Νοοτροπία που δεν αλλάζει σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα
Ό,τι μας κάμνουν οι ξένοι κάμνουμεν το εμείς ο ένας στον άλλο. Βγάζουμε τα μάτια μας μόνοι μας και μετά μάς φταίνε οι άλλοι.
Φωνάζουμε για ρατσισμό και ξενοφοβία αλλά άμμα δούμε ξένο (μετανάστη νόμιμο ή παράνομο) γυρίζουμε που την άλλη και είτε μας αρέσει είτε δεν, υποσυνείδητα τον θεωρούμε κατώτερό μας. Φωνάζουμε ενάντια στο ρουσφέτι αλλά άμαν θέλουμε να διασφαλίσουμε ότι θα κανονιστούμε κάπου κινούμε γη και ουρανό, και κυρίως αυτή η νοοτροπία έχει εισχωρήσει και μέσα στους νέους. Φωνάζουμε κατά της φοροδιαφυγής αλλά άμαν είναι για τες δικές μας υποχρεώσεις προς το κράτος γυρεύκουμε με κάθε νόμιμο τρόπο ή παρακάμπτοντας τη νομιμότητα να μην πληρώσουμε καθόλου ή να πληρώσουμε όσο το δυνατόν πιο λίγα. Φωνάζουμε για πατριωτισμό αλλά όταν θα πάει ο γιος μας στρατό κανονίζουμε να υπηρετήσει κάπου καλά και κοντά στο σπίτι κι εμείς κάμνουμε ό,τι μπορούμε για να αποφύγουμε τες παρουσιάσεις στην εφεδρεία.
Γράφουμε ωραία κείμενα για ανθρωπισμό και αλτρουισμό αλλά μπορεί να πεθάνει ο άλλος δίπλα μας απο πείνα ή αρρώστια και να μην το πάρουμε είδηση. Παριστάουμε τους τολμηρούς και ατρόμητους αλλά όταν νιώσουμε πως βγαίνουνε εκτός του χώρου ασφάλειάς μας, την κάνουμε με ελαφρά πηδηματάκια ή με τρόπο παίρνουμε ακόμα και το μέρος του ισχυρού.
50 χρόνια μετά αναρωτιέμαι αν άλλαξε η νοοτροπία σ' αυτόν τον τόπο. Τότε μια δράκα ανθρώπων, όχι μόνο ανέτρεψαν τη νόμιμη κυβέρνηση αλλά και η ιστορία φαίνεται να αποδεικνύει πως τουλάχιστον δεν φρόντισαν για άμυνα αποτροπής εισβολής και προέλασης ενώ τα τουρκικά σχέδια ήταν από πριν γνωστά.
Η διχόνοια που προηγήθηκε δεν είχε μόνο προσωποπαγή χαρακτήρα (ηγέτες που ο κόσμος του αναγάγει σε είδωλα που ευτυχώς αυτή η νοοτροπία έχει κάπως ξεθωριάσει τα τελευταία χρόνια), αλλά και τις τόσες άλλες νοοτροπίες που περιέγραψαν, υπο την πολιτική παράταξη, την ιδεολογία, να φάει ο ένας τον άλλο.
Πόσοι πήγαν να πολεμήσουν; Πόσοι πραγματικά αντιστάθηκαν σ' αυτους που κατέλησαν τη Δημοκρατία και αποδιοργάνωσαν την άμυνα ώστε οι Τούρκοι να μπουν στη νήσο και να προελάσουν με ελάχιστη δική μας αντίσταση; Εμπιστευθήκαμε την άμυνά μας σε άτομα που εξυπηρετούσαν αλλότριους σκοπούς; Γιατί δεν τους διώξαμε; Γιατι από καιρό πριν από την εισβολή έχαναν τη ζωή τους αθώοι άνθρωποι; Τι κερδίσαμε; Τι άλλαξε ουσιωδώς από τότε ως σήμερα ως νοοτροπία;
Η νοοτροπία εκδηλώνεται υπό πολιτικά, οικονομικά ή κοινωνικά συμφέροντα και διαφορές, ανάλογα με το τι καίει το άτομο στην προσωπική του κατάσταση ως μέλος μιας ολότητας. Αν αυτό που μας καίει είναι η οικονομία, ήτοι ο πλουτισμός, η προσωπική ευμάρεια, η νοοτροπία θα χρησιμοποιείται για επίτευξη του σκοπού αυτού.
*Νομικός, Λεμεσός
