Βγαίνει ο ΑΠΟΕΛ από την εξωτερική;

Κάπου μέσα στον Απρίλιο το ηθικό σε όλο το στρατόπεδο του ΑΠΟΕΛ ήταν στα τάρταρα. Η σεζόν έκλεινε με μαρτυρικό τρόπο (εκτός Ευρώπης) και με πολλά άσχημα αποτελέσματα. Το ρόστερ είχε τρομερές αδυναμίες, το ταμείο ήταν άδειο, το μέλλον δυσοίωνο. Έχουν αλλάξει όμως πολλά τους τελευταίους μήνες. Η προοπτική της επένδυσης Λιασή ήταν φυσικά το εφαλτήριο. Αν και υπάρχει δρόμος μέχρι την ολοκλήρωσή της, τα πράγματα έχουν πάρει μιαν άλλη κατεύθυνση. Ο κόσμος αναθάρρησε και στηρίζει ξεκάθαρα, η νυν Διοίκηση κινήθηκε πιο άνετα, αλλά χωρίς υπερβολές και σταδιακά υπάρχει η αίσθηση της επαναφοράς. Ότι ο διακόπτης γυρίζει, ότι η καθημερινότητα επιστρέφει σε όλα τα επίπεδα.

Θεωρητικά ομιλούντες, με το που ξεκίνησαν οι σχεδιασμοί και οι προετοιμασίες της χρονιάς, ο ΑΠΟΕΛ ξεκινούσε από την έκτη θέση ισχύος. Αλλά από τα μέχρι τώρα δεδομένα μοιάζει πως είναι ένα βήμα μπροστά από τον Άρη. Το ερώτημα είναι πόσο κοντά είναι στην τετράδα Ομόνοιας, Πάφου, Απόλλωνα και ΑΕΚ. Από τις τρεις προσωπικά, έχουν δώσει γερές ενδείξεις (ασχέτως αποτελεσμάτων στην Ευρώπη), οι δύο «κυανόλευκοι». Η Ομόνοια έχει χάσει προφανώς αρκετά από την περσινή υπεροπλία της. Αλλά ας μην πάμε ακόμη σε συγκρίσεις με τους άλλους. Ας δούμε τον ΑΠΟΕΛ απέναντι στον καθρέφτη, απέναντι στο δικό του είδωλο.

Όλα με συν

Είναι προφανές ότι υπάρχει αναβάθμιση σε πολλούς τομείς. Σαφώς και ο Νίκος Παπαδόπουλος ξέρει να διαχειρίζεται πιο μεθοδικά ένα βαρύ πηδάλιο από τον Γκαρσία. Σαφέστατα η πρόσληψη Βρύζα ήταν επίσης ένα βήμα προς τα μπρος. Τουλάχιστον ήταν μία ξεκάθαρη ένδειξη πως ο ΑΠΟΕΛ θα δουλεύει πιο μεθοδικά στα θέματα προγραμματισμού και αγωνιστικού σχεδιασμού

Το κυρίως πιάτο της όλης ιστορίας είναι η δομή του ρόστερ. Τι έχουμε ώς τώρα. Στα θετικά κατ’ αρχάς. Κινήσεις με παίκτες έμπειρους, που είτε αγωνίστηκαν στο ελληνικό πρωτάθλημα είτε στο δικό μας και άρα δεν θα έχουν θέματα προσαρμογής. Επιτέλους, στοχευμένα και όχι εξ ανάγκης τάση αξιοποίησης των παικτών που βγήκαν μέσα από τα σπλάχνα του ΑΠΟΕΛ τα προηγούμενα χρόνια. Όποια κυπριακή ομάδα έχει έναν καλό αξιόλογο κορμό 5-6 ντόπιων παικτών, κερδίζει βάθος και ευχέρεια να διαμορφώσει καλύτερα το ρόστερ της. Υπάρχει η εμπειρία των Λαΐφη, Σωτηρίου. Ο Κούτσακος και ο Γεωργίου πλέον έχουν πολλά ματς στα πόδια τους και συμμετοχές στην Εθνική. Ο Βρόντης επιστρέφει ώριμος, ο Πουρσαϊτίδης έπεσε απότομα στα βαθιά και στάθηκε. Ελπίζω πως αυτό το εξαιρετικά ταλαντούχο παιδί, ο Παναγιώτης Καττιρτζής, θα βάλει τέλος στην περιπέτεια με τους τραυματισμούς του. Προσθέτω και τον Αγγελόπουλο.

Ας πάμε θέση προς θέση. Στα άκρα της άμυνας όλα καλά. Ο Σάστρε έχει και ποιότητα και εμπειρία. Ο Πουρσαϊτίδης μαθαίνει, αλλά ανταποκρίνεται, ενώ σε περίπτωση ανάγκης και στρατηγικής μπορεί να γυρίσει πίσω και να παίξει εκεί ο Λημνιός. Απέναντι Σταφυλίδης και Γκαρσία. Δεν χρειάζεται να πούμε περισσότερα. Στη μεσαία γραμμή έχω την εντύπωση ότι ο Ρόσα (αν δεν υπάρξει κάποιο απρόοπτο και αποχωρήσει) σε ένα πιο υγιές και δεμένο σύνολο μπορεί να δώσει περισσότερα. Ο Ντάλσιο από πλευράς επιπέδου είναι από τα 3-4 καλύτερα οκτάρια στην Κύπρο, ενώ αποκτήθηκε και το απαραίτητο τρεχαντήρι ο Πέρεζ. Με βάση τα δεδομένα και το ρεπορτάζ, υπάρχει μάλλον ανάγκη για άλλο ένα κεντρικό χαφ. Κουμάντο θα κάνει, όπως όλα δείχνουν, ο Τζούρισιτς. Τον είδαμε, τον ξέρουμε, άρα μπορούμε να υπολογίσουμε τι μπορεί να δώσει σε μία θέση, όπου άδικα οι φίλοι του ΑΠΟΕΛ ανέμεναν μπας και αποδώσει ο Μάγιερ. Αν δεν ήταν η γκαντεμιά με τον Μαντσίνι θα μιλούσαμε για πολύ γερό υλικό. Γιατί φαίνεται να ξυπνά ο Μαρκίνιος. Γιατί ο Λημνιός έχει το πακέτο, ο Γεωργίου δίνει βάθος, ο Πεντρόσο είναι παίκτης του προπονητή και έχει αποδείξει στην Ελλάδα πως έχει επίπεδο. Πάντα στην εξίσωση υπάρχει και ο Μαϊόλι. Πολύ καλός, αλλά ασταθής. Αν πάρει στροφές, όμως, είναι γερή μονάδα.

Ερωτηματικά και… must

Τώρα υπάρχουν τα κενά και τα ερωτηματικά. Ποιον Μπέλετς θα δούμε στην επερχόμενη σεζόν. Ο Σλοβένος στα καλά του είναι εξαιρετικός, αλλά μέσα-μέσα τον πιάνουν κάποια μπλακ άουτ. Σαφέστατα όποιος και αν θα είναι ο αντι-Μπρόρσον στο κέντρο της άμυνας, Ντέγκενεκ και Αγγελόπουλος δεν αρκούν για να στηρίξουν τον Λαΐφη. Έτσι κι αλλιώς σεζόν με τρία κεντρικά μπακ δεν βγαίνει. Φυσικά, το σημείο αναφοράς είναι ο φορ. Μπορεί να έχει κλείσει την ώρα δημοσίευσης του άρθρου. Σημασία δεν έχει ποιος είναι, αλλά πόση προοπτική στο γκολ θα έχει. Αν ο ΑΠΟΕΛ κάνει τη σωστή επιλογή, έχοντας από πίσω τους Σωτηρίου, Κούτσακο (ο οποίος θα δώσει και λύσεις στα άκρα αν χρειαστεί), όλα καλά.

Ποια θα είναι η τελική εικόνα, θα φανεί στο γήπεδο. Πρακτικά ο ΑΠΟΕΛ έχει αναβαθμίσει το ρόστερ του. Σε κάθε εξίσωση θα βάζουμε και το βάρος της φανέλας, το εκτόπισμα. Ακόμη και στα περσινά του χάλια, ο ΑΠΟΕΛ ήταν σε πολλά ματς ανταγωνιστικός. Άρα, χωρίς πολλά λόγια και με βάση τα ώς τώρα δεδομένα, η προοπτική του ΑΠΟΕΛ είναι να πρωταγωνιστήσει στην επερχόμενη σεζόν. Μία σημαντική, ίσως μεταβατική σεζόν, στην οποία δεν αποκλείεται να βγει από την εξωτερική.