Άναρχη δόμηση, έγκλημα και τιμωρία

Η πατρώα γη διαμορφώνει τον εθνικό χαρακτήρα ή αλλιώς η ελληνίδα γη διαμορφώνει τον Έλληνα άνθρωπο κατά τον προφητάνακτα του νέου Ελληνισμού Περικλή Γιαννόπουλο. Αλλά και κατά τη θρησκεία μας η φύση αποτελεί την έκφανση της θείας δημιουργίας. Διά της φύσης, δηλαδή, αποκαλύπτεται το χνάρι και το αποτύπωμα του Θεού Δημιουργού. Είναι γι' αυτό που οι αρχαίοι πρόγονοι οι δικοί μας αλλά και άλλων εθνών θεοποίησαν τη γη, η λατρεία της οποίας ανάγεται στη Χαλκολιθική εποχή ως θεάς μητέρας-γης.

Κατά τη μυθολογία μας, στα δάση ζούσαν οι αμαδρυάδες, νύμφες των δασών που κατοικούσαν στα δένδρα, και τιμωρούσαν τον ένοχο της κοπής ενός δένδρου. Στους μύθους οι κένταυροι συμβόλιζαν τις απεριόριστες και απρόβλεπτες ιδιότητες του φυσικού κόσμου. Εν ολίγοις, δηλαδή, η σημασία της φύσης ήταν τεράστια σε όλες τις εποχές της ιστορίας μας. Η κληρονομημένη σοφία μέχρι πρότινος επικρατούσε ώστε οι προπάτορές μας μέχρι και πριν από μερικές δεκαετίες να ζουν σε πλήρη αρμονία με τη φύση. Το δομημένο περιβάλλον, που είναι ό,τι πιο ρυπογόνα και επιζήμια παρέμβαση υπάρχει, εντασσόταν γύρω από το φυσικό περιβάλλον και όχι το αντίστροφο, όπως συμβαίνει σήμερα. Σήμερα η φύση υφίσταται έναν συνεχή βιασμό από τον άνθρωπο στην Κύπρο, λες και είναι κάτι εχθρικό και ασύμβατο με αυτόν.

Αρχής γενομένης από την εισβολή και την ανάγκη δημιουργίας προσφυγικών συνοικισμών και ακολούθως, λόγω της αύξησης του τουρισμού και μετατροπής της Κύπρου σε μόνιμο τόπο κατοικίας Ευρωπαίων συνταξιούχων, θεσπίστηκε επί διακυβέρνησης Βασιλείου η αρχή της παντί τρόπω οικονομικής ανάπτυξης ως βασικού μοχλού συσσώρευσης πλούτου, πολιτική που υιοθετήθηκε και εφαρμόζεται κατά κόρον από την παρούσα διακυβέρνηση. Συνεπεία της πολιτικής αυτής, το σύνολο σχεδόν της κυπριακής γης στις ελεύθερες περιοχές οικοπεδοποιήθηκε, η δε τακτική της μεμονωμένης κατοικίας έχει οδηγήσει μεγάλες εκτάσεις της νήσου σε έναν απέραντο οικισμό.

Τα χωριά δεν έχουν αρχή και τέλος και δεν ξέρεις πού αρχίζει το ένα και πού τελειώνει το άλλο. Εύφορη γη οικοπεδοποιείται και κτίζεται, τα υπόγεια ύδατα μολύνονται και στερεύουν και πλέον ο πρωτογενής τομέας της κυπριακής οικονομίας τείνει προς εξαφάνιση. Η δημόσια υγεία τίθεται σε τεράστιο κίνδυνο λόγω των οχληρών αναπτύξεων (υποδομές), με αποτέλεσμα η κυπριακή ατμόσφαιρα να έχει χαρακτηριστεί λόγω αυτού του φαινομένου, η πλέον μολυσμένη ατμόσφαιρα στην Ευρώπη από ιόντα και σωματίδια.

Κι ενώ θα περίμενε κανείς ενόψει και των σύγχρονων φαινομένων (θερμοκηπίου, Ελ νίνιο, πλημμυρών κ.λπ) και ενόψει των διεθνών συμβάσεων προστασίας του περιβάλλοντος (Ρίο 1972) το κράτος να έχει πάρει μέτρα ανάσχεσης του φαινομένου, παρατηρούμε επί ημερών διακυβέρνησης Νίκου Αναστασιάδη να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Κάθε αδόμητη έκταση δομείται ραγδαία με εξοχικές κατοικίες που πωλούνται σε Κινέζους και Ρώσους δήθεν επενδυτές, το σύνολο της ακτογραμμής καλύπτεται από ξενοδοχεία και τουριστικά συγκροτήματα, τα οποία παρεμποδίζουν την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα αλλά και τη θέα, ενώ δρομολογούνται φαραωνικές αναπτύξεις πάνω σε αρχαιολογικούς χώρους ή εντός πυκνών δασών, όπως η περίπτωση στο Πέρα Πεδί και η παραχώρηση του Τροόδους σε δήθεν αναπτυξιακή εταιρεία!

Δυστυχώς, στην Κύπρο δεν υφίσταται αντίστοιχο άρθρο στο Σύνταγμα με το άρθρο 24 του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο προστατεύει το φυσικό και το πολιτιστικό περιβάλλον και το οποίο αποτέλεσε το υπόβαθρο για την παραγωγή μιας πλούσια νομολογίας από το Συμβούλιο Επικρατείας. Ωστόσο, υφίστανται και στο Κυπριακό Δίκαιο ενσωματούμενες οι διεθνείς συμβάσεις αλλά και η αντίστοιχη Ευρωπαϊκή Νομοθεσία τόσο πρωτογενώς όσο και δευτερογενώς.

Για τον λόγο τούτο, αν υπήρχε στην Κύπρο ένα ρωμαλέο φυσιολατρικό-οικολογικό κίνημα, θα μπορούσε να διεκδικήσει την προστασία του απειλούμενου περιβάλλοντος με προσφυγές στα δικαστήρια κατ’ επίκληση αυτού τούτου του διεθνούς νομικού πλαισίου. Ελλείψει ανάλογου κινήματος, οι γνήσιοι πατριώτες ως οι μόνοι αυθεντικοί φυσιολάτρες-οικολόγοι αναλαμβάνουν τη μέγιστη ευθύνη και υποχρέωση να προστατεύσουν το περιβάλλον της πατρώας γης ανταλλάσσοντας σκέψεις, ιδέες και προβληματισμούς, προβαίνοντας σε ακτιβιστικές δράσεις και οπωσδήποτε καταφεύγοντας με κάθε ευκαιρία στη δικαιοσύνη, τόσο την εγχώρια όσο και την ευρωπαϊκή, προκειμένου να αποτραπεί περαιτέρω τρώση και δήωση του περιβάλλοντος. Σ’ αυτόν τον αγώνα καλούμε όσους πιστούς και όσους ομόφρονες να συνταχθούν μαζί μας για να μπεί τροχοπέδη στην καταστροφή και να τιμωρηθούν οι υπεύθυνοι.