Μην ξεχάσετε να βάλετε τα ρολόγια μπροστά

ΑΠΟ ΑΥΡΙΟ ΣΤΙΣ 3 ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ Η ΩΡΑ ΣΕ ΘΕΡΙΝΗ
Η μέρα ήδη έχει αρχίσει να μεγαλώνει και ετοιμαζόμαστε σιγά - σιγά όλοι να γυρίσουμε τα ρολόγια μας μία ώρα μπροστά. Στις 3 αύριο τα ξημερώματα (Κυριακή 27 Μαρτίου) θα γυρίσουμε το ρολόι μας μία ώρα μπροστά (δηλαδή η ώρα θα δείχνει 04:00).
Η ώρα αλλάζει πάντα την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου. Μετακινείται μια ώρα μπροστά. Την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου η ώρα αλλάζει και πάλι, ανάποδα όμως. Τα ρολόγια πάνε μια ώρα πίσω. Η αλλαγή της ώρας, σύμφωνα με την οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που υποχρεώνει όλα τα κράτη μέλη να την τηρήσουν με νόμο, γίνεται, πλέον, την τελευταία Κυριακή του Μαρτίου, στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουιτς (GMT), και τελειώνει την τελευταία Κυριακή του Οκτωβρίου του ίδιου έτους, πάλι στη 1 π.μ. ώρα Γκρίνουιτς. Επομένως, η αλλαγή είναι ταυτόχρονη για όλα τα κράτη μέλη τα οποία έχουν υιοθετήσει το μέτρο.
Γενικά, η θερινή ώρα δεν χρησιμοποιείται σε χώρες κοντά στον Ισημερινό, αφού η ανατολή και η δύση του ήλιου δεν έχουν μεγάλη διαφορά στο διάστημα του χρόνου. Στη Βραζιλία η θερινή ώρα χρησιμοποιείται μόνο στο νότιο τμήμα της. Το βασικό πλεονέκτημα της χρήσης του μέτρου της θερινής ώρας είναι η εξοικονόμηση ενέργειας. Συνολικά, κατά τους επτά μήνες της θερινής ώρας εξοικονομούμε 210 ώρες ηλεκτρικής ενέργειας εκμεταλλευόμενοι τον ήλιο.
Ποιος πρότεινε τη θερινή ώρα
Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε ότι η ώρα αλλάζει δυο φορές τον χρόνο. Μάλιστα, συχνά διαμαρτυρόμαστε για τη μια χαμένη ώρα ύπνου τον Μάρτιο με την εφαρμογή του μέτρου της θερινής ώρας. Η «ιδέα» αυτή ξεκίνησε πριν πολλά χρόνια πίσω. Πρώτος ο Βενιαμίν Φραγκλίνος το 1784, αν και δεν μίλησε για αλλαγή ώρας, πρότεινε, με ανώνυμη επιστολή του σε εφημερίδα του Παρισιού, να ξυπνούν όλοι μια ώρα νωρίτερα τους θερινούς μήνες. Με αυτόν τον τρόπο θα μπορούσαν να εξοικονομήσουν ενέργεια, καθώς θα έκαιγαν λιγότερα κεριά, εκμεταλλευόμενοι το φυσικό φως. Μάλιστα, υπολόγισε και το οικονομικό όφελος που θα προέκυπτε από μια τέτοια κίνηση.
Το μέτρο της θερινής ώρας, όμως, με τη μορφή που εφαρμόζεται σήμερα οφείλεται στον Νεοζηλανδό εντομολόγο και αστρονόμο Τζορτζ Χάντσον, ο οποίος πρότεινε με άρθρο του το 1895 να αλλάζουμε τα ρολόγια μας το καλοκαίρι κατά δύο ώρες. Ωστόσο, πολλές φορές η πρωτιά αποδίδεται λανθασμένα στον Βρετανό ερευνητή Γουίλιαμ Γουίλετ, ο οποίος πρότεινε με άρθρο του, που δημοσιεύτηκε το 1907, να αλλάζουμε τα ρολόγια μας κατά 80 λεπτά της ώρας. Η ιδέα πίσω από το μέτρο της θερινής ώρας είναι ότι γυρίζοντας τους δείκτες του ρολογιού μας μια ώρα μπροστά τους καλοκαιρινούς μήνες κερδίζουμε μια ώρα παραπάνω ηλιακό φως κάθε μέρα και, συνεπώς, εξοικονομούμε μεγάλα ποσά ενέργειας.