Ουκρανική κρίση: Η χαμένη ευκαιρία της Λευκωσίας
Ο πόλεμος προπαγάνδας μέσω δορυφορικών φωτογραφιών
![](/images/KijxF5gkfHo7yiQmG_yipyuxdEA=/96511/original/OUKRANIKO_16.2.jpg)
Την ώρα που η κρίση στην Ουκρανία μαίνεται απρόβλεπτη και, κυριολεκτικά, στο χείλος μιας πιθανής πολεμικής ανάφλεξης, με το ενδεχόμενο κυρώσεων σε βάρος της Μόσχας να παραμένει πάντα ανοικτό, η Λευκωσία επιμένει εμμονικά στην πολιτική των ΜΟΕ, χάνοντας την ευκαιρία να συνδέσει το Κυπριακό με τις εξελίξεις, διά της πρόταξης, στην πρώτη γραμμή, της πραγματικότητας της κατοχής, της διαρκούς απειλής της Τουρκίας και των κυρώσεων σε βάρος της Άγκυρας, ως απάντηση στις συνεχιζόμενες τουρκικές προκλήσεις. Η Κυβέρνηση εξακολουθεί να παρακολουθεί τις εξελίξεις ως θεατής, τη στιγμή κατά την οποία το Ουκρανικό αντικρίζεται από τη Δύση (ΗΠΑ και ΕΕ) υπό το φως των αρχών του διεθνούς δικαίου (όπως τουλάχιστον η ίδια τις θέτει), καθώς και σε συνάρτηση με ζητήματα της νέας αρχιτεκτονικής ασφάλειας, που είναι συναφή και με το φυσικό αέριο. Ο ρόλος της ενέργειας αποτυπώνεται στις εξαρτήσεις της Ευρώπης από τη Ρωσία, με σημείο αναφοράς τον «Βόρειο Αγωγό 2», ο οποίος αναδεικνύεται σε στρατηγικό εργαλείο απειλών και εκβιασμών. Τούτου δοθέντος, εκ των πραγμάτων, οι ενεργειακές εξαρτήσεις δημιουργούν συνθήκες για πολιτική απεξάρτηση από τη Μόσχα. Μια από τις επιλογές μερικής απεξάρτησης θα μπορούσε να είναι ο EastMed, ο οποίος, όμως, τελεί υπό καθεστώς δυσμένειας, επειδή ενοχλείται η Άγκυρα, με την κυπριακή Κυβέρνηση να αποδύεται σε μια αυτοκαταστροφική προσπάθεια κατευνασμού, προτιθέμενη να προβεί σε νέες εκχωρήσεις προς το κατοχικό μόρφωμα, που εγκυμονούν κινδύνους, συναφείς με την αναγνώριση χωριστής οντότητας στα κατεχόμενα πριν από τη λύση.
Διαβάστε περισσότερα στη "Σημερινή" που κυκλοφορεί.