Αδικαιολόγητη αισιοδοξία για το Κυπριακό

Κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Γενικού Γραμματέα (ΓΓ) του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες στην Κύπρο καθορίστηκαν οι προϋποθέσεις σύγκλισης μιας νέας πενταμερούς διάσκεψης για το Κυπριακό. Ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) και τα κόμματα που υποστηρίζουν τη λύση ΔΔΟ εξέφρασαν την ικανοποίησή τους και τη συγκρατημένη αισιοδοξία τους επειδή συμφωνήθηκε να διεξαχθούν οι συνομιλίες στη βάση του κεκτημένου των συνομιλιών (συγκλίσεις των συνομιλιών).

Οι συγκλίσεις συνιστούν ουσιαστικά τη βάση του περιεχομένου της λύσης ΔΔΟ, αλλά δεν έχουν κοινοποιηθεί επίσημα στον λαό. Όσες γνωρίζουμε, προέρχονται από διαρροές στα ΜΜΕ, όπως το 77 σελίδων κείμενο των συγκλίσεων Ντάουνερ (περιόδου 2008-2012), που διέρρευσε το 2013 (οι συγκλίσεις με μαύρα γράμματα και οι αποκλίσεις με μπλε και κόκκινα). Η ανάγνωση του κειμένου τρομάζει τον αναγνώστη. Οικοδομείται ένα πολύπλοκο, διχοτομικό και δυσλειτουργικό κράτος, το οποίο διέπεται από συγκρουσιακές θέσεις, απόρροια του γεγονότος ότι η τουρκοκυπριακή (τ/κ) διοίκηση είναι υποτελής στην Τουρκία και υποστηρίζει τα συμφέροντα της χώρας αυτής, σε βάρος εκείνων του κυπριακού κράτους. Το ίδιο συμβαίνει και με τις θέσεις της τ/κ διοίκησης στο θέμα των ΜΟΕ, οι οποίες υπαγορεύονται από τις τουρκικές δυνάμεις κατοχής (ΤΔΚ), οι οποίες ενισχύουν συνεχώς τις επιθετικές δυνατότητές τους.

Οι κυβερνήσεις μας δεν κοινοποιούν στον λαό τις συγκλίσεις των συνομιλιών, επικαλούμενες το απόρρητό τους. Αυτό είναι αδικαιολόγητο, γιατί οι συγκλίσεις είναι γνωστές στην Τουρκία και Βρετανία και δεν τίθεται θέμα εθνικής ασφάλειας να τις γνωρίζει και ο λαός, που θα υποστεί τις συνέπειες της λύσης.

Η έκφραση ικανοποίησης και συγκρατημένης αισιοδοξίας, για την προοπτική επανέναρξης των συνομιλιών για το Κυπριακό στη βάση του κεκτημένου των συνομιλιών (συγκλίσεις) για λύση ΔΔΟ, δεν δικαιολογείται για τους εξής λόγους: (1) Η ΔΔΟ απορρίφθηκε από τον κυπριακό Ελληνισμό στο δημοψήφισμα του 2004 για το Σχέδιο Ανάν και η εμμονή στη λύση αυτή αποτελεί έλλειψη σεβασμού προς τη λαϊκή ετυμηγορία. (2) Οι συγκλίσεις των συνομιλιών, όσες τουλάχιστον γνωρίζουμε από τις διαρροές στα ΜΜΕ, είναι βασικά οι δικές μας υποχωρήσεις προς τις τουρκικές απαιτήσεις, με αποτέλεσμα το περιεχόμενο της ΔΔΟ να μη συνάδει με τo κοινοτικό κεκτημένο. Μειονεκτήματα της ΔΔΟ, η οποία ουσιαστικά είναι συγκαλυμμένη μορφή συνομοσπονδίας δύο κρατών και δεν διαφέρει πολύ από τη συνομοσπονδία δύο κρατών που υποστηρίζει σήμερα η Τουρκία: (1) Γεωγραφικός και εθνοτικός διαχωρισμός και παραβίαση βασικών ανθρωπίνων δικαιωμάτων (επιβολή εδαφικών ζωνών με εγγυημένες πλειοψηφίες κατοίκων και περιουσιών που παραβιάζουν τα δικαιώματα της ατομικής ιδιοκτησίας, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι και της ελεύθερης εγκατάστασης, καταλύουν την ΚΔ, την αντικαθιστούν με δύο συνιστώντα κρατίδια και νομιμοποιούν τη διχοτόμηση). (2) Παραβίαση δημοκρατικών αρχών, δυσλειτουργία του κράτους (βέτο μειοψηφίας και πολιτική ισότητα, που θα οδηγεί σε αναρίθμητα αδιέξοδα και παράλυση του κράτους, λόγω παραβίασης της δημοκρατικής αρχής της πλειοψηφίας στη λήψη αποφάσεων). (3) Έλλειψη ασφάλειας (το κυπριακό κράτος μετά τη λύση δεν θα έχει δικαίωμα να έχει ένοπλες δυνάμεις, ούτε τη δυνατότητα αυτοάμυνας και θα είναι εύκολη λεία στην επεκτατική βουλιμία της Τουρκίας). (4) Έλλειψη λειτουργικής και οικονομικής βιωσιμότητας (πολυπλοκότητα κράτους, υπερβολικά μεγάλο μέγεθος, διχοτομικός χαρακτήρας και δυαρχία αξιωματούχων. Υπερβολικό κόστος συντήρησης του κράτους και αποζημιώσεων σε όσους θα απολέσουν τις περιουσίες τους). (5) Κίνδυνος ελέγχου του κυπριακού κράτους από την Τουρκία (η Τουρκία μέσω του βέτο των Τουρκοκυπρίων θα επιβάλλει τις αποφάσεις στο κυπριακό κράτος και θα αδρανοποιήσει το ενεργειακό πρόγραμμά του, την οριοθέτηση της ΑΟΖ του και τις στρατηγικές συνεργασίες του με φίλες χώρες, επειδή έρχονται σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της Τουρκίας).

Παρά την απόρριψη του Σχεδίου Ανάν για λύση ΔΔΟ, που εξυπηρετούσε τη νομιμοποίηση της τουρκικής εισβολής/κατοχής και τη διαιώνιση της παραμονής των Βρετανικών Βάσεων στην Κύπρο, Βρετανία και Τουρκία φρόντισαν να παραμείνει η λύση αυτή στην τράπεζα των διαπραγματεύσεων και πέτυχαν να πέσει στην παγίδα η πολιτική μας ηγεσία και να υποστηρίζει τη ΔΔΟ ως τη μόνη λύση για το Κυπριακό. Ουσιαστικά οι εχθροί μας τεχνούργησαν με ραδιουργία ένα είδος δούρειου ίππου, τη ΔΔΟ, προς εξυπηρέτηση των δικών τους συμφερόντων και πέτυχαν να υποστηρίζεται από την πολιτική μας ηγεσία, η οποία διαπράττει μέγα πολιτικό λάθος .Το κυπριακό πρόβλημα, από διεθνές έγκλημα τουρκικής εισβολής, κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης, μεθοδεύτηκε να αντιμετωπίζεται ως δικοινοτική διαφορά. Ο Θουκυδίδης στο Α144 (Δημηγορία Περικλέους) προβάλλει τον κίνδυνο από τη διάπραξη δικών μας λαθών «μάλλον γαρ πεφόβημαι τας οικείας, ημών αμαρτίας ή τας των εναντίον διανοίας» (γιατί πιο πολύ φοβάμαι τα δικά μας λάθη παρά των εχθρών τα σχέδια). Tα λάθη που διέπραξε ο Ελληνισμός στην Κύπρο ήταν θανατηφόρα και, αν υιοθετηθεί λύση ΔΔΟ, θα αποτελέσει συνέχεια εκείνων του 1974 (πραξικόπημα, μη εφαρμογή του σχεδίου αμύνης Κύπρου).

Η Κυβέρνησή μας και τα κόμματα που υποστηρίζουν τη ΔΔΟ καλλιεργούν ψευδαισθήσεις στον λαό ότι η ΔΔΟ «επανενώνει και απελευθερώνει την Κύπρο», ενώ αυτή καταλύει την ΚΔ, νομιμοποιεί τη διχοτόμηση και επεκτείνει τον έλεγχο της Τουρκίας σε όλο το νησί (στρατηγικός στόχος Τουρκίας). Δυστυχώς, ούτε η ελληνική Κυβέρνηση συνειδητοποιεί ότι η ΔΔΟ θα τουρκοποιήσει την Κύπρο και θα υποστούν σοβαρό πλήγμα και τα συμφέροντα της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι χρέος της Κυβέρνησής μας να ενημερώσει επίσημα τον λαό για τις συγκλίσεις των συνομιλιών και δικαίωμα του λαού να το απαιτήσει. Ίσως η γνώση των συγκλίσεων αφυπνίσει τον λαό, αντιληφθεί τον θανάσιμο κίνδυνο και ασκήσει πίεση στην πολιτική μας ηγεσία, να αναθεωρήσει τη στρατηγική της στο Κυπριακό. Να απορρίψει τη ΔΔΟ και να τεθεί ως στρατηγικός στόχος η προστασία των ελευθέρων περιοχών (ενίσχυση στρατιωτικής ισχύος) και η απελευθέρωση των κατεχομένων (αγώνας με όλα τα πολιτικά, διπλωματικά και νομικά μέσα για εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου στην Κύπρο και των ψηφισμάτων του ΣΑ/ΟΗΕ, ήτοι απομάκρυνση των τουρκικών κατοχικών δυνάμεων και εποίκων, επιστροφή των προσφύγων). Αν δεν υπάρξει αναθεώρηση της στρατηγικής του Ελληνισμού (Ελλάδας-Κύπρου) στο Κυπριακό, κινδυνεύουμε με νέα εθνική καταστροφή.

*Αντιστράτηγος ε.α.