Συνδέουν Κύπρο με Συριακό

Διασύνδεση του Κυπριακού με τις εξελίξεις στη Συρία, αλλά και προεκτάσεις στα ενεργειακά και ειδικά για το ζήτημα της Καρπασίας βλέπουν οι Τούρκοι. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον αρθρογράφο της «Χουριέτ» Φικρέτ Μπιλά, το Κυπριακό δεν είναι ανεξάρτητο από το Συριακό, ωστόσο, «την ώρα που η ιμπεριαλιστική επέμβαση έχει σύρει τη Συρία και το Ιράκ σε εμφύλιο πόλεμο, την ίδια ώρα οι συνομιλίες για το Κυπριακό έχουν επιταχυνθεί. «Μετά τον διαμοιρασμό της Συρίας και την παραμονή του ΡΚΚ και του PYD στα βόρεια, και μετά το άνοιγμα ενός διαδρόμου στην Ανατολική Μεσόγειο, η στρατηγική σημασία της χερσονήσου Καρπασίας πολλαπλασιάζεται από την πλευρά της Άγκυρας», αναφέρει χαρακτηριστικά ο αρθρογράφος.
Η σημασία της Καρπασίας

Συνεχίζοντας, επισημαίνει πως σε μια εποχή που οι πόρτες της ΕΕ έχουν κλείσει για τα καλά στην Τουρκία και όταν η Συρία πρόκειται να διαμοιραστεί, η κατάσταση της «τουρκικής δημοκρατίας της βόρειας Κύπρου», όπως αποκαλεί το κατοχικό καθεστώς, είναι στρατηγικής σημασίας. «Σε μια τέτοια διαδικασία, δεν θα ήταν σοφό να πούμε 'ναι' σε ένα μοντέλο στο οποίο οι Τουρκοκύπριοι θα παραδώσουν τη χερσόνησο της Καρπασίας. Αν συνέβαινε αυτό, η Τουρκία ποτέ δεν θα είναι σε θέση να προστατεύσει τα δικαιώματά της και το μέλλον της στην ανατολική Μεσόγειο», πρόσθεσε.
Τα λιμάνια στης Μ. Ανατολής

Επιπλέον, καλεί όσους έχουν δυσκολία στην κατανόηση της σύνδεσης μεταξύ του Συριακού και του Κυπριακού, να ρίξουν μια ματιά στον χάρτη της περιοχής. «Η σημασία έγκειται στις θέσεις των λιμανιών της Αλεξανδρέττας, της Μερσίνας και της επαρχίας Χατάι της νότιας Τουρκίας, καθώς και της Μεσογειακής λωρίδας του διαδρόμου ΡΚΚ-PYD, που έχει δυνητικά δημιουργηθεί στη Συρία.

Αυτή είναι η περιοχή-κλειδί των κοιτασμάτων φυσικού αερίου γύρω από την Κύπρο, που αποτελεί την κεντρική ενεργειακή και εμπορική οδό στην ανατολική Μεσόγειο». Προχωρώντας ένα βήμα πάρα πέρα, προειδοποιεί πως η παράδοση της βόρειας Κύπρου θα σήμαινε ταυτόχρονα και παράδοση της χερσονήσου της Καρπασίας υπό ελληνική κυριαρχία, καθιστώντας, όπως λέει, την Τουρκία αναποτελεσματική στην ανατολική Μεσόγειο και θέτοντας σε κίνδυνο την εθνική ασφάλειά της.
«Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί»

Το δημοσίευμα επικαλείται, μάλιστα, πρόσφατες δηλώσεις του επικεφαλής του τουρκικού δικηγορικού Συλλόγου Bars, του Μετίν Φεγζιόγλου, κατά την πρόσφατη ομιλία του σε διάσκεψη στρογγυλής τραπέζης με θέμα το Κυπριακό. «Το Κυπριακό ζήτημα δεν είναι ανεξάρτητο από τους πολέμους δι' αντιπροσώπων (proxy wars) που διεξάγονται στη Συρία και το Ιράκ, από το κράτος που θέλει να σχηματίζεται από το PYD στον ενεργειακό διάδρομο πετρελαίου και των πόρων φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο», δήλωσε ο Φεγζιόγλου, προσθέτοντας:

«Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί σχετικά με την επιμονή της ε/κ πλευράς, αφού η απαίτησή τους για την Καρπασία βασίζεται στο γεγονός ότι υπάρχουν δύο εκκλησίες εκεί. Τόσο η Κύπρος όσο και η Καρπασία είναι απαραίτητης σημασίας για τα εθνικά συμφέροντα της Τουρκίας στην ανατολική Μεσόγειο, και από την άποψη της ασφάλειας ευρύτερα».
Οι «απαράδεκτες» προτάσεις των Ε/κ

Μεταξύ άλλων, ο Τούρκος μεγαλοδικηγόρος χαρακτήρισε απαράδεκτες τις προτάσεις των Ε/κ στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων για παραχώρηση μεριδίου κερδών στους Τ/κ από τα έσοδα του φυσικού αερίου, με την προϋπόθεση να καταργηθούν οι εγγυήσεις. «Οι προτάσεις αυτές απέχουν πολύ από τις αποδεκτές, δεδομένου του τι είχε συμβεί μετά το 1960 και του τιμήματος που πληρώσαμε. Επιπλέον, υπάρχουν και επιστημονικές εκτιμήσεις σχετικά με τη μεσογειακή υφαλοκρηπίδα, που δείχνουν ότι τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην νότια Κύπρο χρησιμοποιούνται μόνο ως καρότο δελεασμού προς τους Τ/κ.

Τα κύρια κοιτάσματα φυσικού αερίου βρίσκονται μεταξύ της χερσονήσου της Καρπασίας και του Κόλπου της Αλεξανδρέττας», δήλωσε και ισχυρίστηκε πως οι λόγοι για τους οποίους οι Ε/κ ζητούν την Καρπασία δεν είναι ούτε στρατιωτικοί ούτε λόγοι ασφάλειας. Τέλος, ο αρθρογράφος κάλεσε τους Τούρκους να είναι πολύ προσεκτικοί σχετικά με «τις προσπάθειες Κύπρου και Ελλάδας να κυριαρχήσουν στη 'βόρεια Κύπρο' μέσω της Ε.Ε. Το Κυπριακό δεν είναι μόνο ζήτημα της ΕΕ, και η τελευταία λέξη δεν θα πρέπει να λεχθεί εξαιτίας των όποιων συνεπειών για την ΕΕ».