Ι.Κ. και την σπουδαία εκπομπή της Μαρίας Αγγελίδου, «Προσωπογραφίες», με φιλοξενούμενη τη μεγάλη μας ηθοποιό Δέσποινα Μπεμπεδέλη με καταγωγή από την Κωνσταντινούπολη. Την άκουσα να εκφράζει το ίδιο ακριβώς παράπονο. Για την Ελλάδα που απαρνιέται τα παιδιά της!

Ερώτηση: Πόσοι από αυτούς που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια διαθέτουν Πιστοποιητικό Επάρκειας Γνώσεων για την Πολιτογράφηση (ΠΕΓΠ), το οποίο αποκτάται μέσω γραπτών εξετάσεων (εξετάζεται στην ελληνική γλώσσα, ιστορία, γεωγραφία και τους θεσμούς); Εδώ γελάμε!

*Ακαδημαϊκός - Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, από το Μονάγρι Λεμεσού

av.avgoustinοs@gmail.com