Άρχισαν τα πρώτα συναπαντήματα ΔΗΚΟ με ΔΗΠΑ - Πρόβλημα υπακοής στους Οικολόγους
Πώς σχηματίζεται το τοπίο μετά τις αποφάσεις των τελευταίων κομμάτων, ΔΗΠΑ και Κινήματος Οικολόγων
![](/images/lp1lRuoZKprTOX22IGKR3PizPsM=/100817/original/DEBATE_20221106.jpg)
Εν αναμονή της πρώτης συνάντησης των επικεφαλής και αρχηγών των επιτελείων, μετά και την ένταξη της ΔΗΠΑ στο υποστηρικτικό κομματικό περιβάλλον του Νίκου Χριστοδουλίδη, τελούν όλοι οι εμπλεκόμενοι σχηματισμοί. Σύμφωνα με πληροφορίες, μια πρώτη συνάντηση πιθανότατα θα γίνει αυτήν την εβδομάδα, με όλα τα φώτα να είναι στραμμένα στο πώς θα τύχει διαχείρισης η συνύπαρξη του ΔΗΚΟ με τη ΔΗΠΑ. Όπως αναφέρουν κομματικές πηγές, υπάρχει μια ανησυχία, αλλά και μια αισιοδοξία, πως τελικά η κοινή υποψηφιότητα, ο κοινός στόχος και επιδιώξεις, θα υπερνικήσουν τις όποιες προσωπικές ή πολιτικές διαφωνίες.
Ήδη πάντως στελέχη της ΔΗΠΑ ξεκίνησαν να συμμετέχουν σε ενιαίες προεκλογικές συγκεντρώσεις του υποψηφίου, με την αμηχανία, όπως αναφέρεται, σε αρκετές περιπτώσεις να είναι υπαρκτή και άλλοτε να περιορίζεται. Παράλληλα, άρχισε να κινητοποιείται και ο εσωκομματικός μηχανισμός της κεντροδεξιάς παράταξης, με τη συγκρότηση και επεξεργασία του κομματικού οργανωτικού, με σκοπό τη συσπείρωση των στελεχών και των ψηφοφόρων.
Γίνονται, παράλληλα, οι πρώτες ανεπίσημες συζητήσεις για το τελικό περιεχόμενο που θα πάρουν οι υπόλοιπες «δομές συνεννόησης» των κομμάτων με το επιτελείο Χριστοδουλίδη και πώς θα λειτουργήσουν. Όπως πληροφορούμαστε, έχουν δοθεί τα ονόματα των αντιπροσώπων της ΔΗΠΑ, που θα συμμετέχουν στα βασικά κοινά συντονιστικά και θα λειτουργούν ως συνδετικοί κρίκοι του κόμματους και του επιτελείου του υποψηφίου. Οι Ανδρέας Θεμιστοκλέους και Μαρίνος Μουσιούττας έχουν ενταχθεί στο ενιαίο Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας, οι Νέστορας Κυριακίδης και Λοΐζος Κωνσταντίνου στο Οργανωτικό, ενώ ο Γιάννης Κωνσταντίνου θα συμμετέχει στο ανώτερο συντονιστικό που έχει την παγκύπρια ευθύνη και εμβέλεια.
Κάνουν προσωρινά υπομονή με την Ξάνθου οι Οικολόγοι
Ζήτημα φαίνεται να προκύπτει στο εσωτερικό των Οικολόγων, με την εσπευσμένη κίνηση της Έφης Ξάνθου, μέλους της Κεντρικής Επιτροπής, να εκφράσει δημόσια την ένταξή της στο επιτελείο του Ανδρέα Μαυρογιάννη, τρεις ημέρες μετά την απόφαση του Κινήματος. Όπως έγραψε ήδη η «Σημερινή», στην περίπτωση μιας απόφασης για κατά συνείδησιν ψήφο - όπως τελικά έγινε - θα έπρεπε να καταγραφούν οι όροι εμπλοκής των μελών στα διάφορα επιτελεία, με σκοπό να διαφυλαχθεί η ενότητα του κινήματος και να αποφευχθούν αντιπαραθέσεις στο πεδίο.
Με δηλώσεις του στη «Σημερινή» ο Πρόεδρος των Οικολόγων, Χαράλαμπος Θεοπέμπτου, ανέφερε πως υπάρχει απόφαση/κάλεσμα της Πολιτικής Επιτροπής προς τα μέλη της εκλογικής συνδιάσκεψης, να μην έχουν δημόσια ανάμειξη στα εκλογικά επιτελεία. Η ερμηνεία που δίνεται από διάφορα στελέχη, με τα οποία ήρθαμε σε επικοινωνία, είναι πως μπορεί μεν να υπάρχει ενεργός στήριξη και δήλωση προτίμησης, αλλά αυτή να περιοριστεί στη σφαίρα του ιδιωτικού. Δηλαδή, τα μέλη να μη συμμετέχουν σε τηλεοπτικά πάνελ, ούτε να εκπροσωπούν τα επιτελεία σε δημόσιες εκδηλώσεις ή να παρουσιάζονται ως κεντρικοί ομιλητές ή εμπλεκόμενοι σε προεκλογικές συγκεντρώσεις.
Η Έφη Ξάνθου απέφυγε πάντως να προβεί σε οποιοδήποτε σχόλιο, βλέποντας μάλιστα σκοπιμότητες στη δημοσιογραφική ερώτηση που της τέθηκε. Όπως ανέφεραν άλλες πηγές από το κόμμα, πρώτα υπήρξε προφορική έκκληση της εκλογικής συνδιάσκεψης και ακολούθησε η απόφαση της Πολιτικής Επιτροπής γραπτώς. Η δημοσιοποίηση της ένταξης της κ. Ξάνθου στο επιτελείο Μαυρογιάννη έγινε στον ενδιάμεσο χρόνο που δεν είχε ακόμη διευκρινιστεί με σαφήνεια η απόφαση. Ως εκ τούτου, υπάρχει πρόθεση να δοθεί κάποιος χρόνος ανοχής και προσαρμογής. Στην αντίθετη περίπτωση και παρά το ότι μερικά στελέχη δεν το θεωρούν μείζον θέμα, υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να αρχίσει πειθαρχική διαδικασία, καθώς θα υπάρχει παραβίαση απόφασης πολιτικού οργάνου. Άλλοι, δε, αναρωτιούνται στη βάση ποιων δεσμεύσεων έγινε η δημόσια στήριξη, καθώς το κίνημα δεν έχει λάβει σαφείς δεσμεύσεις από κανέναν υποψήφιο.
Υψηλοί τόνοι και debate κοκορομαχίας
Με υψηλούς τόνους διεξήχθη το πρώτο μεγάλο διακαναλικό debate των τριών βασικών υποψηφίων για τις προεδρικές εκλογές. Στο επίκεντρο, πέραν των πολιτικών διαφωνιών για δευτερευούσης σημασίας κομματικά ή παρελθοντικά θέματα που μονοπώλησαν προνομιακά τη συζήτηση, τέθηκε η ακρίβεια και οι θέσεις για την οικονομία και λιγότερο τα «Χρυσά Διαβατήρια» και το Κυπριακό. Στην τελευταία θεματική δεν δόθηκε η πρέπουσα σημασία στις προτάσεις των υποψηφίων για να αρθεί το αδιέξοδο και η τουρκική προκλητικότητα, αλλά περιορίστηκαν σε αλληλοεπίρριψη ευθυνών για το Κραν Μοντανά και το Μον Πελεράν. Έγινε πάντως προσπάθεια να αναλυθούν οι θέσεις των υποψηφίων σε σχέση με την ΑΤΑ, αλλά και την ακρίβεια γενικότερα, ωστόσο, δεν υπήρξε εμβάθυνση στο θέμα, καθώς η συζήτηση διολίσθησε για άλλη μια φορά.
Αρκετή φαιά ουσία αναλώθηκε στο αν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ετοίμασε τελικά ή όχι μια δήλωση που θα αφορούσε τον ίδιο, τον Αβέρωφ Νεοφύτου και τον Νίκο Χριστοδουλίδη, λίγο πριν ξεκαθαρίσει το σκηνικό για τον εκλεκτό του κυβερνώντος κόμματος. Ο κ. Νεοφύτου είπε πως ο κ. Χριστοδουλίδης αναφέρθηκε ψευδώς τρεις φορές και ότι ο Νίκος Αναστασιάδης ετοίμασε ιδιοχείρως ένα κείμενο, με τον κ. Χριστοδουλίδη να αναφέρει, μεταξύ άλλων, χωρίς να μπορεί να εξαχθεί με σιγουριά σε τι ακριβώς αναφερόταν, πως «ήταν συγκεκριμένες αναφορές που ήθελε ο κύριος Νεοφύτου, να κάνω εγώ, τις οποίες δεν αποδέχθηκα».
Ξέφευγε εύκολα η συζήτηση σε άλλα μονοπάτια
Η επόμενη μέρα του πρώτου διακαναλικού debate βρήκε επιτελεία και υποστηρικτές να μετρούν δυνάμεις και να αξιολογούν τις απαντήσεις που δόθηκαν. Μπορεί όλοι τους να θεωρούν εαυτόν «νικητές», προσμετρώντας την ετοιμότητα, τη ροή του λόγου, το ύφος, την κινησιολογία, την κλιμάκωση και την ένταση όπου χρειαζόταν, τις «πληρωμένες απαντήσεις» στα κατηγορώ των ανθυποψηφίων τους. Ωστόσο, το σίγουρο είναι πως το τελευταίο που λαμβάνεται υπόψη ως κριτήριο, είναι οι θέσεις και οι προτάσεις που κατάφεραν να μεταφέρουν στον κόσμο και αν ο τρόπος με τον οποίο μεταφέρθηκαν ήταν κατανοητός. Αν κάποιος μπορεί να αποκομίσει κάτι, ως γενικότερη εικόνα από το debate, είναι έναν «διαρκή θόρυβο» μεταξύ του κ. Αβέρωφ Νεοφύτου και του κ. Νίκου Χριστοδουλίδη, σε σχέση με τις εσωκομματικές τους διαδικασίες και τον ρόλο του Προέδρου της Δημοκρατίας στην εκλογική αναμέτρηση, με τον κ. Μαυρογιάννη να αδυνατεί να δώσει το στίγμα του στη συζήτηση.
Το περιεχόμενο της συζήτησης διολισθαίνει εύκολα σε ανούσιες ατραπούς, προσωπικές έριδες και παρελθοντολογία, καθώς η σύσταση της τριάδας, το γεγονός δηλαδή ότι υπήρξαν με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, λιγότερο ή περισσότερο, συνεργάτες του Νίκου Αναστασιάδη, δεν επιτρέπει κάτι διαφορετικό. Αναπόφευκτα η κριτική στις κυβερνητικές πολιτικές και στο τι δεν έγινε που πρέπει να γίνει, θα περιοριστεί. Ενώ οι δομικές ιδεολογικές διαφοροποιήσεις είναι τόσο μικρές, που δεν ευνοούν μια πρόταξη ξεκάθαρων θέσεων με αναγωγή σε συγκεκριμένες ιδεολογικοπολιτικές αφετηρίες, που θα επιτρέψει στο κοινό να διακρίνει διαφορές, κίνητρα και πλαίσιο πολιτικής, πίσω από τις λέξεις. Τα υπαρξιακά ζητήματα του τόπου και της κοινωνίας έμειναν, για άλλη μια φορά, εκτός.