Τι θα κάνουμε, πόλεμο;..
Η λεγόμενη ελληνοτουρκική φιλία πνίγεται μέσα στις φουρτούνες των ήρεμων νερών του Αιγαίου. Εφόσον Αθήνα και Λευκωσία ξέπλυναν τα εγκληματικά χέρια της Άγκυρας, προσγειώνονται ανώμαλα στην τουρκική πραγματικότητα. Τα πράσινα πάρκα στα στενά των Δαρδανελλίων και ο εγκλωβισμός του Καστελλόριζου αποτελειώνουν τις ψευδαισθήσεις των ουτοπιστών της λεγόμενης «ρεαλιστικής» σχολής. Και μας βάζουν από τη Θράκη ώς την Κύπρο σε νέους μπελάδες…
Η τουρκική απειλή εκδηλώνεται ενιαία, σε ολόκληρο το μέτωπο του Ελληνισμού. Οι «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο και η επιμονή της Άγκυρας στη λύση των δύο κρατών με εναλλακτική επιλογή την έτερη διχοτομική θέση της ομοσπονδίας, συνομοσπονδιακού χαρακτήρα, μοιάζουν με θηλιά στον λαιμό μας. Και ποιος θα την ξετυλίξει; Αυτοί που συνέδραμαν με τις πολιτικές τους, τόσο στην Αθήνα όσο και στη Λευκωσία, στη νέα αποθράσυνση της Τουρκίας;
Επιμόνως και εναγωνίως τούς προειδοποιούσαμε από αυτές τις στήλες ότι το θηρίο δεν κατευνάζεται με αλχημείες. Εξαγριώνεται. Ειδικώς, όταν εκλαμβάνει τις καλές προθέσεις ως αδυναμία. Και εξηγούσαμε ότι τα πάντα είναι ισχύς. Ότι, δηλαδή, η αποτροπή και τα όπλα δεν φέρνουν κρίση ή πολέμους, αλλά ισοζύγιο δυνάμεων. Σταθερότητα και ασφάλεια. Διερωτώντο και διερωτώνται τα «παπαγαλάκια» του Μαξίμου και οι εν Κύπρω «πολιτικοί διάκονοι» της «διχοτομικής επαναπροσέγγισης»: Τι θέλετε; Να κάνουμε πόλεμο;
Αυτός και αν είναι λαϊκισμός της κακιάς ώρας. Τώρα, τι αφήνεται να διαρρεύσει από την Αθήνα; Ότι, εάν οι Τούρκοι ενοχλήσουν Έλληνες ψαράδες στα πράσινα τουρκικά πάρκα ή εάν εμποδίσουν την πόντιση καλωδίων, θα επέμβουν είτε με την ακτοφυλακή είτε με πολεμικά πλοία! Ερωτούμε εμείς, αυτήν τη φορά: Τι θα γίνει; Θα κάνουν πόλεμο;
Εάν είχαν οι εν Αθήναις το μυαλό τους στο κεφάλι τους, θα αντιλαμβάνονταν ότι είναι η δική τους εξευμενιστική πολιτική που έδωσε τροφή στην τουρκική επιθετικότητα και στη δημιουργία συνθηκών που θα ήταν δυνατό να οδηγήσουν σε κρίση, την οποία μόνο ένας τρελός μπορεί να θέλει. Ανάλογα συμβάντα έχουμε και στην Κύπρο, με τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και τα τουρκικά μαχητικά να αλωνίζουν στο FIR, θέτοντας ζητήματα ασφάλειας εναέριας κυκλοφορίας και κυριαρχίας. Αυτή δε η επίδειξη ισχύος προβάλλεται λίγο πριν από τη συνάντηση Χριστοδουλίδη - Ερχιουρμάν για τα ΜΟΕ και το «καλό κλίμα». Χωρίς, όμως, να υπάρχει κοινή βάση συνομιλιών, καθότι η Άγκυρα μιλά για δύο κράτη και ο «ευέλικτος» κατοχικός ηγέτης για συνιδρυτική πράξη! Και τώρα τι θα γίνει; Θα συνεχίσει να καρκινοβατεί η διαδικασία ή για να την γλυτώσει ο Πρόεδρος θα προσφέρει ως σανίδα σωτηρίας τα ΜΟΕ καλής «κρατικής» γειτονίας, προσθέτοντας άλλο ένα διχοτομικό βήμα υπό τη σκιά των τουρκικών όπλων; Τραγικά αδιέξοδα…
