Σύμμαχοι και λιγότερο σύμμαχοι
Ούτε ξανθό γένος, ούτε μελαχρινό γένος θα μας σώσει. Θα μας σώσει μόνο η δική μας προνοητικότητα, η πολιτική διορατικότητα (που δυστυχώς φάνηκε ότι δεν διαθέτουμε) , και τα διδάγματα από τα παθήματα άλλων λαών, όπως των Κούρδων στη Συρία και των Αρμενίων στο Αρτσάχ
![](/images/Pq7xHbvDKXAD0rBh_wup2nCH0Ko=/92136/original/UPAM_KUPROU_ELLADAS_ISRAEL.jpg)
Την Πέμπτη, με κοινή διακήρυξή τους οι ΥΠΑΜ Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ καταδίκασαν «τις ενέργειες που δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο και υπονομεύουν την περιφερειακή ειρήνη και ασφάλεια, εκφράζοντας ξεκάθαρα την πρόθεσή τους να εντατικοποιήσουν περαιτέρω τη συνεργασία τους, εξετάζοντας και μηχανισμούς 3+1 με χώρες που μοιράζοντας τις ίδιες αξίες και διατηρούν έντονο ενδιαφέρον για τις εξελίξεις ασφάλειας στην περιοχή, όπως τις ΗΠΑ».
«Τονίζουμε ότι, προκειμένου να διατηρηθεί η ειρήνη και η ασφάλεια στην περιοχή, πρέπει να επικρατήσουν σχέσεις καλής γειτονίας και συνεργασίας στη βάση του διεθνούς δικαίου με σεβασμό των ψηφισμάτων του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», αναφέρει κοινή διακήρυξη δέκα σημείων, που υιοθέτησαν οι Υπουργοί Άμυνας των τριών χωρών μετά την τριμερή συνάντηση που πραγματοποιήθηκε στη Λευκωσία και προσθέτουν: «Σε αυτό το πλαίσιο καταδικάζουμε τις όποιες ενέργειες, οι οποίες δεν συνάδουν με το διεθνές δίκαιο και υπονομεύουν την περιφερειακή ειρήνη και σταθερότητα, που προωθείται από τις χώρες μας και από μη κρατικούς φορείς».
Χαράλαμπος Πετρίδης, Νίκος Παναγιωτόπουλος και Μπένι Γκαντζ συμφώνησαν να πραγματοποιήσουν την επόμενη τριμερή συνάντηση σε επίπεδο ΥΠΑΜ στο Ισραήλ, το 2021.
Χρυσόσκονη αποπροσανατολισμού
Τέτοιες διακηρύξεις αποτελούν ένας είδος χρυσόσκονης αποπροσανατολισμού για τις πραγματικότητες που επικρατούν στην ευαίσθητη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου και αλλού, σε έναν πλανήτη ταραγμένο, με τις πολεμικές συρράξεις να εντείνονται προκαλώντας μεγάλα κύματα προσφύγων, νεκρών και αλλαγές συνόρων σε βάρος των ηττημένων.
Ο ρόλος του Ισραήλ στο Ναγκόρνο Καραμπάχ
Αν εμείς στην Κύπρο θρηνήσαμε την υποχώρηση των Αρμενίων με την ταπεινωτική συμφωνία υπέρ του Αζερμπαϊτζάν για κατάπαυση του πυρός στο (Αρτσάχ) Ναγκόρνο Καραμπάχ, προφανώς δεν γνωρίζουμε τον βρόμικο ρόλο Νετανιάχου και Ισραήλ και την εμπλοκή τους υπέρ των Αζέρων.
Συνηθίσαμε να βάζουμε το κεφάλι στην άμμο και αρκούμαστε σε συνθήματα και διακηρύξεις παρηγοριάς για τους ισχυρούς συμμάχους που έχουμε δίπλα μας. Ευελπιστούμε πως σε ώρες κινδύνου θα σταθούν δίπλα μας.
Πάντως ακούγεται σαν ιστορική ειρωνεία να θεωρούμε το Ισραήλ ως εταίρο που θέλει να επικρατήσει η ειρήνη, το διεθνές δίκαιο και οι σχέσεις καλής γειτονίας, την ώρα που μαζί με την Τουρκία δεν είναι μόνο οι ταραξίες της περιοχής, αλλά πρωταγωνιστούν και εμπλέκονται και σε πληθώρα άλλων συγκρούσεων, πότε ως αντίπαλοι και άλλοτε ως σύμμαχοι.
Όπως και η Τουρκία, το Ισραήλ αποδεκατίζει τους Παλαιστινίους αρνούμενο να συμμορφωθεί με τα ψηφίσματα του ΟΗΕ, βομβαρδίζει σε Συρία, Λίβανο και όπου κρίνει δικαιολογώντας την επιθετικότητά του για δήθεν την προστασία και ασφάλειά του από το Ιράν.
Το μοιραίο φλερτ με τη Δύση και το ΝΑΤΟ
Το διεφθαρμένο καθεστώς του Αζερμπαϊτζάν τα τελευταία 20 χρόνια δέχθηκε τεράστια οικονομική και στρατιωτική βοήθεια από τις ΗΠΑ, ενώ κατά τη σύγκρουση των Αζέρων με τους Αρμένιους είχε την ολόπλευρη στήριξη του Ισραήλ, που προμήθευε το καθεστώς με drones υψηλής τεχνολογίας. Μια στρατιωτική βοήθεια που συνέβαλε και στο μοιραίο αποτέλεσμα με την ήττα των Αρμενίων.
Από την άλλη η κυβέρνηση της Αρμενίας τα τελευταία δύο χρόνια φλέρταρε με το ΝΑΤΟ και τη Δύση ενώ αρνιόταν πεισματικά τη βοήθεια της Μόσχας να αναπτύξει στρατό στην περιοχή του Ναγκόρνο Καραμπάχ για την προστασία του αρμένικου πληθυσμού. Κάτι που αποδέχθηκε μετά την ήττα.
Η σύγκρουση στο (Αρτσάχ) Ναγκόρνο Καραμπάχ κατέδειξε την ηχηρή απουσία της Δύσης γι’ ακόμη μια φορά. Καμιά χώρα, περιλαμβανομένης και της Γαλλίας που θεωρητικά και συναισθηματικά τάσσεται υπέρ των Αρμενίων, δεν είχε καμιά πρόθεση να αναμειχθεί στο Ναγκόρνο Καραμπάχ και περιορίστηκε σε ρητορικές διακηρύξεις αφήνοντας τους Αρμένιους να αγωνίζονται λυσσαλέα για να προστατέψουν τη γη τους. Το Αζερμπαϊτζάν, έχοντας τη στήριξη της Τουρκίας που μετέφερε στρατιωτικό υλικό και μπουλούκια τζιχαντιστών από τη Συρία και τη στρατιωτική βοήθεια του Ισραήλ, αποδεκάτιζε τον αρμένικο πληθυσμό φτάνοντας στο κρίσιμο σημείο να πέσει στα χέρια τους και η πρωτεύουσα Στεπανακέρτ (Στεφανόπολη).
Η Ρωσία με αστραπιαίες διαδικασίες ακύρωσε το μέτωπο που απειλούσε το μαλακό της υπογάστριο στην περιοχή του Καυκάσου, αφού απέτυχαν δύο εκεχειρίες.
Εκεί που η Τουρκία θεώρησε ότι θα βάλει τη Ρωσία σε διλήμματα, η κυνική και άκρως ρεαλιστική ρωσική εξωτερική πολιτική έδωσε μιαν απάντηση που θα δυσκολέψει την Άγκυρα. Οι ειδικές σχέσεις της Ρωσίας με την Αρμενία έχουν κεφαλαιοποιηθεί μέσω διμερούς στρατιωτική συμφωνίας. Παρ’όλα αυτά, η Μόσχα σε όλους του τόνους και με νόημα δήλωνε πως ″αν και εφόσον απειληθεί η εδαφική ακεραιότητα της Αρμενίας τότε μόνο θα ενεργοποιηθεί″. Επίσης, ο Λαβρόφ δήλωνε πως ″Ρωσία και Τουρκία έχουν στρατηγική συνεργασία, αλλά όχι στρατηγική συμμαχία″.
Η ήττα των Αρμενίων στην ντε φάκτο Δημοκρατία του Αρτσάχ (Ναγκόρνο Καραμπάχ) πρέπει να προβληματίσει τόσο την Κύπρο όσο και την Ελλάδα. Υπάρχουν σύμμαχοι και λιγότερο σύμμαχοι.
Τα διδάγματα του Αρτσάχ για εμάς τουλάχιστον στην Κύπρο, όπου απειλείται η ύπαρξή μας από την Τουρκία, είναι να προσέχουμε και να μας προβληματίζουν οι συμπεριφορές των δήθεν συμμάχων μας. Η σπουδή να τους εκχωρούμε κυριαρχικά δικαιώματα έχοντας την αφέλεια πως θα βρεθούν στο πλευρό μας δεν είναι μόνο επικίνδυνη, αλλά οδηγεί σε όλεθρο και καταστροφή. Την ίδια ώρα που προσπαθούν να μας πείσουν να χαλάσουμε τις σχέσεις μας με άλλες χώρες όπως τη Ρωσία και την Κίνα.
Βέβαια δεν αναμένουμε κανένα «ξανθό γένος» να μας σώσει, όπως ειρωνικά προτρέχουν κάποιοι αναλυτές και αρθρογράφοι να φορτώσουν στη Ρωσία την ήττα των Αρμενίων στο Αρτσάχ, αφήνοντας εκτός νυμφώνος και κατηγορητηρίου τον ταραξία Ισραήλ.
Ούτε ξανθό γένος, ούτε μελαχρινό γένος θα μας σώσει. Θα μας σώσει μόνο η δική μας προνοητικότητα, η πολιτική διορατικότητα (που δυστυχώς φάνηκε ότι δεν διαθέτουμε), και τα διδάγματα από τα παθήματα άλλων λαών , όπως των Κούρδων στη Συρία και των Αρμενίων στο Αρτσάχ.
Αυξάνουμε τους συμμάχους μας και δεν τους μειώνουμε καθ’ υπόδειξιν των λιγότερο συμμάχων για να μη βρεθούμε μόνοι και αβοήθητοι με τους τελευταίους.