Στηρίξτε την ποιοτική δημοσιογραφία

Η κατεχόμενη Αμμόχωστος και η περίκλειστη περιοχή της

Ο επιθετικός προσδιορισμός «θαλασσοφίλητη» έχει γίνει εμβληματικός για την Αμμόχωστο. Εκφράζει όλο τον συναισθηματικό δεσμό της πόλης μας με τους κατοίκους της, που η νοσταλγία της είναι όνειρο ζωής. Όμως πρέπει να δούμε το θέμα της κατεχόμενης Αμμοχώστου με όλο τον συναισθηματισμό που προξενεί, αλλά και με ρεαλιστικό τρόπο.

Η Αμμόχωστος ή τα Βαρώσια, όπως συνήθως αποκαλείται η πόλη, είναι μέρος του κατεχόμενου εδάφους της Κ.Δ., όπως η Κερύνεια, η Μόρφου, η Καρπασία και όλα τα χωριά και οι περιοχές που κατέχουν τα τουρκικά στρατεύματα. Υπάρχει φυσικά μια αρκετά σοβαρή διαφορά. Αν η προδοσία της χούντας δεν ήταν τόσο μεγάλη, αν υπήρχε έστω και στοιχειώδης στρατιωτική οργάνωση το 1974, το μεγαλύτερο μέρος της Αμμοχώστου θα παρέμενε στις ελεύθερες περιοχές και η γραμμή αντιπαράθεσης θα ξεκινούσε από το λιμάνι της Αμμοχώστου, θα ακολουθούσε τον δρόμο νότια των τειχών της μεσαιωνικής πόλης και θα συνέχιζε με τον δρόμο Αμμοχώστου Λάρνακας, μέχρι τη βάση του Αγίου Νικολάου (4 μίλι). Το μεγαλύτερο μέρος της πόλης και της τουριστικής περιοχής θα παρέμενε ελεύθερο, υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση, και θα κατοικείτο από τους ΄Ελληνες κατοίκους του, όπως η Δερύνεια, οι Βρυσούλες, οι Τρούλλοι, η Αθηένου, τα Λύμπια, η Ποταμιά, το Μάμμαρι, ο Αστρομερίτης και άλλα χωριά που γειτνιάζουν με τη νεκρή ζώνη. Όμως η στρατιωτική εγκατάλειψή της έδωσε την ευκαιρία στους Τούρκους, ύστερα από αμηχανία και δισταγμό, να περικυκλώσουν την αφύλακτη και εγκαταλειμμένη πόλη, προχωρώντας από την περιοχή Αγίου Νικολάου προς την Κάτω Δερύνεια και την περιοχή Αγίου Μέμνονα, εντάσσοντας την πόλη και τα περίχωρά της στην κατεχόμενη περιοχή. Μερικοί κάτοικοι, που παρασύρθηκαν από ανακοίνωση του ΡΙΚ και επιχείρησαν να επιστρέψουν, δολοφονήθηκαν στην νότια είσοδο της πόλης στην περιοχή Πέρτσιενας και Αγίου Μέμνονα.

Η πόλη παρέμεινε ακατοίκητη για αρκετό καιρό, επειδή ακριβώς οι Τούρκοι δεν την είχαν μέσα στα σχέδιά τους. Τους την προσέφερε η χούντα με την ανικανότητά της και με το χάος που προξένησε η μεγάλη προδοσία. Για τούτο και οι κάτοικοί της πιστεύαμε ότι σύντομα θα επιστρέφαμε, αφού τον πρώτο καιρό θεωρούσαμε αυτονόητη την απελευθέρωση της πόλης. Φυσικά, σύντομα αντιληφθήκαμε ότι η Τουρκία δεν θα επέστρεφε με τίποτε την πόλη, αν δεν γίνονταν αποδεκτές οι παράλογες απαιτήσεις της για τη λύση.

Σιγά σιγά η Τουρκία ανακήρυξε σε στρατιωτική περιοχή την τουριστική παραλιακή περιοχή και μέρος της πόλης, το οποίο ονομάστηκε περίκλειστη περιοχή της Αμμοχώστου. Παρέμεινε αποκλεισμένο για όλα τα χρόνια της κατοχής. Και η Τουρκία το χρησιμοποιούσε, νομίζαμε, ως διαπραγματευτικό χαρτί. Το υπόλοιπο μέρος της πόλης σιγά σιγά κατοικήθηκε, όπως όλα τα κατεχόμενα χωριά και πόλεις. Φυσικά, υπάρχουν και οι συνοικίες της πόλης βόρεια του δρόμου Αμμοχώστου – Λάρνακας και του δρόμου προς το Τρίκωμο, που δεν εγκαταλείφθηκαν, αλλά κατακτήθηκαν κατά την προέλαση των Τούρκων.

Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος της κατακτημένης και προδομένης πόλης κατοικείται από «χρήστες», που σύμφωνα με πρόνοια του πλαισίου Γκουτέρες θα έχουν τον πρώτο λόγο για να καταστούν νόμιμοι ιδιοκτήτες. Κοντά στα «πέντε πιθάρια» οι Τούρκοι έκτισαν ένα μεγάλο τζαμί με δύο ψηλούς μιναρέδες. Μπορεί κανείς εύκολα να το δει στους χάρτες google. Και καταντήσαμε σήμερα να εξαντλούμε τις φωνασκίες μας μόνο για ένα τμήμα του περίκλειστου τμήματος, ως εάν αυτό να είναι ολόκληρη η πόλη της Αμμοχώστου. Τώρα αποφάσισαν να αποστρατιωτικοποιήσουν το 3,5% της περίκλειστης πόλης. Καλούν κάποιους κατοίκους να επιστρέψουν σ΄ αυτό το κομμάτι μιας εμπορικής περιοχής. Θέλουν κάποιους ιδιοκτήτες να επιστρέψουν υπό τουρκική διοίκηση, για να το ζωντανέψουν και να του δώσουν οικονομική ανάπτυξη και εμπορική δραστηριότητα προς όφελος του παράνομου μορφώματος, που θέλουν να το κάμουν νόμιμο και με κυριαρχική ισότητα κρατίδιο της λύσης που θέλουν να μας επιβάλουν. Και μετά θα έχουν την τύχη των εγκλωβισμένων της Καρπασίας

Οι Τούρκοι μέχρι τώρα στις συνομιλίες δεν έκαμαν παραχώρηση ούτε μιας σπιθαμής. Και, όμως, οι δικοί μας αιθεροβάμονες πιστεύουν ότι μόνο με τις συνομιλίες θα εμποδίσουμε τον εποικισμό της περίκλειστης περιοχής της Αμμοχώστου. Η άλλη Αμμόχωστος τι θα γίνει; Πώς θα την εγκαταλείψουν οι «χρήστες» των περιουσιών και των σπιτιών μας για να επιστρέψουμε στα σπίτια μας στην ουτοπική ΔΔΟ που οραματίζονται οι ηγεσίες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ;

Η Αμμόχωστος είναι μία, όπως την δημιούργησε η ιστορία, όπως την ανέπτυξαν οι κάτοικοί της και την κατέστησαν τουριστικό διαμάντι της Μεσογείου. ΄Ετσι πρέπει να βλέπουμε και να θεωρούμε την Αμμόχωστο. Ένα τμήμα της κατεχόμενης γης μας. Κι εμείς πρέπει να αντιστεκόμαστε για όσον χρόνο οι Τούρκοι βυσσοδομούν να καταργήσουν την Κ.Δ. και να νιώθουν μόνο τις θωπείες της Ευρώπης και του Γ.Γ. του ΟΗΕ, αντί να νιώθουν την αντίδραση και τα μέτρα όλων για τις πειρατικές ενέργειές τους.

Η Αμμόχωστος έχει κάποιες διακριτές διαφορές από τα άλλα κατακτημένα μέρη της Κύπρου. Εμείς, όμως, ουδέποτε θα πρέπει να αμμοχωστοποιήσουμε το Κυπριακό, να θέλουμε να δώσουμε μια ξεχωριστή λύση για τη θαλασσοφίλητη πόλη. Κοινή πρέπει να είναι η μοίρα της με την Κερύνεια, την Μόρφου, την Καρπασία και όλες τις κατεχόμενες περιοχές της Κ.Δ. Και είναι απολύτως λογικό να αναμένουμε ότι, σε περίπτωση ακόμα και οδυνηρής λύσης ΔΔΟ, ολόκληρη η πόλη της Αμμοχώστου θα απελευθερωθεί και θα περιέλθει υπό ελληνοκυπριακή διοίκηση. Δεν πρέπει να αποδεχτούμε τη σαλαμοποίηση της Αμμοχώστου, για να την κόβουν οι Τούρκοι σε μικρές φέτες και να τις τοποθετούν στην ποντικοπαγίδα μιας απαράδεκτης επιστροφής. Η απελευθέρωση θα είναι πρόνοια της λύσης. Οι τουρκικές ενέργειες στοχεύουν σε διχασμό των κατοίκων και νομιμοποίηση της κατοχής. Δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα, όσο οδυνηρό και αν είναι να αρνείται κάποιος να επιστρέψει στο σπίτι του.

Υποστηρίξτε τη