Διορισμοί εκπαιδευτικών: διαφάνεια, διαβούλευση και ευθύνη απέναντι στα παιδιά μας

Στο Σύνταγμα της κάθε χώρας, το Νομοθετικό Σώμα είναι η Βουλή των Αντιπροσώπων. Επομένως ο ρόλος της Βουλής και μάλιστα της Επιτροπής Παιδείας είναι πολύ σημαντικός για τη δέουσα νομοθετική ρύθμιση και για το θέμα του διορισμού των Εκπαιδευτικών.
Η Βουλή οφείλει να ακούσει όλους τους φορείς πριν από κάθε νομοθετική ρύθμιση.
Κομβικός επομένως είναι ο ρόλος της Επιτροπής Παιδείας και η ανάγκη να ακουστεί και η φωνή των μαθητών.
Το σχολείο δεν αντέχει άλλες πρόχειρες λύσεις και διαρκή αβεβαιότητα.

Οι διορισμοί των εκπαιδευτικών δεν είναι μια στενή υπηρεσιακή διαδικασία, αλλά ένας καθοριστικός παράγοντας για τη λειτουργία του δημόσιου σχολείου και την ποιότητα της εκπαίδευσης που λαμβάνουν τα παιδιά μας. Όταν οι αποφάσεις καθυστερούν ή λαμβάνονται χωρίς επαρκή σχεδιασμό, το αποτέλεσμα δεν περιορίζεται στη διοικητική εικόνα του συστήματος, αλλά φτάνει μέσα στην τάξη, επηρεάζοντας την καθημερινότητα μαθητών, γονέων και εκπαιδευτικών.
Σε αυτό το πλαίσιο, η Επιτροπή Παιδείας της Βουλής έχει αυξημένες ευθύνες. Ο ρόλος της δεν είναι απλώς να εξετάζει νομοσχέδια, αλλά να διασφαλίζει ότι κάθε ρύθμιση για τους διορισμούς και τις τοποθετήσεις προκύπτει μέσα από ουσιαστική διαβούλευση με όλους τους εμπλεκόμενους φορείς. Η εκπαιδευτική κοινότητα, οι οργανώσεις γονέων, οι ειδικοί, αλλά και οι ίδιοι οι μαθητές πρέπει να έχουν λόγο σε μια συζήτηση που αφορά άμεσα το σχολείο και το μέλλον του.
Η φωνή των μαθητών ειδικά δεν μπορεί να παραμένει στο περιθώριο. Οι μαθητές είναι αυτοί που βιώνουν πρώτοι τις συνέπειες των κενών, των καθυστερήσεων και της αστάθειας. Γι’ αυτό και η συμμετοχή τους στη δημόσια συζήτηση δεν είναι τυπική διαδικασία, αλλά ουσιαστική προϋπόθεση για πιο δίκαιες και λειτουργικές αποφάσεις. Μαζί με τους γονείς, μπορούν να μεταφέρουν την πραγματική εικόνα της σχολικής καθημερινότητας και να συμβάλουν σε νομοθεσία που δεν θα γράφεται μακριά από την τάξη, αλλά με γνώμονα την τάξη.

Παράλληλα, δεν πρέπει να παραγνωρίζεται το μεγάλο έργο των αρμόδιων εκπαιδευτικών αρχών που χειρίζονται τις διαδικασίες των διορισμών. Στη προκειμένη περίπτωση της Επιτροπής Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας, που ήδη ομολογουμένως κάνει ένα τεράστιο και κοπιώδες έργο για να ελαχιστοποιηθούν τα προβλήματα στο ελάχιστο. Πρόκειται για ένα σύνθετο πεδίο, με πολλά δεδομένα και πιεστικά χρονοδιαγράμματα, όπου απαιτούνται τεχνική επάρκεια, προγραμματισμός και αίσθημα ευθύνης. Όμως ακριβώς επειδή το έργο είναι τόσο σημαντικό, χρειάζεται να στηρίζεται σε καθαρούς κανόνες, σαφή κριτήρια και διαφάνεια, ώστε να ενισχύεται η εμπιστοσύνη όλων στο σύστημα.
Η καλύτερη λύση είναι να υπάρξει ένα σταθερό πλαίσιο που θα στηρίζεται σε τρεις βασικές αρχές: έγκαιρη διαβούλευση, συμμετοχή όλων των φορέων και νομοθεσία που υπηρετεί πρωτίστως το συμφέρον του μαθητή. Χωρίς αυτά, οι διορισμοί κινδυνεύουν να γίνονται αντικείμενο αντιπαράθεσης κάθε χρόνο, αντί να αποτελούν εργαλείο σταθερότητας για το δημόσιο σχολείο.
Το θέμα της εκπαίδευσης των παιδιών μας δεν επιτρέπεται να αντιμετωπίζεται ως διοικητικό παζλ που συμπληρώνεται στο παρά πέντε. Οι ευθύνες της Βουλής των Αντιπροσώπων να νομοθετεί για το παρόν και το μέλλον των παιδιών μας, οφείλει να ακούει πρώτα εκείνους που ζουν το σχολείο καθημερινά, γιατί αλλιώς οι αποφάσεις της θα γράφονται με πολιτικούς όρους, αλλά θα πληρώνονται με το κόστος της εκπαιδευτικής ανασφάλειας από τη μαθητιούσα νεολαία μας.

*Μητροπολίτης Ζιμπάπουε