«Ένα αεροπλάνο να φύγω»

ΤΡΕΙΣ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΕΠΕΛΕΞΑΝ ΤΗΝ ΞΕΝΙΤΕΙΑ ΜΙΛΗΣΑΝ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ ΣΤΗ «Σ»
Ένα καλύτερο αύριο αναζητούν στο εξωτερικό πολλοί νέοι της Κύπρου. Τι τους αναγκάζει να επιλέξουν τη φυγή από τη δημιουργία μιας καλής ζωής εδώ στο νησί
Ο Νικόλας Γιουβανούδης, στα 32 του χρόνια, νιώθει πολύ απογοητευμένος από την κατάσταση που βιώνει στην Κύπρο και θεωρεί ότι η μόνη λύση για να δημιουργηθεί ξανά μέσα από τις στάχτες του, είναι να φύγει σε μια ξένη χώρα
Μετά την εξάμηνη εμπειρία της διδασκαλίας στην Αυστρία, η 27χρονη Τόνια Ονουφρίου ετοιμάζει τις αποσκευές της για τη Νότιο Αφρική. Θεωρεί ότι η Κύπρος δεν της παρέχει ευκαιρίες που η ίδια αναζητά ως νέα για να εξελιχθεί σε μια σπουδαία επαγγελματία
Ο 30χρονος Γιάννης Νεοφύτου εδώ και ένα χρόνο ζει και εργάζεται μόνιμα στην Αυστραλία. Είναι από τους πιο «ευνοημένους», καθώς έτυχε να έχει συγγενείς εκεί, έτσι η μετάβασή του σε μια ξένη χώρα δεν ήταν τόσο δύσκολη, αν και η προσαρμογή χρειάζεται πολύ χρόνο, όπως ο ίδιος δήλωσε
Δεν είναι λίγοι οι νέοι μας που επιλέγουν να ζήσουν και να εργαστούν στο εξωτερικό. Οι περισσότεροι μάλιστα το κάνουν μετά την ολοκλήρωση των σπουδών τους, αφού, έχοντας ήδη ζήσει κάποια χρόνια ως φοιτητές στο εξωτερικό, είναι πιο εύκολο για αυτούς να αναζητήσουν μια θέση εργασίας στον τομέα τους. Τα τελευταία, όμως, χρόνια ο αριθμός των νέων που φεύγουν από την Κύπρο για αναζήτηση εργασίας και μιας καλύτερης ζωής έχει αυξηθεί πολύ, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο την απογοήτευσή τους και τη δυσαρέσκειά τους απέναντι σε όσα αντιμετώπισαν στην πατρίδα τους.

Η οικονομική κρίση με τα επακόλουθά της σίγουρα είναι πρώτα από όλα υπεύθυνη για τη μείωση ευκαιριών στον εργασιακό τομέα. Μιλώντας, όμως, με εκπροσώπους της νέας γενιάς, αντιλαμβανόμαστε ότι πολλά είναι αυτά που τους σπρώχνουν εκτός Κύπρου, και όχι μόνο η κρίση. Τρεις νέοι που επέλεξαν την ξενιτειά μίλησαν αποκλειστικά στη «Σ», αναλύοντας τους λόγους που τους ανάγκασαν να φύγουν.
«Έκλεισα εισιτήρια χωρίς επιστροφή»
Ετοίμασε βαλίτσες, πούλησε όλα τα υπάρχοντά του και αναμένει την ημέρα που θα ταξιδέψει στον Καναδά. Ο Νικόλας Γιουβανούδης, στα 32 του χρόνια, νιώθει πολύ απογοητευμένος από την κατάσταση που βιώνει στην Κύπρο και θεωρεί ότι η μόνη λύση για να δημιουργηθεί ξανά μέσα από τις στάχτες του, είναι να φύγει σε μια ξένη χώρα.

«Αφού δεν βρίσκω μια αξιοπρεπή δουλειά που να μπορεί να μου προσφέρει τα βασικά που ζητά ένας νέος της ηλικίας μου, για να μπορεί να αυτοσυντηρηθεί και να δημιουργήσει κάποτε μια οικογένεια, τότε θα φύγω. Αν τώρα, στα 32 μου, είμαι με ένα μισθό των 700 ευρώ σε 16 ώρες δουλειάς ημερησίως, στα 35 μου και στα 40 μου δεν θα είμαι κάπου καλύτερα». Η απόφασή του να φύγει δεν ήταν εύκολη. Εγκαταλείπει αγαπημένα πρόσωπα, τις συνήθειές του, τους φίλους του και μια σχέση που ήδη μετρά 10 ολόκληρα χρόνια.

«Δυστυχώς, δεν υπάρχει για μένα άλλη επιλογή. Από τα 15 μου δουλεύω. Δούλεψα για 8 χρόνια ως αεροσυνοδός στις Κυπριακές Αερογραμμές, αλλά μετά την απόλυσή μου δεν κατάφερα να βρω μια καλή δουλειά. Σπούδασα στη Βουλγαρία, γνωρίζω Βουλγάρικα, Ρωσικά, οι αιτήσεις μου σε πολλές εταιρείες δεν βρήκαν ανταπόκριση και τα χρόνια περνούν».

Στα 22 του κατάφερνε να εξασφαλίζει έσοδα πέραν των 2.000 ευρώ. Σήμερα δεν μπορεί να του εγγυηθεί κανείς ότι θα έχει εισόδημα, αφού οι δουλειές που βρίσκει δεν είναι σταθερές. «Δουλειές που σου προσφέρουν 3 ευρώ την ώρα ή μπορεί και 4 δεν μπορούν να σου εγγυηθούν το αύριό σου. Δεν σκοπεύω να έρθω πίσω στην Κύπρο εκτός κι αν αλλάξει η κατάσταση, και δεν εννοώ την οικονομική κρίση. Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, όσοι εξασφαλίζουν μια θέση εργασίας το πετυχαίνουν με το μέσο και όχι με το βιογραφικό τους. Το ρουσφέτι ακόμη υπάρχει. Από την άλλη, βλέπω κόσμο γύρω μου που έχει μια σταθερή δουλειά και δεν το εκτιμά. Αυτό δεν μπορώ ούτε αντέχω να το βλέπω γύρω μου».

Στην ερώτησή μας αν φοβάται το άγνωστο που θα συναντήσει, η απάντησή του είναι ναι. «Όλα θα είναι ξένα για μένα. Δυσκολίες σίγουρα θα συναντήσω, αλλά είμαι έτοιμος για νέες εμπειρίες. Γνωρίζω από τώρα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάω και να μην βρω δουλειά. Εξάλλου εκεί οι κρατικές υπηρεσίες θα φροντίσουν ώστε να βρω σπίτι και θα μου εισηγηθούν δουλειές».
Από την Αυστραλία με αγάπη
Ο 30χρονος Γιάννης Νεοφύτου εδώ και ένα χρόνο ζει και εργάζεται μόνιμα στην Αυστραλία. Είναι από τους πιο «ευνοημένους», καθώς έτυχε να έχει συγγενείς εκεί, έτσι η μετάβασή του σε μια ξένη χώρα δεν ήταν τόσο δύσκολη, αν και η προσαρμογή χρειάζεται πολύ χρόνο, όπως ο ίδιος δήλωσε.

«Η απόφασή μου να έρθω στην άλλη άκρη της γης ήταν πολύ επώδυνη, θα έλεγα. Στην Κύπρο είχα τους φίλους μου, τη ζωή μου, την οικογένειά μου, τις συνήθειές μου, δεν έλεγα να ξεκολλήσω. Αλλά η οικονομική μου κατάσταση ήταν άθλια. Δεν έβρισκα δουλειά πουθενά και αν έβρισκα, ήταν δουλειές του ποδαριού που πρόσφεραν μέχρι το πολύ τεσσεράμισι ευρώ την ώρα! Στην αρχή πήγα να το μετανιώσω που ήρθα, το παραδέχομαι. Αν και είχα συγγενείς που με δέχτηκαν με ανοιχτές αγκάλες, εντούτοις κάτι με κρατούσε πίσω. Βρήκα σχεδόν αμέσως δουλειά σε μια συγγενική επιχείρηση και τα λεφτά που βγάζω, δεν θα τα έβρισκα πουθενά στην Κύπρο.

»Είναι λυπηρό να μην μπορεί να σε στηρίξει η πατρίδα για να σταθείς στα πόδια σου. Για πολύ καιρό έμεινα άνεργος στην Κύπρο, όχι μόνο εγώ αλλά και πολλοί γνωστοί μου. Πτυχιούχοι με πλούσιο βιογραφικό μένουν πίσω στα αζήτητα, ενώ άλλοι νέοι στο εξωτερικό με παρόμοια βιογραφικά βρίσκουν όχι μια, αλλά πολλές δουλειές». Πολλοί νέοι όπως ο Γιάννης θέλουν να φύγουν από την Κύπρο. Από τη θέληση στην πράξη όμως απέχουν πολλά χιλιόμετρα, όπως μας δήλωσε. «Δεν είναι εύκολο να εγκαταλείψει κάποιος την πατρίδα του, οι ανάγκες όμως για επιβίωση, για δημιουργικότητα, για αυτοβελτίωση, για την ευχαρίστησή μας ότι κάνουμε κάτι στη ζωή μας που να αξίζει, μας σπρώχνουν στην επιλογή της ξενιτειάς».
Στην Κύπρο χωρίς μέλλον
Μετά την εξάμηνη εμπειρία της διδασκαλίας στην Αυστρία, η Τόνια Ονουφρίου ετοιμάζει τις αποσκευές της για τη Νότιο Αφρική. Εκεί θα διδάσκει Ελληνικά σε ελληνόφωνο σχολείο. Απόφοιτος της Αγγλικής Φιλολογίας με μεταπτυχιακό στην εκπαιδευτική ψυχολογία, η 27χρονη Τόνια αποφάσισε να αναζητήσει εκτός συνόρων εργασία, αφού η ελπίδα της για εύρεση εργασίας εντός της χώρας έμεινε στα αζήτητα. Θεωρεί ότι η Κύπρος δεν της παρέχει ευκαιρίες που η ίδια αναζητά ως νέα, για να εξελιχτεί σε μια σπουδαία επαγγελματία. Η απόφασή της για να φύγει δεν ήταν ιδιαίτερα δύσκολη, αφού της αρέσουν οι νέες προκλήσεις και εμπειρίες ζωής.
«Θα είναι μια μεγάλη εμπειρία για μένα να ζήσω και να δουλέψω στο εξωτερικό».

Πριν από ένα περίπου χρόνο είχε ταξιδέψει μέχρι την Αυστρία για να δουλέψει. Όταν ολοκληρώθηκε το εξάμηνο πρόγραμμα με το οποίο εργάστηκε εκεί, επέστρεψε στην Κύπρο, αλλά η απογοήτευσή της ήταν τεράστια όταν συναντούσε παντού πόρτες κλειστές και καμία ευκαιρία εργοδότησης και ανέλιξης.

«Η προσπάθειά μου για να βρω μιαν αξιοπρεπή δουλειά στον τομέα μου, έπεσε για ακόμη μια φορά στο κενό. Δεν ντρέπομαι να εργαστώ οποιαδήποτε δουλειά. Δούλεψα και σε φαστφουντάδικο και σε περίπτερο και σε πολλές άλλες δουλειές, απλώς θεωρώ ότι το επάγγελμά μου δεν έχει μέλλον. Δεν μπορώ να βρω μια δουλειά με την οποία θα είμαι ανεξάρτητη οικονομικά. Αν είναι να στηρίζομαι στους γονείς μου μέχρι τα 40 μου, τότε κάνω μια τρύπα στο νερό».

Είναι αποφασισμένη να ξεπεράσει οποιοδήποτε εμπόδιο βρεθεί στο δύσκολο δρόμο της ξενιτειάς.

«Δεν έχω γνωστούς εκεί, αλλά επιχείρησα να βρω μέσω διαδικτύου Έλληνες που ζουν στη χώρα. Μου είπαν ότι η ζωή εκεί γενικά είναι φτηνότερη από Κύπρο και από Ελλάδα».