«Η τάξη της κοινωνίας βασίζεται στη δικαιοσύνη»
Εκ περιτροπής προεδρία, διασταυρούμενη ψήφος, έποικοι και εξαφανισθέντες
![](/images/OSpuMlc-z6zLScxReWfcsjfIze8=/92866/original/skitso_1.jpg)
Η εκ περιτροπής Προεδρία
Η «εκ περιτροπής Προεδρία» ήταν τουρκικό αίτημα από τα αποδεσμευμένα βρετανικά έγγραφα, χρονολογείται αν όχι από το 1974, σίγουρα από το 1975.
Α) Ο Βρετανός Ύπατος Αρμοστής στη Λευκωσία, στις 22 Αυγούστου 1975 σε έκθεσή του προς το Λονδίνο, έγραψε μεταξύ άλλων: «Ο Μακάριος… δεν δέχτηκε την τουρκική πρόταση για εκ περιτροπής Προεδρία…».
Β) Η εκ περιτροπής Προεδρία συζητήθηκε μεταξύ Γλ. Κληρίδη (Προέδρου τότε του ΔΗΣΥ) και του Βρετανού τότε Υπ. Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας Δρος David Owen σε συνάντησή τους στο Λονδίνο στις 2 Φεβρουαρίου 1977. Ο Κληρίδης είπε ότι ο Αρχιεπίσκοπος δεν δεχόταν την εκ περιτροπής Προεδρία. Μάλιστα, ο Κληρίδης πρότεινε δική του εναλλακτική λύση, αντί Έλληνα Προέδρου και Τούρκου Αντιπροέδρου, όπως στο υφιστάμενο Σύνταγμα, να υπάρχει ένας Πρόεδρος και ένας Πρωθυπουργός.
Παραπέμπω και στο άρθρο μου στη «Σημερινή», 1.8.2008, «Η ιστορική αλήθεια για την εκ περιτροπής Προεδρία – Ήταν τουρκική απαίτηση από το 1974». Έγραψα τότε μεταξύ άλλων:
«Τον Οκτώβριο του 1975 ο James Callaghan (Υπ. Εξωτερικών της Βρετανίας) πρότεινε στην Ελλάδα και την Τουρκία πακέτο με τρία στοιχεία - διζωνική ομοσπονδία, αναπροσαρμογή συνόρων και κεντρική κυβέρνηση με αδύνατες εξουσίες, δύο συνιστώντα κράτη (από τότε άρχισαν να προβάλλουν τα δύο κράτη υπό μορφή συνιστωσών περιοχών – constituent regions, εξ ου και ο χάρτης το 1975 που δημοσίευσε το περιοδικό Economist με στενές σχέσεις με το Φόρεϊν Όφις)».
Στις 24.1.2010 ο κ. Αλέκος Μαρκίδης δήλωσε στην «Αλήθεια» ότι η εκ περιτροπής Προεδρία ήταν αξίωση του Ρ. Ντενκτάς.
Έποικοι
Ο εκτουρκισμός της Κύπρου μέσω της παράνομης από την Τουρκία μεταφοράς ανθρώπων από την Ανατολία ήταν ένα προμελετημένο έγκλημα με στόχο την αντικατάσταση των 200.000 Ελληνοκυπρίων ξεριζωμένων για αύξηση του τ/κ στοιχείου για τον νεο-οθωμανικό διζωνικό διαχωρισμό. Κύριο στοιχείο του σχεδίου Δρος Nihat Erim του 1956. Σχετική η ψευδής δήλωση του Τούρκου Υπ. Εξωτερικών F. Zorlu τον Αύγουστο του 1955, ότι, τάχα, υπήρχαν 300.000 Τούρκοι της Κύπρου στην Τουρκία, που προηγήθηκε του σχεδίου Erim. Βλέπε και έγγραφο για την προετοιμασία πραξικοπήματος για διάλυση της ΚΔ, που βρέθηκε στο γραφείο του Τουρκοκύπριου Υπουργού Γεωργίας τον Σεπτέμβριο του 1963…
Στη συνάντηση που είχαν αξιωματούχοι του Φόρεϊν Όφις με τον Δρα Henry Kissinger στην Ουάσιγκτον, στις 27 Αυγούστου 1974, όταν πήγαν εκεί για να εξασφαλίσουν την υποστήριξή του στη γραμμή τους για ΔΔΟ, του είπαν (οι Βρετανοί) ότι η Άγκυρα σύντομα θα ξεκινούσε τη μεταφορά Τούρκων στις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου.
Ο Γλαύκος Κληρίδης τον Ιούλιο του 1988 βρέθηκε στο Λονδίνο προσκεκλημένος του Βρετανικού Κοινοβουλίου. Τον συναντήσαμε για συνέντευξη (η γράφουσα και ο Δρ Χάρης Μεττής για λογαριασμό της ομογενειακής τότε εφημερίδας «Παροικιακός Τύπος»). Σε ερώτηση: «Τέθηκε κανένας όρος για να φύγουν οι έποικοι;», απάντησε: «Όχι. Δεν συζητήθηκε ακόμα το θέμα αυτό».
H Βρετανίδα Υφυπουργός Εξωτερικών Linda Chalker, σε συνέντευξη που μου παραχώρησε και δημοσιεύσαμε στη «Σ» στις 19.3.1989, σε σχετική ερώτησή μου, απάντησε: «…Εμείς οι ίδιοι δεν έχουμε εγείρει το θέμα ενώπιον της τουρκικής κυβέρνησης».
Τον Σεπτέμβριο του 1993, ο τότε πρόεδρος της περιβόητης ομάδας «Φίλοι της Κύπρου», Βρετανός Nicholas Bethell (πέθανε το 2007, πράκτορας και των μυστικών υπηρεσιών σε σχέση με τη Ρωσία), ωμά και κυνικά υπέδειξε να δεχθούμε τη λύση που απαιτεί η Τουρκία και εξίσωσε τους εποίκους με τους Ελληνοκύπριους πρόσφυγες -αμφότερα τα θέματα ανθρωπιστικά είπε-, λέγοντας πως μετά τη λύση θα μπορούν να προσφερθούν αποζημιώσεις σε εποίκους που θέλουν να φύγουν («Σημερινή», Κ. Βενιζέλου, 28.9.1993).
«Τα Νέα» Λονδίνου, 21 Νοεμβρίου 1996: «Ο Πρόεδρος της Βουλής Σπύρος Κυπριανού δήλωσε ότι ο Βρετανός απεσταλμένος Sir David Hannay υποστήριξε πως οι έποικοι δεν μπορούν να φύγουν από την Κύπρο, γιατί έχουν αποκτήσει δικαιώματα…». Άκρως κυνική η δήλωση του Sir David Hannay, καθώς βολικά αγνόησε την εγκληματικότητα που είναι ενσωματωμένη στον εποικισμό.
Την 1.1.2008 ο Κώστας Καρράς, των περιβόητων «Φίλων της Κύπρου», σε συνέντευξή του στον «Φιλελεύθερο» μάς κάλεσε να… αυξήσουμε τον αριθμό των Τουρκοκυπρίων στο 24% με αποδοχή εποίκων! Λίγο αργότερα, ο νέος πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, Δημήτρης Χριστόφιας, προτού καν αρχίσει διαπραγματεύσεις, δήλωσε την αποδοχή 50.000 εποίκων (σε περίπτωση λύσης)...
Η παράνομη μεταφορά εποίκων από την Ανατολία συνιστά έγκλημα πολέμου – παραβίαση Διεθνών Συμβάσεων. Ως πολίτες της Τουρκίας οι έποικοι μεταφέρθηκαν στα κατεχόμενα εις παραβίασιν των Άρθρων 49.6 και 147 της 4ης Σύμβασης της Γενεύης του 1949. Η απαγόρευση στα άρθρα αυτά ήταν αποτέλεσμα των προσπαθειών μετά το 1945 για τη μη επανάληψη των απάνθρωπων χιτλερικών εθνικών και ρατσιστικών εκκαθαρίσεων…
Διασταυρούμενη ή σταθμισμένη ψήφος
Είναι μια φόρμουλα κατάφωρης παραβίασης της αρχής «ένας άνθρωπος, μία ψήφος», με στόχο την επίτευξη τεχνητών αποτελεσμάτων υπέρ της τουρκικής πλευράς. Αρχικά, λέχθηκε ότι πρωτοεμφανίστηκε επί προεδρίας Γ. Βασιλείου το 1989. Ποία η πηγή του; Το ρατσιστικό αυτό σύστημα προώθησε τη δεκαετία του 1990 η δορυφορική ομάδα των λεγόμενων «Φίλων της Κύπρου» στο Λονδίνο και στο περιοδικό τους «Report» το 1995. Την επανέφεραν το 2009, όταν ο νέος πρόεδρός τους, λόρδος Robin Corbett (πέθανε το 2012), έστειλε επιστολές στον Alexander Downer (ειδικό απεσταλμένο του ΟΗΕ στην Κύπρο), στον τότε Πρόεδρο Δημήτρη Χριστόφια και στον Τ/κ ηγέτη Mehmet Ali Talat, καλώντας τους να αποδεχθούν το σχέδιό τους για «διασταυρούμενη ψήφο – ένα αναγκαίο συστατικό για μια βιώσιμη διευθέτηση για το Κυπριακό», και δεν απέφυγαν στο έντυπό τους να επιβεβαιώσουν «ότι θα βοηθήσει επί το πλείστον τους Τούρκους να σταθεροποιήσουν το δικό τους ‘συνιστών κράτος’». Γι’ αυτό και σημείωναν:
«…Εκτός από τα ωφελήματα για όλη την Κύπρο, η διασταυρούμενη ψήφος θα εξασφαλίσει στους Τουρκοκυπρίους τον έλεγχο του ομόσπονδου κράτους τους σε μια ομόσπονδη Κύπρο... Αυτό μπορεί να επιτευχθεί μοιράζοντας τη Δημοκρατία με μια βόρεια-νότια γραμμή με τέτοιο τρόπο, που αμφότερες... οι περιφέρειες θα έχουν το ίδιο ποσοστό Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, όπως όλη η δημοκρατία...».
Φαίνεται ότι ο Πρόεδρος Δημήτρης Χριστόφιας, μετά την παραλαβή της εν λόγω επιστολής, δήλωσε υποστήριξη στη φόρμουλα και, ούτε λίγο ούτε πολύ, την παρουσίασε και ως δική του... εφεύρεση! Παράλληλα, με άρθρο τους «Οι Φίλοι» - περιοδικό “Report” αρ. 52, σελ. 8 - με τον Κώστα Καρρά, επανήλθαν για να... προωθήσουν τη διασταυρούμενη ψήφο τους με τίτλο «A Guide to Cross-Voting».
Επιπρόσθετα στοιχεία
Σύμφωνα με στοιχεία που βρήκαμε στο διαδίκτυο, ο Κώστας Καρράς πρωτο-εισηγήθηκε τη σταθμισμένη ψήφο για την Κύπρο προς το τέλος της δεκαετίας του 1970. Αυτή φαίνεται να συζητήθηκε σε τουλάχιστον τρία συνέδρια.
Σε συνέδριο της World Peace Foundation στο Harvard μεταξύ 12-14 Σεπτεμβρίου 2003. 2) Στο «εργαστήρι» του St. Antony’s College στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης μεταξύ 2-3 Οκτωβρίου 2003 (αυτό ήταν το σεμινάριο που διοργανώθηκε για την ωραιοποίηση του Σχεδίου Ανάν, τα πρακτικά του οποίου ετοιμάστηκαν αρχές του 2004), και 3) σε συνέδριο που διοργανώθηκε από το European Studies Program στο πανεπιστήμιο Cornell, μεταξύ 7-8 Νοεμβρίου 2003.
Με τη διασταυρούμενη ή σταθμισμένη ψήφο ασχολήθηκαν και οι Νεόφυτος Λοϊζίδης του πανεπιστημίου Harvard (τώρα στο πανεπιστήμιο του Kent) και Eser Keskiner του πανεπιστημίου της Pennsylvania τον Δεκέμβριο του 2004.
Σχετικό το άρθρο μου «Η σταθμισμένη ψήφος – και από πού μας ήλθε!», «Σημερινή», 12.1.2010, και σχετικό σχόλιο του αγαπητού Σάββα Ιακωβίδη, «Σ», 14.2.2010.
Η ιδέα της διασταυρούμενης ψήφου είναι συνταγή για αυστηρό διαχωρισμό, ντυμένη με μια έξυπνη ακαδημαϊκή ενδυμασία.
(Ο Κ. Καρράς, εκτός από τη σχέση του με τη βρετανική ομάδα «Φίλοι της Κύπρου» και την CDRSEE στη Θεσσαλονίκη, για αλλαγή των ιστορικών βιβλίων, υπήρξε και μέλος του Steering Committee της μυστικής οργάνωσης Bilderberg Group).
Εξαφανισμένοι
Το 1981 ιδρύθηκε η ΔΕΑ (Διερευνητική Επιτροπή για τους Αγνοουμένους στην Κύπρο) και καθορίστηκαν οι «όροι εντολής» της, που συμφωνήθηκαν μεταξύ των «ηγετών» των δύο κοινοτήτων. Σε δύο παραγράφους των «Όρων Εντολής» βρίσκεται και η απάντηση στο ερώτημα, γιατί κανένας δεν εμπλέκει την Τουρκία για τα εγκλήματά της, γιατί υποβαθμίστηκε το θέμα σε «δικοινοτικό» και γιατί ουδεμία διεθνής καταγγελία έγινε μέχρι τώρα.
Παράγραφος 9 – «Όλη η διαδικασία και τα αποτελέσματα των ερευνών της Επιτροπής θα είναι αυστηρώς εμπιστευτικά. Οιαδήποτε παραβίαση του κανόνα αυτού θα ήθελε θέσει το έργο της Επιτροπής σε κίνδυνο».
Παράγραφος 11 – «Η Επιτροπή δεν θα επιχειρήσει να αποδώσει ευθύνη για τους θανάτους οιωνδήποτε αγνοουμένων ή να ερευνήσει την αιτία τέτοιων θανάτων».
Παραπέμπω στα δύο μου άρθρα: «Οι ευθύνες του ΟΗΕ για τους αγνοουμένους – Πώς έγινε ‘δικοινοτικό’ το θέμα και πώς ‘θάφτηκε’ η δικαιοσύνη» - Μέρος Α’ στη «Σ» 11 Νοεμβρίου 2015 και «Το τουρκικό ΥΠΕΞ βραβεύει τον Γκόμπι», Μέρος Β’, «Σ», 12.11.2015.
Έκτοτε, καμία απόφαση κυπριακής κυβέρνησης ή της Βουλής των Αντιπροσώπων για επιτακτική αναθεώρηση των «Όρων Εντολής» της ΔΕΑ, ούτως ώστε να περιλαμβάνουν και διερεύνηση και προσαγωγή σε δικαστήριο των υπευθύνων για τις εξαφανίσεις/δολοφονίες, δεν ελήφθη. Απεναντίας, ο άμεσα υπεύθυνος για τους θανάτους/δολοφονίες -Τουρκία- αντί να λογοδοτήσει για τις παραβιάσεις των Διεθνών Συμβάσεων για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, βρίσκεται… χρηματοδότης της ΔΕΑ! Το λιγότερο, αυτή η χρηματοδότηση δημιουργεί σύγκρουση συμφερόντων αντίθετη με τις αρχές για δίκαιη διαδικασία.
Σχετικές οι Αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην υπόθεση Varnava & Others v Turkey (2009). Σημειώνεται η αναφορά σε «πρόβλημα εξαφανίσεων» (the problem of disappearances) και όχι αγνοουμένων. Το δικαστήριο παρατήρησε τη δυσλειτουργία της ΔΕΑ από την ίδρυσή της, τις διαφωνίες και στην αυστηρή μυστικότητα που την διέπει και ότι τελικά το 2005 ξεκίνησε εκταφή και ταυτοποίηση λειψάνων. Το δικαστήριο βρήκε πως επιβεβαιώνεται η μαρτυρία ότι πολλά άτομα που τώρα αγνοούνται κρατήθηκαν είτε από τουρκικά στρατεύματα ή τουρκοκυπριακές δυνάμεις. Η κράτησή τους έλαβεν χώραν σε μια περίοδο που συλλήψεις και δολοφονίες σε ευρεία κλίμακα ακολουθούσαν στρατιωτικές επιχειρήσεις. Η Επιτροπή σωστά χαρακτήρισε την κατάσταση ως να έθετε κίνδυνο στη ζωή…
«Το Δικαστήριο ολοκληρώνει ότι υπήρξε συνεχής παραβίαση του Άρθρου 2 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που εγγυάται το δικαίωμα της ζωής, σε σχέση με την αποτυχία της Τουρκίας να επιτρέψει μιαν αποτελεσματική έρευνα με στόχο να επεξηγηθεί η τύχη των εννέα ανδρών που χάθηκαν το 1974…».
«Με 15 ψήφους έναντι ενός βρήκε ότι υπήρξε συνεχής παραβίαση του Άρθρου της Συνθήκης σε σχέση με τους ενάγοντες…». Οι δύο δικαστικές αποφάσεις στην υπόθεση Varnava & Others v Turkey εδώ:
www.bailii.org/eu/cases/ECHR/2008/30.html
www.bailii.org/eu/cases/ECHR/2009/1313.html
Η Κυπριακή Δημοκρατία υπέγραψε (αλλά δεν επικύρωσε) και Τουρκία και Ηνωμένο Βασίλειο δεν έχουν είτε υπογράψει είτε επικυρώσει τη Διεθνή Σύμβαση για την Προστασία όλων των Προσώπων από Καταναγκαστική Εξαφάνιση. Αντιθέτως η Ελλάδα, και υπέγραψε και επικύρωσε.
https://treaties.un.org/pages/ViewDetails.aspx?src=IND&mtdsg_no=IV-16&chapter=4&lang=en
Πενταμερής
Σήμερα, οι Βρετανοί τούς προετοιμάζουν για μια νέα Πενταμερή. Γιατί, λένε, δεν μπορούν να αρνηθούν πρόσκληση του ΓΓ του ΟΗΕ! Σέρνονται σαν πρόβατα στο μαντρί από τους εσαεί κηδεμόνες και σχεδιαστές του Φόρεϊν Όφις. Οι ίδιοι που καθοδηγούν και τον υπηρέτη τους Guterres και κάθε Guterres. Απανωτά τα πρόσφατα πήγαινε-έλα τους στο νησί, προετοιμάζοντας γι’ ακόμα μια φορά τη διάλυση της ΚΔ και αντικατάστασή της με ένα διζωνικό «ισλαμικό» κράτος.
Γι’ αυτό επανήλθαμε στα πιο πάνω ζωτικής σημασίας θέματα, που απορρέουν από τη «λύση» των κηδεμόνων Βρετανών. Συζήτηση των οποίων αποφεύγεται με διαφάνεια και σχετίζονται και με τις λεγόμενες συγκλίσεις Χριστόφια/Ταλάτ…
Να κάνουν τι στην Πενταμερή; Έχουν συζητήσει στις προηγούμενες ποτέ την αποχώρηση των εποίκων, που συνιστά έγκλημα πολέμου; Έχουν συζητήσει και απορρίψει την τουρκική απαίτηση για εκ περιτροπής Προεδρία; Έχουν συζητήσει και απορρίψει ως αντιδημοκρατική την τουρκο-βρετανική ΔΔΟ; Έχουν συζητήσει και απορρίψει τη διασταυρούμενη ψήφο; Έχουν απαιτήσει την επιστροφή όλων των Ελλήνων εκτοπισθέντων στις κλεμμένες περιουσίες των; Έχουν απαιτήσει την αποχώρηση όλων των κατοχικών τουρκικών στρατευμάτων, αντί να συζητούν νέα συνθήκη για παραμονή τους; Έχουν απαιτήσει την αναθεώρηση των «Όρων Εντολής» της ΔΕΑ, για να βρεθούν και δικαστούν οι ένοχοι για τις εξαφανίσεις και δολοφονίες; Τότε τι λογής διαπραγματεύσεις θα κάνουν και πάλιν, εκτός τού να βρουν τρόπους να δεχθούν τη νομιμοποίηση των τουρκικών παραβιάσεων από το 1974; Aναγνωρίζοντας ως συνεταιρικό κράτος το έκτρωμα στα κατεχόμενα και την απαίτηση Τατάρ για νομιμοποίηση του αεροδρομίου της Τύμπου! Που με δύο δικαστικές αποφάσεις στην Αγγλία το Φόρεϊν Όφις δεν μπορεί να τον ικανοποιήσει. Η μόνη διέξοδος είναι η αναγνώρισή του από την Κυπριακή Δημοκρατία, που θα σημάνει και την αναγνώριση του «κράτους» τους…
Στις πολιτισμένες κοινωνίες δεν υπάρχουν χρονικά όρια όταν πρόκειται για φόνο. Μήπως στη νέα Πενταμερή ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ζήτησε άραγε από τους κηδεμόνες του Λονδίνου πρόνοια για συγκρότηση ad hoc Επιτροπής για προσαγωγή στο Διεθνές Δικαστήριο για εγκλήματα πολέμου των δολοφόνων και ηθικών αυτουργών των δολοφονηθέντων συμπατριωτών μας με σφαίρες στο κεφάλι; Σημειώνω ότι, αντίθετα με την Κυπριακή Δημοκρατία, οι τρεις «εγγυήτριές» της, Ελλάδα, ΗΒ και Τουρκία, απέτυχαν μέχρι σήμερα να υπογράψουν και να επικυρώσουν το Καταστατικό της Ρώμης για το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο. Διερωτάται ένας, μήπως αυτή η κραυγαλέα παράλειψη δεν αποτελεί πρώτιστο αίτημα στη διπλωματία;
Ως Έλληνας και δικηγόρος, ο κ. Ν. Αναστασιάδης να θυμάται τον Αριστοτέλη, διατύπωση του οποίου κοσμεί τη βιβλιοθήκη του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Ηνωμένου Βασιλείου: «Η τάξη της κοινωνίας βασίζεται στη δικαιοσύνη». Γιατί δεν το προτάσσει αυτό στους Βρετανούς και Guterres;
Καμία συνολική διευθέτηση στην Κύπρο δεν μπορεί να επιτευχθεί δίχως ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ. Και ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ στην Κύπρο μόνο με την έστω και καθυστερημένη εφαρμογή των διεθνών νόμων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, καθυστερημένη αναγνώριση των δικαιωμάτων των θυμάτων της παρανομίας, μπορεί να επιτευχθεί. Δηλαδή με ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ. Και ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ. Τα υπόλοιπα ισοδυναμούν με τουρκοποίηση.
![ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΦΕΤΕΙΟΥ.JPG](/media/images/APOPhASE_EPhETEIOU.width-600.jpg)
Η απόφαση του Αγγλικού Εφετείου, 12.10.2010, που απαγορεύει την αναγνώριση του παράνομου «Ercan».
*Ερευνήτρια/δημοσιογράφος