Ασθενείς στο... περιθώριο

ΚΡΑΥΓΗ ΑΠΟΓΝΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΑ ΟΡΟΘΕΤΙΚΑ ΑΤΟΜΑ
Δύο φορείς του HIV/AIDS και η Πρόεδρος του ΚΥΦΑ καταγγέλλουν ότι το κράτος αδικαιολόγητα δεν υιοθετεί νέες μεθόδους θεραπείας, οι οποίες εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στο εξωτερικό και θεωρούνται πιο αποτελεσματικές, ενώ κοστίζουν λιγότερο. Συγκλονιστικές μαρτυρίες για τον Γολγοθά των οροθετικών ατόμων
Στέφανη: «Μου έκαναν έξωση επειδή ήμουν οροθετική»
«Όταν ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος που ενοικίαζα έμαθε πως ήμουν οροθετική, μου έκανε έξωση! Δεν φτάνει μόνο αυτό, είχε το θράσος να μου ζητήσει να του αλλάξω τα πλακάκια της κουζίνας, τη λεκάνη της τουαλέτας και το μπάνιο! Επέμενε να το κάνω γιατί φοβόταν πως θα τον "μολύνω"! Εγώ αρνήθηκα και έφυγα», εξιστορεί στη «Σημερινή» η Στέφανη (ψευδώνυμο), θέλοντας μέσω αυτής της τραυματικής εμπειρίας της να θίξει το πρόβλημα της κοινωνικής αποξένωσης και του στιγματισμού που βιώνουν καθημερινά οι φορείς του ιού HIV/AIDS στην Κύπρο, εν έτει 2016.
Σήμερα, χάρη στις σύγχρονες μεθόδους θεραπείας, ο συγκεκριμένος ιός έχει μετατραπεί σε χρόνια νόσο και οι ασθενείς ζουν μια φυσιολογική ζωή. Εντούτοις σχεδόν όλοι οι οροθετικοί στην Κύπρο δεν μιλούν ανοικτά για το πρόβλημά τους, φοβούμενοι τις άμεσες και επώδυνες συνέπειες που θα έχουν στο επαγγελματικό και οικογενειακό περιβάλλον τους.
Η Στέφανη διαγνώστηκε με HIV/AIDS το 1999 με υπαίτιο τον τότε αρραβωνιαστικό της, ο οποίος και της μετέδωσε τον ιό. «Νιώθω πως αυτός ο άνθρωπος με δολοφόνησε! Μάλιστα ήταν ένας φόνος εκ προμελέτης, γιατί γνώριζε πως ήταν φορέας και δεν με προστάτευσε», αναφέρει με πόνο ψυχής η Στέφανη.
«Δεν είναι ενταγμένα σε ευάλωτη ομάδα»
«Τα κυριότερα προβλήματα των οροθετικών ατόμων στην Κύπρο, εκτός από την προκατάληψη και τον στιγματισμό, είναι πως δεν ενταγμένα σε καμιά ευάλωτη ομάδα, όπως για παράδειγμα τα άτομα με αναπηρίες, με αιματολογικές παθήσεις και άλλες ομάδες», δήλωσε στη «Σ» η Προέδρος του Κέντρου Υποστήριξης Φορέων του ιού AIDS (ΚΥΦΑ) Στέλλα Μιχαηλίδου. Ως αποτέλεσμα, σύμφωνα με την ίδια, είναι, μεταξύ άλλων, να μην λαμβάνουν κρατικό βοήθημα, παρόλο που το εισόδημα αρκετών οροθετικών είναι μηδαμινό λόγω απώλειας της εργασίας τους.

«Η κάθε περίπτωση κρίνεται ξεχωριστά από τα ιατρικά συμβούλια, των οποίων αρκετά μέλη που συμμετέχουν δεν έχουν την ειδικότητα, ούτε την εμπειρία, ούτε την εξειδίκευση», καταγγέλλει η κ. Μιχαηλίδου. «Το πρόβλημα της ανεργίας είναι μεγάλο. Ο Σύνδεσμος κατέθεσε πρόταση το 2002 για να δώσει το κράτος φορολογικές ελαφρύνσεις στις επιχειρήσεις που εργοδοτούν οροθετικά άτομα. Πιστεύω πως το μέτρο αυτό θα λειτουργούσε ως ένα ισχυρό κίνητρο για να εργοδοτούνται οροθετικά άτομα, ωστόσο ουδέποτε υλοποιήθηκε».
Σε ό,τι αφορά το θέμα του βοηθήματος, σε χώρες όπως στην Ελλάδα τα οροθετικά άτομα λαμβάνουν οικονομική στήριξη υπό κάποιες προϋποθέσεις (π.χ. χαμηλό ανοσοποιητικό σύστημα). Στην Κύπρο όμως δεν δίνεται κανένα βοήθημα πέραν της δωρεάν φαρμακευτικής αγωγής.
Ζητούν την υιοθέτηση νέων θεραπειών
Η κ. Μιχαηλίδου θεωρεί εξίσου σημαντικό πρόβλημα για τους Κύπριους οροθετικούς τη μη υιοθέτηση από τον κράτος των σύγχρονων μεδόθων θεραπείας, οι οποίες εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στο εξωτερικό και θεωρούνται πιο αποτελεσματικές, με λιγότερες παρενέργειες στους ασθενείς, αλλά και πιο φθηνές για το κράτος! «Εδώ και τέσσερα χρόνια στο εξωτερικό δίνονται καινούργιες θεραπείες και συγκεκριμένες φαρμακευτικές αγωγές. Ενώ έχουν ζητηθεί αυτά τα φάρμακα από τους εξειδικευμένους γιατρούς της Γρηγορίου Κλινικής, οι Φαρμακευτικές Υπηρεσίες δεν έχουν προχωρήσει ακόμη το θέμα. Αυτές οι νέες θεραπείες είναι πλήρως εναρμονισμένες με τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες γραμμές, κοστίζουν λιγότερο και μειώνουν τον κίνδυνο μετάδοσης». Προσθέτει ότι στην Κύπρο δεν εφαρμόζεται τα τελευταία τρία χρόνια έλεγχος ανθεκτικότητας των φαρμάκων.
Η Στέφανη πάσχει από οστεοπόρωση και οστεονέκρωση στο ισχίο και θεωρεί πως τα επιπρόσθετα αυτά σοβαρά προβλήματα υγείας είναι απότοκα των παρενεργειών της θεραπείας που λαμβάνει στην Κύπρο. «Ζητώ μια συγκεκριμένη σύγχρονη θεραπεία, που θα έχει λιγότερες παρενέργειες στο σώμα μου. Με συμβούλεψαν για αυτή τη θεραπεία γιατροί που έχω επισκεφθεί στο εξωτερικό», αναφέρει.
«Μπορεί να πεθάνω από ένα κρυολόγημα»
Ο Μαρίνος (ψευδώνυμο), ο οποίος πάσχει από AIDS από το 1999, έχει προσφύγει στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας ακύρωση της απόφασης που έλαβαν οι Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων να απορρίψουν αίτημά του για πρόωρη σύνταξη. Μιλώντας στην εφημερίδα μας ανέφερε ότι το αίτημά του απορρίφθηκε παρά τη γνωμάτευση του θεράποντος γιατρού ότι δεν είναι σε θέση να εργαστεί. Η εκδίκαση της υπόθεσης στο Ανώτατο εκκρεμεί. «Από το 2011 δεν μπορώ να εργαστώ λόγω σοβαρού ατυχήματος που με άφησε σχεδόν ανάπηρο.

Από τον Δεκέμβριο του 2014, υποβλήθηκα σε εξετάσεις στο Γενικό Νοσοκομείο και διαπιστώθηκε πως ο δείκτης του ανοσοποιητικού μου συστήματος ήταν πολύ χαμηλός, ενώ η τοξικότητα των φαρμάκων που λαμβάνω με καθιστά πλήρως ευάλωτο σε ευκαιριακές μολύνσεις. Μπορεί, δηλαδή, να πεθάνω από ένα κρυολόγημα». Ο Μαρίνος καταγγέλλει τις αρμόδιες υπηρεσίες ότι δεν του επιτρέπουν πρόσβαση στους ιατρικούς του φακέλους.
Διπλασιάστηκαν τα κρούσματα AIDS
Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ανησυχητική αύξηση στα κρούσματα HIV στην Κύπρο, σύμφωνα με την Πρόεδρο του Κέντρου Υποστήριξης Φορέων του ιού AIDS (ΚΥΦΑ) Στέλλα Μιχαηλίδου. «Το 2014 καταγράφηκαν 35 κρούσματα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία του κράτους, ενώ το 2015 τα κρούσματα αυξήθηκαν στα 85. Νέα κρούσματα σημειώθηκαν και το 2016». Πρέπει δε να τονίσουμε ότι υπάρχουν πολλά κρούσματα που δεν καταγράφονται. «Αρκετοί Κύπριοι διαγνώστηκαν με AIDS στο εξωτερικό και λαμβάνουν εκεί φαρμακευτική αγωγή». Έντονο είναι το πρόβλημα και στα κατεχόμενα, όπου δεν υπάρχει καμία υποδομή ή διαφώτιση επί του θέματος. Τέλος, η Στέλλα Μιχαηλίδου αναφέρθηκε στη μεγάλη ευαισθησία που επιδεικνύει η Γενική Διευθύντρια του Υπουργείου Υγείας για τα θέματα που αφορούν τα οροθετικά άτομα.