Οι «διανοούμενες πόρνες» και οι στρατιώτες πρώτης γραμμής
Πέρα από τις «διανοούμενες πόρνες», σε κάθε γωνιά της Γης υπάρχει πάντα και το αντίβαρο. Είναι οι «στρατιώτες» στη γραμμή του πυρός , οι οποίοι με κίνδυνο της ζωής τους ανατρέπουν και ρίχνουν φως στα σκοτάδια καταρρίπτοντας την παραπληροφόρηση
![](/images/gVuRdWp6wLZRMXDGSJ7BKQjEyqo=/94116/original/POLITIKE_SKAKIERA.jpg)
Ζούμε σε μια εποχή, κατά την οποία τόσο τα συστημικά Μ.Μ.Ε. όσο και τα πολιτικά κόμματα παρουσιάζουν έντονα εκφυλιστικά φαινόμενα. Με τη βίαιη παγκοσμιοποίηση που σαρώνει τον πλανήτη, ιδεολογίες, θέσεις, έντιμες απόψεις, η αγάπη για την πατρώα γη και η ανάγκη προστασίας των κυριαρχικών δικαιωμάτων των λαών πολτοποιούνται και σερβίρονται στους πολίτες του κόσμου επιχειρώντας να αποκοιμίσουν και να εξοντώσουν τις αντιστάσεις τους. Οι μητροπόλεις του καπιταλισμού και η αυτοκρατορία του χρήματος καθορίζουν τη γραμμή ανάλογα με τα γεωστρατηγικά τους συμφέροντα και τη ροή του υπερπλουτισμού σε μια δράκα πολυεκατομμυριούχων και ολιγαρχών. Απ’ εκεί και πέρα αναλαμβάνουν οι στρατιές των πρόθυμων «δουλοπάροικων», να τα αναμεταδώσουν στους δέκτες των υπόδουλων επαρχιών.
Η σκακιέρα είναι στημένη, απλώς μετακινούνται τα πιόνια αναλόγως αλλαγής των συνθηκών και ανατροπής συμμαχιών.
Η Κύπρος είναι ένα μικρό παζλ στο μωσαϊκό αυτής της διεθνούς σκακιέρας και όσοι πολιτικοί τολμήσουν να ορθώσουν ανάστημα κατά των συμφερόντων των μητροπόλεων του καπιταλισμού και να αξιώσουν έντιμη και δίκαιη αντιμετώπιση στο κυπριακό πρόβλημα θα βρεθούν στη δίνη επιθέσεων και προπηλακισμών.
Επί τούτου αναλαμβάνουν οι «διανοούμενες πόρνες» για να καθαρίσουν το τοπίο απ’ όσους ξεφεύγουν από τη γραμμή της αγέλης.
Η ελευθερία του Τύπου και
η ομερτά της παραπληροφόρησης
Στις «Συζητήσεις για την Ελευθερία του Τύπου» ο Καρλ Μαρξ έγραφε ότι: «Η ελευθερία του Τύπου συνίσταται πρωτίστως στο ότι δεν είναι εμπόρευμα. Ο συγγραφέας που την εξευτελίζει καθιστώντας την υλικό μέσον, αξίζει ως τιμωρία γι’ αυτήν την εσωτερική σκλαβιά, δηλαδή τη λογοκρισία, ή καλύτερα, η ίδια του η ύπαρξη είναι η τιμωρία του».
Για τον ανεξάρτητο Τύπο αναφέρθηκε παραστατικά το 1880 ο επιφανής Σκοτσέζος οικονομολόγος, δημοσιογράφος, John Swinton, ο οποίος διετέλεσε διευθυντής σύνταξης στην εφημερίδα New York Times (1860-1870) και στην εφημερίδα The New York Sun (1875-1897). Ανάμεσα στις επιτυχίες του ήταν η συνέντευξη που πήρε από τον Καρλ Μαρξ τον Αύγουστο 1880 (τρία χρόνια πριν από τον θάνατο του φιλοσόφου) και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Sun στις 6 Σεπτεμβρίου 1880.
O John Swinton, όταν σε μια σύναξη δημοσιογράφων το 1880 κάποιος έκανε πρόποση «στον ανεξάρτητο Τύπο», απάντησε:
«Δεν υπάρχει μέχρι σήμερα στην Αμερική κάτι που να χρίζει τον τίτλο ‘‘ανεξάρτητος Τύπος’’. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω. Δεν υπάρχει ούτε ένας από εσάς που να τολμά να γράψει την ειλικρινή του γνώμη, και αν το κάνετε, ξέρετε εκ των προτέρων ότι δεν θα τυπωθεί ποτέ. Πληρώνομαι εβδομαδιαία για να κρατάω τις έντιμες απόψεις μου έξω από την εφημερίδα, με την οποία συνδέομαι. Άλλοι από εσάς λαμβάνετε παρόμοιους μισθούς για παρόμοια θέματα και όποιος από εσάς φανεί τόσο ανόητος ώστε να γράψει ειλικρινείς απόψεις, θα βρεθεί στον δρόμο να ψάχνει για άλλη δουλειά. Αν επέτρεπα οι ειλικρινείς απόψεις μου να εμφανιστούν στην εφημερίδα μου, πριν περάσουν 24 ώρες θα έχανα τη δουλειά μου. Η δουλειά του δημοσιογράφου είναι να καταστρέφει την αλήθεια, να ψεύδεται κατάφωρα, να διαστρεβλώνει, να διαβάλλει, να κολακεύει τον θεό του χρήματος και να πουλάει τη χώρα του και τους συνανθρώπους του για το καθημερινό του ψωμί. Το γνωρίζετε και το γνωρίζω και δεν μπορώ να καταλάβω τι ανοησία είναι αυτή η πρόποση στον ‘‘ανεξάρτητο Τύπο’’. Είμαστε υποτελείς των πλουσίων ανθρώπων που βρίσκονται στο παρασκήνιο. Είμαστε οι μαριονέτες, εκείνοι τραβάνε τα σχοινιά και εμείς χορεύουμε. Τα ταλέντα μας, οι δυνατότητές μας και οι ζωές μας είναι όλα ιδιοκτησία άλλων ανθρώπων. Είμαστε διανοούμενες πόρνες (intellectual prostitutes)».
Το αντίβαρο και οι ανατροπές
Ο Swinton αναφερόταν στην Αμερική και προφανώς δεν προέβλεψε ότι, πέρα από τις «διανοούμενες πόρνες», σε κάθε γωνιά της Γης υπάρχει πάντα και το αντίβαρο. Είναι οι «στρατιώτες» στη γραμμή του πυρός , οι οποίοι με κίνδυνο της ζωής τους ανατρέπουν και ρίχνουν φως στα σκοτάδια καταρρίπτοντας την παραπληροφόρηση. Ενδεικτική η περίπτωση του Watergate στην Αμερική, που οφειλόταν στην έντιμη δουλειά δύο δημοσιογράφων με αποτέλεσμα την κατάρρευση της κυβέρνησης Νίξον. Πιο καταλυτικές οι αποκαλύψεις των WiKiLEAKS , με τον ιδιοκτήτη τους Τζούλιαν Ασάνζ να κρατείται σήμερα φυλακισμένος στη Βρετανία και τις ΗΠΑ να επιμένουν στην έκδοσή του για να καταδικαστεί σε πολυετή φυλάκιση.
Είναι τεράστιο και αποκαλυπτικό το υλικό των Wikileaks για όλες τις χώρες του κόσμου αλλά και για την Κύπρο και την Ελλάδα.
Σε μια επτασέλιδη έκθεση του Αμερικανού Πρέσβη Τσαρλς Ρις στην Αθήνα (13.7.2006), αποκαλύπτεται ο τρόπος επηρεασμού και χρηματισμού επιχειρήσεων και στελεχών των ελληνικών μέσων ενημέρωσης.
Στο κεφάλαιο με τίτλο «Πώς διαχειριζόμαστε τα ΜΜΕ», αναφέρεται: «Η πλειονότητα των ΜΜΕ ερμηνεύει με προκατάληψη εναντίον του Μπους και των ΗΠΑ κάθε ιστορία με διεθνή διάσταση, συμπεριλαμβανομένης της φτώχιας, του περιβάλλοντος, των γενετικά μεταλλαγμένων οργανισμών και του ελέγχου του Ίντερνετ. Καταφέραμε να σπρώξουμε συνεντεύξεις, επώνυμα άρθρα γνώμης τοπικής παραγωγής και προϊόντα του Γραφείου Προγραμμάτων Διεθνούς Πληροφόρησης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ για καίρια ζητήματα διεθνούς πολιτικής.
»Επιχειρούμε να αντικρούσουμε πραγματολογικά λάθη και παραλείψεις με τηλεφωνήματα, επιστολές προς τον διευθυντή και τακτικές συναντήσεις με δημοσιογράφους, διευθυντές κι εκδότες. Διαθέτουμε επίσης περισσότερους πόρους στις δοσοληψίες μας με σχολές και φοιτητές δημοσιογραφίας, ελπίζοντας πως η νέα γενιά δημοσιογράφων θα είναι περισσότερο απαλλαγμένη απ’ τις προκαταλήψεις που χαρακτηρίζουν την τρέχουσα και τις προηγούμενες γενιές».
Στα εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα αποκαλύπτονται ποιοι πολιτικοί σε Κύπρο και Ελλάδα μπαινόβγαιναν στην αμερικανική πρεσβεία και πώς συμφωνούσαν να κρατείται εν υπνώσει ο λαός για τα άνομα σχέδια που εξυφαίνονταν σε βάρος της πατρίδας τους.
Αν σήμερα βλέπουμε το κυπριακό πρόβλημα σε μια επικίνδυνη περιδίνηση και να διαιωνίζεται μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης, δεν είναι άμοιροι ευθυνών οι πολιτικοί μας. Είναι εξάλλου γνωστό το αποκαλυπτικό έγγραφο των WikiLeaks (23 Μαΐου 2006) πως ο τότε αναπληρωτής πρόεδρος του ΔΗΣΥ και νυν πρόεδρός του, Αβ. Νεοφύτου, «δήλωνε ότι είναι διατεθειμένος να ομολογήσει ότι το σχέδιο Ανάν παραμένει η μόνη βιώσιμη βάση για επανένωση…».
Σύμφωνα με το έγγραφο: «Ο Αβέρωφ Νεοφύτου πρότεινε: (1) το όνομα ‘‘Ανάν’’ θα πρέπει να αφαιρεθεί από οποιοδήποτε σχέδιο, (2) δεν θα πρέπει να υπάρξουν στο µέλλον δημοψηφίσματα για Ναι και Όχι και (3) οι Ελληνοκύπριοι θα πρέπει να καθησυχαστούν ότι η ΕΕ παίζει κεντρικό ρόλο, ακόμα και αν αυτό δεν ίσχυε.
Υπάρχουν επίσης και άλλα απόρρητα έγγραφα, στα οποία καταγράφεται πρόθεση συνεργασίας των δύο κομμάτων ΔΗΣΥ-ΑΚΕΛ για την επίλυση του Κυπριακού.
Τα πράγματα λοιπόν σε Κύπρο και Ελλάδα, με τις «διανοούμενες πόρνες», είναι πολύ χειρότερα, γιατί το κακό δεν αφορά μόνο δημοσιογράφους αλλά και δεκάδες διαπλεκόμενους πολιτικούς, που ουδείς μπορεί να επιβεβαιώσει ή διαψεύσει κατά πόσον αμείβονται πολλαπλώς με μυστικά κονδύλια, προκειμένου να συμβάλλουν στη χειραγώγηση της κοινής γνώμης.
Πίσω από τίτλους συνταρακτικών αποκαλύψεων περί σκανδάλων κρύβονται τις περισσότερες φορές σκοπιμότητες, που έχουν να κάνουν με την προσπάθεια δολοφονίας χαρακτήρων και εξοστρακισμού πολιτικών, που δεν επιδεικνύουν υπακοή στα μεγάλα αφεντικά. Ευτυχώς όμως υπάρχουν και στον τόπο μας και στην Ελλάδα οι στρατιώτες της πρώτης γραμμής, που δεν πτοούνται και δεν ορρωδούν μπροστά σε τίποτε για να αποκαλυφθούν οι αλήθειες.
Οι εύθικτοι τιμητές του ήθους και της διαφάνειας μπορεί σήμερα να μας παραμυθιάζουν αδιάκοπα. Οι ισορροπίες, όμως, μπορούν να ανατραπούν και τα παίγνια να χαλάσουν αν κάποιοι στρατιώτες της πρώτης γραμμής «πετάξουν την μπάλα στην εξέδρα» και να καταγγείλουν τις μισθοφορικές συμπεριφορές δημοσιογράφων, πολιτικών, οικονομολόγων, τραπεζιτών που θέλουν να μετατρέψουν τους πολίτες σε σανοφάγους.
Αλώβητη ξανά η Τουρκία
Σήμερα τα κυρίαρχα θέματα στη διεθνή σκηνή, πέρα από την πανδημία του κορωνοϊού, είναι: Ο εξευμενισμός της Τουρκίας, η ΝΑΤΟϊκή διείσδυση σε χώρες που συνορεύουν με τη Ρωσία, οι κυρώσεις εναντίον Κίνας, Ρωσίας , Λευκορωσίας, Ιράν. Η επέλαση των εκατοντάδων χιλιάδων παράνομων λαθρομεταναστών σε χώρες που δεν ευθύνονται για τους πολέμους που προκάλεσαν αυτές τις ανεξέλεγκτες ροές. Εσχάτως μείζον θέμα στην Ε.Ε. έχει αναδειχθεί το ουγγρικό νομοσχέδιο, που αφορά την προστασία ΑΝΗΛΙΚΩΝ από υλικό που προάγει την ομοφυλοφιλία. Η ελίτ των Βρυξελλών και η Πρόεδρος της Ε.Ε., Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, μιλούν για «μεγάλη ντροπή» επειδή η ουγγρική κυβέρνηση παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα με το εν λόγω νομοσχέδιο. Ήδη 15 χώρες, μεταξύ των οποίων Κύπρος και Ελλάδα, έσπευσαν να καταδικάσουν τον Ούγγρο Πρωθυπουργό, Βίκτωρ Όρμπαν, επειδή, όπως υποστηρίζουν, ενθαρρύνει τον ρατσισμό και στρέφεται κατά της διαφορετικότητας και των ίσων δικαιωμάτων της κοινότητας των ΛΟΑΤΚI. Ζητούν δράση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τον νόμο της Ουγγαρίας. Αποκρύβουν επιμελώς, όμως, πως αυτό το νομοσχέδιο δεν αφορά ενήλικες, αλλά μόνο τους ανήλικους.
Η Ε.Ε., ωστόσο, δεν επιδεικνύει τον ανάλογο σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εκατοντάδων χιλιάδων Κυπρίων οι οποίοι ξεριζώθηκαν από τη γη τους. Θωπεύει την Τουρκία για τις πάσης φύσεως παραβιάσεις της σε βάρος της Κύπρου, ενώ περιορίζεται σε ρητορικές κορώνες για τη λύση του Κυπριακού. Το προσχέδιο των Συμπερασμάτων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Τουρκία είναι ενδεικτικό της μέγιστης υποκρισίας της Ε.Ε., με την Τουρκία να βγαίνει και πάλι αλώβητη και να αποθρασύνεται.