Ανομιμοποίητα τα παράγωγα της παρανομίας

Πόσο σημαντική μπορεί να είναι μια ψηφοφορία σε παράνομες εκλογές και με τον πλήρη έλεγχο της Τουρκίας; Μπορούν οι Τ/κ, οι οποίοι ουσιαστικά είναι όμηροι και αυτοί του κατοχικού στρατού, να αλλάξουν την πορεία του Κυπριακού; Η ιστορία και το πρόσφατο παρελθόν μας απέδειξαν πως όχι. Δεν μπορούν, επειδή δεν τους αφήνουν. Κάποτε κάποιοι ανοίγουν το στόμα τους και δεν μετρούν τα λόγια τους. Εκτός και αν γλώσσα λανθάνουσα... Εκτός και αν το ολίγον έγκυος ισχύει και για το ολίγον παράνομο, ολίγον αποδεκτό και ούτω καθεξής.

Ο Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΑΚΕΛ, Άντρος Κυπριανού, μιλώντας την περασμένη Κυριακή, ανήμερα τις παράνομες «βουλευτικές εκλογές» στα κατεχόμενα, χαρακτήρισε ως «σημαντικό το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας για το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα εντός της τ/κ κοινότητας». Eυχήθηκε «να πλειοψηφήσουν οι δυνάμεις που συμμερίζονται την άποψη για λύση στο Κυπριακό». Eίπε, ακόμα, πως δεν συμμερίζεται την άποψη ότι όποιος και αν αναδειχθεί, τα πράγματα θα είναι ίδια, γιατί ελέγχει κατά απόλυτον τρόπο η Τουρκία. Σημείωνε, δε, πως «κανένας δεν μπορεί να αμφισβητεί τη δυνατότητα των Τ/κ, ανάλογα και με τις πολιτικές τους προσεγγίσεις βέβαια, να επιδρούν και να επηρεάζουν τις εξελίξεις στο Κυπριακό».
Κοντή μνήμη

Φαίνεται πως η μνήμη του κ. Άντρου Κυπριανού είναι πολύ ισχνή και κουράζεται να πάει μερικά χρόνια πίσω. Ξέχασε με ποιους «θετικούς» οιωνούς είχε εκλεγεί ο Δ. Χριστόφιας στην προεδρία της Δημοκρατίας. Είχε απέναντί του ως συνομιλή τον Μεχμέτ Αλί Ταλάτ, πρώην ηγέτη του ΡΤΚ, το οποίο το ΑΚΕΛ θεωρεί αδελφό κόμμα. Όχι μόνο δεν τα κατάφεραν ένας Χριστόφιας και ένας Ταλάτ να λύσουν το Κυπριακό, αλλά ο τελευταίος δεν προχωρούσε ούτε βήμα πέραν των όσων του επέτρεπαν η Άγκυρα και το βαθύ κράτος. Και όχι μόνο. Σε διάφορες συνεντεύξεις του ο Ταλάτ είχε στραφεί και εναντίον του τέως Προέδρου. Ενδεικτική ήταν και μια συνέντευξη του Ταλάτ στην αθηναϊκή εφημερίδα «Ο Επενδυτής», στην οποία καταφερόταν απαξιωτικά στον Δ. Χριστόφια.

Όση θέληση και βούληση και αν είχαν και πάσκισαν ομολογουμένως με χίλιες δύο υποχωρήσεις οι πρώην και τέως πρόεδροι Κληρίδης και Χριστόφιας, δεν κατάφεραν να φτάσουν ούτε στο παρά πέντε μιας αξιοπρεπούς λύσης. Χωρίς να αναφερθούμε στο εκτρωματικό σχέδιο Ανάν που ήταν μια νέα συνωμοσία σε βάρος της Κύπρου και του λαού της.

Άλλο ενδεικτικό παράδειγμα ο Μουσταφά Ακιντζί, ο οποίος πριν εκλεγεί στη θέση του κατοχικού ηγέτη ήταν πυρ και μανία κατά της Τουρκίας και των εποίκων. Τώρα έγινε αρνάκι και πειθήνιο όργανο της Άγκυρας. Δεν αφήνει κουβέντα του Ερντογάν να πέσει κάτω. Σπεύδει ασμένως να την υιοθετήσει παίρνοντας και ύφος νομιμοποιημένου ηγέτη.
Παράγωγο παρανομίας

Εν πάση, όμως, περιπτώσει. Πώς είναι δυνατόν μια «ψηφοφορία» κατά τον Άντρο Κυπριανού να εκτιμάται θετικά όταν είναι παράγωγο μιας παρανομίας, την οποία η ηγεσία του ΑΚΕΛ θυμάται (και καλά κάνει), να καταδικάζει κάθε χρόνο την 15η Νοεμβρίου, που είναι και η επέτειος της γέννας και ανακήρυξης του ψευδοκράτους; Πώς είναι δυνατόν να «νομιμοποιούνται» μέσα σε πλαίσια νομιμότητας τα παράγωγα της παρανομίας; Πώς είναι δυνατόν να καταδικάζεις και να στηλιτεύεις την ανακήρυξη του ψευδοκράτους μια φορά τον χρόνο, αλλά να θεωρείς «θετικό» ένα αποτελέσμα που είναι καρπός μιας παρανομίας και η οποία θα διαιωνίζεται με την εκλογή μιας παράνομης «βουλής», καθότι στα ψηφίσματα του ΟΗΕ για την ανακήρυξη του ψευδοκράτους γίνεται αναφορά σε μόρφωμα υποτελές στην Τουρκία. Εξ ου και ουδείς πλην της κατοχικής δύναμης το έχει αναγνωρίσει.

Μπας και κάποιοι εδώ στις ελεύθερες περιοχές το έχουν αναγνωρίσει και φοβούνται να το ομολογήσουν;

Έλεος πλέον. Όλα τα παράγωγα μιας παράνομης πράξης, είτε πολιτικής είτε κοινωνικής είτε οικονομικής, είναι ανομιμοποίητα. Κανένας δεν αμφισβητεί τον πατριωτισμό των Τ/κ. Όμως κανένας δεν μπορεί να αμφισβητεί πως η Τουρκία τούς κρατει πεισθάγκωνα προκειμένου να εφαμόζει την επεκτατική πολιτική της. Ούτε καρφάκι δεν της καίγεται για την ευημερία και το καλό των Τ/κ, οι οποίοι, δυστυχώς, μειοψηφούν σε σύγκριση με τους εποίκους και τους κουβαλητούς. Άλλο έγκλημα πολέμου στο οποίο πλέον δεν γίνεται καμιά αναφορά.
Ο Μεβλούτ και οι «φίλοι» του

Σίγουρα θα πρέπει να άκουσε ο κ. Κυπριανού τον φερόμενο ως φίλο του Τούρκο ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος απείλησε εμμέσως πλην σαφώς τ/κ κόμματα να τα βρουν προκειμένου να σχηματισθεί «κυβέρνηση» στα κατεχόμενα. Δεν ακούσαμε, όμως, από το στόμα του ηγέτη του ΑΚΕΛ να καταδικάζει τις δηλώσεις του φερόμενου ως φίλου του Μεβλούτ για χειραγώγηση των τ/κ κομμάτων και των εντολών του για σχηματισμό «κυβέρνησης» εδώ και τώρα. Δεν είναι μόνο τα ελλείμματα δημοκρατίας στα κατεχόμενα. Είναι αυτή καθαυτή η κατοχή, που είναι παράνομη και σε ένα παράνομο καθεστώς δεν μπορεί να θεωρηθεί τίποτε θετικό.
Τόση συνέπεια με την ασυνέπεια

Eσχάτως ο κ. Άντρος Κυπριανού δεν φείδεται να επαναλαμβάνει συνεχώς και με κάθε ευκαιρία πως ο άνθρωπος που έχει αποδείξει μέχρι σήμερα ότι έχει τη συνέπεια να προωθήσει σε λύση το Κυπριακό είναι ο Στ. Μαλάς. Ξέχασε, βέβαια, πως ο ίδιος και η μικρή ηγετική ομάδα του ΑΚΕΛ τον είχαν αποκλείσει από υποψήφιο και τον είχαν ως «δευτεράντζα», αφού κέρδισε την εύνοιά τους ένας Μάικ Σπανός. Ασχέτως ποιοι ήταν οι λόγοι τού «πριν τον γάμο διαζυγίου» με το Μάικ Σπανό και ήρθαν όλα πούκουππα, ένας φίλος έλεγε τις προάλλες πως αν ήταν ο Μάικ υποψήφιος, τα ίδια θα έλεγε ο συνεπής με την ασυνέπειά του κ. Άντρος Κυπριανού.