Σούπερ τελικός σε λάτιν ρυθμό

Οι δύο χώρες έφτασαν στον τελικό, γιατί, εκεί που χρειαζόταν μαεστρία και κότσια, δήλωσαν παρούσες. Γιατί έβγαλαν στο γήπεδο σχεδόν όλες τις αρετές τους και μείωσαν την κατάλληλη στιγμή τις αδυναμίες τους

Η παγκόσμια πρωταθλήτρια, αλλά και πρωταθλήτρια Νοτίου Αμερικής απέναντι στην πρωταθλήτρια Ευρώπης. Δεν έχει ξανασυμβεί ποτέ σε Μουντιάλ. Ο μεγάλος αποψινός τελικός (22.00 / SIGMA), ανάμεσα στην Αργεντινή και την Ισπανία, έρχεται να κλείσει ιδανικά τη διοργάνωση μαμούθ των 104 αγώνων. Ρεκόρ και ο αριθμός αγώνων που θα δώσουν οι δύο φιναλίστ σε Μουντιάλ, οκτώ συνολικά έκαστη. Αργά το βράδυ, μάξιμουμ λίγο μετά τα μεσάνυχτα θα μάθουμε τη νέα παγκόσμια πρωταθλήτρια. Θα είναι η 4η κατάκτηση της Αργεντινής μετά το 1978, το 1986 και το 2022; Θα γίνει μόλις η 3η χώρα που θα κατακτήσει το Μουντιάλ δύο συνεχόμενες φορές (μετά τις Ιταλία και Βραζιλία); Ή μήπως θα επιστρέψει στον θρόνο μετά από 16 χρόνια η Ισπανία κατακτώντας το 2ο της τρόπαιο; Σπουδαίος τελικός σε λάτιν ρυθμό.

Τα προγνωστικά δίνουν και παίρνουν, οι περισσότεροι δίνουν ένα μικρό προβάδισμα στην Ισπανία, αλλά τέτοιες μέρες, τέτοια λόγια. Όλα ξεκινούν από το μηδέν. Για κάθε πλεονέκτημα που μπορεί να εντοπίσει κάποιος στη μια πλευρά υπάρχει άλλο ένα στην απέναντι. Δύο ομάδες με διαφορετική πορεία και προφίλ.

Η Ισπανία

Η Ισπανία ξεκίνησε με το πατατράκ, τη λευκή ισοπαλία απέναντι στο Πράσινο Ακρωτήρι. Σε ένα ματς όπου παρουσιάστηκε μουδιασμένη και χωρίς φαντασία. Αλλά συνήλθε άμεσα. Διέλυσε τη Σαουδική Αραβία, κέρδισε την Ουρουγουάη και μπήκε φορτσάτα στα νοκ-άουτ. Πάτησε την Αυστρία και μετά έδειξε άλλα δύο πρόσωπα. Το κυνικό, όταν απέκλεισε Πορτογαλία και Βέλγιο με τέρματα στα τελευταία στάδια. Αλλά και το ντελικάτο, επιτρέψτε μου τον όρο, όταν στον ημιτελικό χόρεψε τη Γαλλία. Πέταξε λοιπόν έξω δύο εκ των επίδοξων διεκδικητριών. Με καταπληκτική κυκλοφορία της μπάλας, συνοχή, ιδανική μετάβαση από την επίθεση στην άμυνα και ανάποδα. Μία καλοκουρδισμένη μηχανή που σκοράρει όσο πρέπει (13 γκολ) και δέχεται γκολ με... αίτηση. Μόνο ένα… Χωρίς σούπερ σταρ, αλλά με παίκτες που ξέρουν μπάλα και κυρίως ξέρουν ν’ ανταποκρίνονται στον ρόλο τους.

Η Αργεντινή

Η Αργεντινή, από την άλλη, ξεκίνησε σαν πύραυλος. Τρεις νίκες στον όμιλο, με τον Μέσι να σκοράρει κατά ριπάς. Τρεις νίκες, 8-1 γκολ και μετά… Μετά χρειάστηκε να επιτάξει όσο σθένος, πάθος και ποιότητα είχε στο απόθεμά της. Τέσσερεις προκρίσεις με ιδρώτα, καταπόνηση, αλλά και αποφασιστικότητα. Δύο σούπερ ανατροπές με Αίγυπτο και Αγγλία, δύο προκρίσεις με απαντήσεις όταν έχανε το προβάδισμα. Μία ομάδα που δέχεται σχετικά εύκολα γκολ (στα πέντε τελευταία ματς η εστία της παραβιάστηκε 7 φορές), αλλά που σκοράρει εύκολα. Πέτυχε 19 γκολ. Ο μέγας Μέσι πέτυχε 8 και τράβηξε αρχικά όλο το κουπί, αλλά στην πορεία οι βοήθειες αυξάνονταν και πληθύνονταν. Πριν από τον αγώνα με την Αγγλία, δεν είχε αντιμετωπίσει άλλη ομάδα από την ελίτ. Και έτσι υπήρχε το ερώτημα για την ισχύ της. Απάντησε με ένα 35λεπτο εξαιρετικής απόδοσης, όπου ξεδόντιασε τα «Τρία Λιοντάρια».

Με απλά λόγια, Ισπανία και Αργεντινή έφτασαν στον τελικό, γιατί, εκεί που χρειαζόταν μαεστρία και κότσια, δήλωσαν παρούσες. Γιατί έβγαλαν στο γήπεδο σχεδόν όλες τις αρετές τους και μείωσαν την κατάλληλη στιγμή τις αδυναμίες τους. Γιατί είχαν μαεστρική καθοδήγηση από τον πάγκο. Όλες οι υπόλοιπες απέτυχαν, για διάφορους λόγους. Η Γερμανία και η Βραζιλία, λόγω έλλειψης ικανοποιητικού ταλέντου και ταυτότητας. Η Πορτογαλία, λόγω της λανθασμένης προσαρμογής του παιχνιδιού στον Ρονάλντο. Η Γαλλία είχε τα πάντα, αλλά και μία υπεροψία. Η Αγγλία, πάλι, προδόθηκε από την ατολμία παικτών και προπονητή στο κομβικό παιχνίδι. Ναι, η Ισπανία δείχνει να έχει παραπάνω επιλογές και γενικώς ποιότητα. Αν βάλουμε όλα τα συστατικά που δημιουργούν μία ομάδα, είναι λίγο πιο μπροστά. Αλλά δεν έχει το μπρίο και το ταμπεραμέντο της Αργεντινής. Και δεν έχει Μέσι. Αν ο βραχύσωμος μάγος φυλάει άλλη μία (τελευταία) παράσταση, είναι κάτι που θα μάθουμε απόψε.

Εξήντα χρόνια μετά

Παρά την τεράστια ποδοσφαιρική τους ιστορία και την σχεδόν μόνιμη παρουσία τους σε Μουντιάλ, ειδικά μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δύο χώρες συναντήθηκαν μόλις μία φορά σε τελική φάση. Πριν από εξήντα χρόνια, το 1966, στην Αγγλία η Αργεντινή επικράτησε με 2-1. Τα υπόλοιπα 13 μεταξύ τους παιχνίδια ήταν φιλικά. Οι δύο χώρες μετράνε από 6 νίκες, ενώ δύο αγώνες έληξαν ισόπαλοι.