Ειδήσεις

Τελειώνουν τα τρόφιμα στην Κύπρο!

ΜΕΓΑΛΕΣ ΑΓΡΟΧΗΜΙΚΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΗ ΔΙΑΝΟΜΗ ΣΠΟΡΩΝ ΠΑΓΚΟΣΜΙΩΣ
Σύμφωνα με τον Δρα Γεώργιο Καραγιώργη, η Κύπρος αδυνατεί να θρέψει τους πολίτες της, καθώς μόλις το 30% από τα τρόφιμα που βάζουμε στο πιάτο μας έχουν παραχθεί στη χώρα μας και γι’ αυτό είμαστε απόλυτα εξαρτημένοι από τις εισαγωγές
«Υστερούμε στην παραγωγή βασικών τροφίμων, όπως κρέας, δημητριακά, γαλακτοκομικά, ζάχαρη, κ.ά., σε σχέση με την κατανάλωση»

Με το πιρούνι μας ελέγχουμε την παραγωγή και γενικότερα τη βιομηχανία τροφίμων και μια πικρή αλήθεια είναι ότι η Κύπρος αδυνατεί να θρέψει τους πολίτες της, καθώς μόλις το 30% από τα τρόφιμα που βάζουμε στο πιάτο μας έχουν παραχθεί στη χώρα μας. Παρά τα υπόλοιπα τεράστια προβλήματα που αντιμετωπίζουμε ως κράτος, σαφώς και το θέμα της διατροφής μας και της αδυναμίας μας να παράγουμε από μόνοι μας ό,τι καταναλώνουμε δεν είναι αμελητέο.


Ο Δρ Γεώργιος Καραγιώργης, Αναπληρωτής Καθηγητής στο Τμήμα Μηχανολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Frederick και επικεφαλής του κινήματος «Πνοή Λαού», ενημερώθηκε για το πρόβλημα και προσπαθεί τα τελευταία χρόνια, μελετώντας κυρίως το ασφυκτικό καθεστώς διακίνησης σπόρων, να αφυπνίσει το κοινό, τονίζοντας αυτή τη θλιβερή πραγματικότητα. Μιλώντας στη «Σ», ο Δρ Καραγιώργης καταγγέλλει ότι βάσει των ευρωπαϊκών νομοθεσιών η μεγάλη πλειοψηφία των σπόρων παράγεται και διανέμεται από πολυεθνικές εταιρείες σε ένα ελεγχόμενο σύστημα, στο οποίο η επαναφύτευση σπόρου ενός καρπού είναι αδύνατη.
Παγκόσμιο πρόβλημα
Τι σημαίνει ανεπάρκεια παραγωγής τροφίμων;

Ανεπάρκεια παραγωγής τροφίμων είναι η αδυναμία της εγχώριας παραγωγής να καλύψει τη εγχώρια ζήτηση για τρόφιμα. Με απλά λόγια, παράγουμε λιγότερα τρόφιμα απ' όσα καταναλώνουμε. Το πρόβλημα αυτό είναι υπαρκτό και δεν συμβαίνει μόνο στην Κύπρο, είναι ευρύτερο, και αναμένεται να γίνει πιο έντονο τα επόμενα χρόνια. Σύμφωνα με το Περιβαλλοντικό Πρόγραμμα του ΟΗΕ (UNEP), ο συνδυασμός κλιματικών αλλαγών, υποβάθμισης του εδάφους και ανεπάρκειας των υδάτινων πόρων ίσως προκαλέσουν τη μείωση της παγκόσμιας παραγωγής τροφίμων, σε ποσοστό που ενδεχομένως φτάσει το 25% το 2050. Αν συνυπολογίσουμε και την αύξηση του παγκόσμιου πληθυσμού, που το 2040 αναμένεται να ξεπεράσει τα 9 δισεκατομμύρια, το πρόβλημα οξύνεται ακόμα πιο πολύ.


Επιπρόσθετα, οι διατροφικές συνήθειες και η «συμπεριφορά» των ανθρώπων, κυρίως στις ανεπτυγμένες χώρες, έχουν προσθέσει ακόμα έναν κίνδυνο. Ο πλανήτης μας, που διαπιστωμένα μπορεί με βάση τη σημερινή παραγωγή να θρέψει ολόκληρο τον πληθυσμό του, προστατεύοντας παράλληλα την πανίδα και τη χλωρίδα του, βλέπει τα μισά τρόφιμα που παράγονται να χάνονται, να κατασπαταλούνται ή και να καταλήγουν στα σκουπίδια.


Η Σαουδική Αραβία, αναγνωρίζοντας τη σημαντικότητα της επάρκειας τροφίμων, επένδυσε τεράστια ποσά για να μπορεί να παράγει σιτηρά μέσα στην έρημο, φτιάχνοντας ειδικά συστήματα άρδευσης. Στο γειτονικό μας Ισραήλ το ζήτημα αυτό θεωρείται στρατηγικής σημασίας. Η οικοδομική δραστηριότητα σε γόνιμη γη απαγορεύεται διά νόμου. Μια απλή σύγκριση με το τι συμβαίνει στη Κύπρο είναι απογοητευτική, σχετικά με το πώς αντιλαμβανόμαστε το ζήτημα.
Σοκαριστικά στοιχεία
Πόσο έντονο είναι το πρόβλημα στην Κύπρο;

Η πραγματικότητα είναι ότι η Κύπρος δεν είναι ικανή να θρέψει τους πολίτες της με αποκλειστικά δικά της διατροφικά προϊόντα, καθώς υστερεί στην παραγωγή βασικών τροφίμων, όπως κρέας, δημητριακά, γαλακτοκομικά, ζάχαρη, κ.ά., σε σχέση με την κατανάλωση. Παρ' όλο που το κλίμα της χώρας μας είναι εύφορο για καλλιέργειες, η κακή χρήση επιδότησης από την ΕΕ και άλλοι λόγοι έχουν κάνει την Κύπρο να μην είναι αυτάρκης στα βασικά είδη διατροφής και να αναγκάζεται να εισάγει μεγάλες ποσότητες από τα περισσότερα προϊόντα τροφίμων.


Χαρακτηριστικό είναι ότι, σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας για το Εξωτερικό Εμπόριο (11/11/2015), το 2004 η αξία των εισαγωγών μας για τρόφιμα και ποτά ήταν 326,5 εκ. ευρώ, ενώ δέκα χρόνια μετά, το 2014, ήταν 688 εκ. ευρώ. Η αξία των εξαγωγών γεωργικών προϊόντων μειώθηκε 44% μέσα σε 10 χρόνια και από 24 εκ. ευρώ το 2004 έπεσε στα 13.4 εκ. ευρώ. Παράλληλα, οι καλλιεργήσιμες εκτάσεις μειώνονται χρόνο με τον χρόνο.


Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας, η έκταση καλλιέργειας εσπεριδοειδών μέσα σε 5 χρόνια (από το 2009 μέχρι το 2013) μειώθηκε 32%, ενώ την ίδια περίοδο οι εκτάσεις για καλλιέργεια φρέσκων φρούτων μειώθηκαν κατά 28%! Ένα άλλο εξίσου σημαντικό και εξαιρετικά επικίνδυνο δεδομένο είναι ότι το μεγαλύτερο ποσοστό των σπόρων που χρησιμοποιούνται στη γεωργία είναι γενετικά μεταλλαγμένοι, ενώ παρατηρείται υπερ-συγκέντρωση της παγκόσμιας αγοράς σπόρων σε λίγες μεγάλες εταιρείες (73% της αγοράς στα χέρια 10 αγροχημικών εταιρειών). Το χειρότερο από όλα είναι ότι αυτοί οι σπόροι είναι στείροι, δηλαδή δεν αναπαράγονται. Το αποτέλεσμα είναι πως ακόμα και για τη δική μας παραγωγή τροφής είμαστε εξαρτημένοι από αυτούς που μας δίνουν τους σπόρους. Κάθε χρόνο θα πρέπει να προμηθευόμαστε τους σπόρους!
Ο καθένας μπορεί να βοηθήσει
Πώς μπορούμε να βοηθηθούμε μεταξύ μας και ποια η ανταπόκριση του κόσμου στην προσπάθειά σας;

Κατ' αρχάς, θα πρέπει να ενημερώσουμε τον κόσμο για το πρόβλημα. Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο σπόρος είναι ο πρώτος κρίκος της διατροφής μας. Αιώνες τώρα οι άνθρωποι έσπερναν τους σπόρους τους και καλλιεργούσαν την τροφή τους. Κρατούσαν ένα μέρος του σπόρου για να σπείρουν την επόμενη χρονιά, αντάλλασσαν τους σπόρους τους με τους γείτονες, τους φίλους, τους φιλοξενούμενούς τους από άλλα μέρη και έτσι, από χέρι σε χέρι και από καρδιά σε καρδιά, διασφαλιζόταν η διατροφική επάρκεια, η βιοποικιλότητα και ο πολιτισμός.


Η Πνοή Λαού οργάνωσε την προηγούμενη Κυριακή εκστρατεία ενημέρωσης σε κεντρικό δρόμο της Λευκωσίας και μοίρασε παραδοσιακούς σπόρους λαχανικών. Η ανταπόκριση του κόσμου στην εκδήλωση του περασμένου Σαββάτου κρίνεται ως εξαιρετικά θετική, οι συμπολίτες μας φαίνεται να αναγνωρίζουν το πρόβλημα και είναι διατεθειμένοι να κάνουν εκείνα τα βήματα που χρειάζονται, για να μπορούμε να παράγουμε το φαγητό μας, αυτό αποδεικνύεται από το μεγάλο ενδιαφέρον που έδειξαν για να φυτεύσουν τους σπόρους που τους δώσαμε.


Στόχος μας πρέπει να είναι να αυξήσουμε την τάση για την παραγωγή της τροφής από παραδοσιακά σπόρια - όχι υβρίδια, όχι γενετικά τροποποιημένα και χωρίς αγροχημικά. Ο καθένας μας μπορεί να καλλιεργήσει κάποιο λαχανικό στο μπαλκόνι του, μπορεί να φυτέψει μια λεμονιά στον κήπο του.
Σε επίπεδο κράτους θα πρέπει να καταρτιστεί στρατηγικό σχέδιο, με στόχο την απεξάρτηση της επισιτιστικής αλυσίδας της χώρας μας από τα εισαγόμενα τρόφιμα και επιπλέον να προωθηθεί η ποιοτική καλλιέργεια, η οποία θα εδράζεται σε αρχέτυπους σπόρους.
Οι «κακές σοδειές»
Τι γίνεται σε διεθνές επίπεδο σε σχέση με την ανεπάρκεια παραγωγής τροφίμων;

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, το πρόβλημα της επάρκειας τροφίμων το έχει αναγνωρίσει και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Παράλληλα πρέπει να ειπωθεί ότι οι αιτίες στέρησης του βασικότερου μέσου ύπαρξης, της διατροφής, δεν οφείλονται μόνο στην ανεπάρκεια της παραγωγής τροφίμων ή στις «κακές σοδειές», αλλά κυρίως στην άνιση κατανομή των παραγόμενων τροφίμων μεταξύ χωρών, λαών και κοινωνικών τάξεων. Αυτός είναι ένας επιπρόσθετος λόγος που καθιστά αναγκαία για τη χώρα μας την ανάγκη απεξάρτησης από τα εισαγόμενα τρόφιμα.


Το διεθνές μοντέλο της «εντατικής γεωργίας», εκτός από ολιγοπωλιακή συγκέντρωση παραγωγής, επεξεργασίας και εμπορίας τροφίμων, συνδέεται με εκτεταμένη χρήση αγροχημικών που υποβαθμίζουν την ποιότητα, δημιουργούν κινδύνους στην ανθρώπινη υγεία και ασκούν μακροχρόνιες και ανεπανόρθωτες βλάβες στη φύση. Σε πολλές χώρες έχουν αρχίσει να δημιουργούνται δίκτυα και οργανώσεις σποροφυλάκων. Οι ομάδες αυτές παρέχουν δωρεάν σπόρους ή σπορόφυτα καθαρών ποικιλιών. Οι σποροφύλακες οφείλουν να φροντίσουν τουλάχιστον πέντε φυτά μίας ποικιλίας και το 20% με 40% της παραγωγής να το κρατήσουν για σπόρο. Φυσικά μιλάμε για καλλιέργεια χωρίς χημικές επεμβάσεις. Οι σπόροι που παράγονται επιστρέφονται στο δίκτυο, το οποίο τούς μοιράζει στα μέλη του και στα ανταλλακτήρια σπόρων.
Η ιδεολογία της Πνοής Λαού
Ποια η ιδεολογία και οι στόχοι της Πνοής Λαού; Σκοπεύετε να θέσετε υποψηφιότητα στις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές;

Η Πνοή Λαού ιδρύθηκε από Κύπριους πολίτες που αρνούνται να συμβιβαστούν με ό,τι χρόνια τώρα «έχουμε συνηθίσει». Γεννήθηκε από πολίτες που αντιτάσσονται σε ό,τι αναπαράγει συνεχώς το κομματικό κράτος, υπονομεύοντας κάθε προοπτική για τη χώρα μας. Δημιουργήθηκε με σκοπό την κάθαρση του πολιτικού συστήματος, την πάταξη της διαφθοράς και της αδιαφάνειας, την «επανεκκίνηση» της δημοκρατίας! Είναι ένα ανατρεπτικό μεταρρυθμιστικό κίνημα, που στόχο έχει να θέσει σε ισχύ τους υγιείς μηχανισμούς που θα υλοποιήσουν τις απαραίτητες αλλαγές για την επίτευξη του οράματός μας.


Όραμα της Πνοής Λαού είναι «να καταστεί η Κύπρος κυρίαρχη και προηγμένη δημοκρατικά πολιτεία, στην οποία όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι να απολαύουν των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των βασικών ελευθεριών και του ευρωπαϊκού κεκτημένου σε συνθήκες ασφάλειας, κοινωνικής και οικονομικής ευημερίας». Στις επικείμενες βουλευτικές εκλογές η Πνοή Λαού θα συμμετάσχει με δικούς της υποψήφιους, διεκδικώντας την ψήφο των πολιτών. Δεν πρόκειται να συνεργαστούμε ή να συμπράξουμε με κανένα άλλο κόμμα.


Πιστεύουμε στις αξίες μας και δεν τις ανταλλάσσουμε με ψήφους. Δεν ήρθαμε στην πολιτική για να κάνουμε προσωπικές καριέρες με ιδιοτέλεια και καιροσκοπισμό, αλλά για να δουλέψουμε μαζί με όλους τους συμπατριώτες μας που ενστερνίζονται τις ίδιες αξίες, στην πράξη, με καθαρές απόψεις θέσεις και λύσεις που θα φέρουν αποτελέσματα.