ΜΟΕ: Διάτρητη ασπίδα στην τουρκική επιθετικότητα
Σε αυτές τις αμφίρροπες και επικίνδυνες ισορροπίες η Κύπρος επιβάλλεται να κρατήσει μια, υπό τις περιστάσεις, ουδετερότητα, αφήνοντας και άλλες πόρτες ανοικτές για συμμαχίες σε ώρα ανάγκης
![](/images/DdoS2vlR2dQV8yE6-UGNCrGXsAY=/97607/original/gkiour_20220529.jpg)
Η Τουρκία έχει κάνει σουρωτήρι τους ελληνικούς αιθέρες παραβιάζοντας κατά συρροήν και κατ’ εξακολούθησιν τον εναέριο χώρο της Ελλάδας. Αρμενίζει ανενόχλητη με τα πλοία και τα ερευνητικά της σκάφη δίπλα στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου, εκδίδει παράνομες NAVTEX και ουδείς την ενοχλεί. Η Αθήνα περιορίζεται μόνο να εκδίδει «παραπονιάρικα» ανακοινωθέντα και να καταγγέλλει στους «ανύπαρκτους» συμμάχους, τις επιθετικές παραβιάσεις τού επίσης συμμάχου της Τουρκίας.
ΗΠΑ και ΝΑΤΟ όχι μόνο δεν την βάζουν στη θέση της, αλλά καλούν την Κυβέρνηση της Ελλάδας να τα βρουν με την Τουρκία για να μην προκληθούν προβλήματα στη νοτιοανατολική πτέρυγα της ΝΑΤΟϊκής συμμαχίας. Το ίδιο και η Ε.Ε., η οποία «καθάρισε» με ένα «ουδέν σχόλιο» όταν ο Ερντογάν είχε δηλώσει πως ο Έλληνας ομόλογός του δεν υπάρχει πια για τον ίδιο. Είναι ανύπαρκτος και δεν θα του ξαναμιλήσει. Μέχρι και η αδελφή του Μητσοτάκη, η γνωστή για τις θέσεις της απέναντι στην Τουρκία, Ντόρα Μπακογιάννη, ενοχλήθηκε σφόδρα από την κυνική απάντηση της Κομισιόν.
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός ικανοποιεί κάθε αμερικανική απαίτηση, αποστέλλοντας επιπλέον οπλισμό στην Ουκρανία, τον οποίο αποσύρει από τα ελληνικά νησιά. Ο Αμερικανός Πρόεδρος Τζο Μπάιντεν, ωστόσο, είναι ο βασικότερος και φανατικότερος υποστηρικτής του αιτήματος της Τουρκίας για παράδοση σαράντα καινούργιων F-16 Viper και εκσυγχρονισμό άλλων ογδόντα παλαιότερου τύπου.
Η Αθήνα, που λέει «ναι» στις αμερικανικές απαιτήσεις, μετατρέπει την Αλεξανδρούπολη σε κόμβο μεταφοράς δυνάμεων ενίσχυσης του ΝΑΤΟ, εισπράττει μόνο τη «συμπάθεια» των Αμερικανών.
Η Τουρκία με τις απειλές και τους εκβιασμούς κερδίζει συνεχώς έδαφος. Λέει «όχι» στη διεύρυνση του ΝΑΤΟ, λέει «όχι» στην εμπλοκή της στον πόλεμο στην Ουκρανία, διατηρεί τους ρωσικούς S-400 στο έδαφός της. Δεν έχει υποκύψει σε καμία αμερικανική απαίτηση, αλλά η Ουάσιγκτον δεν της γυρίζει την πλάτη. ΗΠΑ και ΝΑΤΟ αρνούνται να εκφράσουν τη στήριξη τους στην ελληνική Κυβέρνηση.
Σε μια περίοδο που η Τουρκία έχει κλιμακώσει -σε επικίνδυνο επίπεδο- τις προκλήσεις αμφισβητώντας την ελληνική κυριαρχία και βγάζοντας τουρκικό ερευνητικό σκάφος στο Αιγαίο εν μέσω άσκησης του ελληνικού πολεμικού ναυτικού, ΗΠΑ και EE απαντούν: «Βρείτε τα».
Η Τουρκία θα λάβει και τα F-16 και τα F-35
Ο Έλληνας πρώην Υπουργός Άμυνας, Ευάγγελος Αποστολάκης, δεν απέκλεισε να καταφέρει, τελικά, η Άγκυρα να έρθει σε συμφωνία με τις ΗΠΑ για τα F-16, ενώ για τα F-35 είπε ότι «κάποια ώρα, κάποια στιγμή θα τα πάρουν».
Για τα F-16 η εφημερίδα Cumhuriyet αποκάλυψε ότι η τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον υπέγραψε σύμβαση με τη συμβουλευτική εταιρεία Friedlander στις αρχές του 2022 για να ασκήσει πιέσεις στο Κογκρέσο για λογαριασμό της Τουρκίας.
Αν και οι ΗΠΑ δηλώνουν ότι δεν παίρνουν το μέρος κανενός, στην ουσία στηρίζουν την Τουρκία.
«Συνεχίζουμε να ενθαρρύνουμε όλα τα μέλη του ΝΑΤΟ, περιλαμβανομένων Ελλάδας και Τουρκίας, να εργάζονται από κοινού για τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή, να επιλύουν τις διάφορες τους με διπλωματικό τρόπο και να αποφεύγουν τη ρητορική που αυξάνει περαιτέρω την ένταση», απάντησε ο εκπρόσωπος του State Department, Ned Price, σε ερώτηση με αφορμή τις τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου Προέδρου
Την ίδια στιγμή, ο ΓΓ του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλντενμπεργκ, προέβη σε μια ιδιαίτερα φιλοτουρκική δήλωση, επισημαίνοντας ότι «κανένας άλλος σύμμαχος του ΝΑΤΟ δεν έχει υποστεί περισσότερες τρομοκρατικές επιθέσεις από την Τουρκία», αναγνωρίζοντας τις ανησυχίες της Άγκυρας, σε σχέση με την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίας.
Η Κύπρος σε πορεία υποχωρήσεων
Από την άλλη, η Κύπρος ματαίως περιμένει ένα θετικό νεύμα από τη Δύση και τους φιλεύσπλαχνους εταίρους της στην Ε.Ε. για ουσιώδεις κυρώσεις εναντίον της Άγκυρας. Αντίθετα, πιέζουν τα θύματα να είναι πιο υποχωρητικοί και διαλλακτικοί με την αδιάλλακτη Τουρκία. Είναι άγνωστο ποιων φαεινή ιδέα ήταν τα περιβόητα ΜΟΕ, τα οποία ντελαλίζει εδώ και καιρό ο ΥΠΕΞ Ι. Κασουλίδης. Τα οποία ουσιαστικά είναι μια διάτρητη ή καλύτερα μια χάρτινη ασπίδα απέναντι στην τουρκική επιθετικότητα. Και όχι μόνον. Όταν ο κ. Κασουλίδης ή αυτοί που βρίσκονται πίσω από αυτές τις επικίνδυνες προτάσεις αναφέρονται στο παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου (Ερτζιάν ), το αφτί της Τουρκίας δεν ιδρώνει. Από το παράνομο Ερτζιάν πηγαινοέρχονται τουρίστες από τη Βρετανία, τη Γερμανία, τη Ρωσία και από αλλού. Διαμένουν σε ξενοδοχεία που έκτισαν Ε/κ επιχειρηματίες και τα διαχειρίζονται έποικοι ή μαφιόζοι. Εξάγονται προϊόντα τα οποία καλλιεργούνται σε εδάφη Ε/κ που σφετερίζονται οι Τούρκοι. Τώρα η Κομισιόν πιέζει την κυπριακή Κυβέρνηση να επιτρέψει τη διέλευση προϊόντων μη ζωικής προέλευσης από την πράσινη γραμμή στις ελεύθερες περιοχές. Δηλαδή, όχι μόνο να νομιμοποιήσουμε τον σφετερισμό και το πλιάτσικο, αλλά να επιτρέπουμε και τουρκικά προϊόντα να κατακλύσουν την αγορά ενισχύοντας έτσι τον Τούρκο κατακτητή.
Δεν είναι το Ερτζιάν, είναι το FIR που εκχωρούν
Η νομιμοποίηση του παράνομου Ερτζιάν δεν αφορά μόνο την κτηριακή δομή, αλλά έχει πολύ πιο επικίνδυνες προεκτάσεις. Να συναινέσει η Κυπριακή Δημοκρατία να εκχωρήσει στην Τουρκία το 50% του κυπριακού FIR. Το ξαναγράψαμε πριν από λίγο καιρό και θα το επαναλάβουμε, με την ελπίδα να ευαισθητοποιηθούν κάποιοι. Το FIR της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι επτά φορές μεγαλύτερο από την εδαφική επικράτεια του νησιού. Σε περίπτωση αναγνώρισης του Ερτζιάν, αυτόματα παραχωρείται και ο ανάλογος εναέριος χώρος στην κατοχική δύναμη.
Η Τουρκία, όμως, λέει όχι. Και ξέρει τι κάνει. Τα παίρνει όλα με τη βία, εφόσον οι ΝΑΤΟϊκοί της σύμμαχοι το επιτρέπουν. Δεν θα ενοχλήσουν την Τουρκία για την κακόμοιρη Κύπρο. Εφόσον δεν την ενοχλούν για την Ελλάδα, που είναι μέλος τους και τους εκχώρησε ό,τι είχε και δεν έχει. Κυριαρχικά δικαιώματα, λιμάνια, αμερικανικές Βάσεις, τα πάντα. Υποθήκευσε το ελληνικό κράτος στις ΗΠΑ και στο ΝΑΤΟ χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Εμάς θα σκεφτούν;
Λογάριασαν χωρίς τα πολεμοχαρή γεράκια
Όταν κατέρρεε το σοσιαλιστικό μπλοκ, όλοι πανηγύριζαν πως τερματίζεται ο Ψυχρός Πόλεμος. Υποστήριζαν πως η ανθρωπότητα θα πάψει να είναι πλέον διαχωρισμένη σε σφαίρες επιρροής και να ζει στη σκιά των δύο αντίπαλων στρατοπέδων, Ανατολής και Δύσης. Η Ρωσία το 1991 υποβάλλει αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ και απορρίπτεται. Η συμφωνία Γκορμπατσόφ - Μπους - Μπέικερ για μη επέκταση του ΝΑΤΟ προς Ανατολάς διαγράφεται και η Βορειοατλαντική Συμμαχία βρίσκεται σήμερα στα σύνορα με τη Ρωσία. Αυτοί που πανηγύριζαν για την κατάρρευση του «τείχους» ή του λεγόμενου σιδηρού παραπετάσματος, λογάριαζαν χωρίς τα πολεμοχαρή γεράκια. Στόχος και σκοπός τους ήταν και είναι να λεηλατήσουν τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους της Ρωσίας και των άλλων πρώην σοσιαλιστικών χωρών. Όσοι ακόμα ζουν στον δικό τους κόσμο και τοποθετούνται υπέρ της «δημοκρατικής Δύσης» των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς δικαίου, που έχουν και δεύτερη ανάγνωση με ουρά, ας ερευνήσουν ποιοι νέμονται τον πλούτο των πρώην ομοσπονδιών της Γιουγκοσλαβίας. Βοσνίας-Ερζεγοβίνης, Σερβίας, Κροατίας, Σλοβενίας. Βρετανοί, Γερμανοί, Αμερικανοί και άλλοι είναι σήμερα τα αφεντικά της οικονομίας τους. Το ίδιο και χειρότερο συμβαίνει και στη Βουλγαρία, η οποία έκλεισε τεράστια εργοστάσια για να αγοράζει ακριβότερα τα δυτικά προϊόντα. Το εργοστάσιο πυρηνικής ενέργειας για ηλεκτροδότηση στο Κοζλοντούι έκλεισε και οι Βούλγαροι πληρώνουν σε εξαπλάσιες τιμές ηλεκτρικού ρεύματος σε αυστριακές και γερμανικές εταιρείες.
Σήμερα οι διθύραμβοι υπέρ της αντίστασης των Ουκρανών είναι στάχτη στα μάτια. Στην Ουκρανία πολεμά το ΝΑΤΟ διά αντιπροσώπων κατά της Ρωσίας.
Όσοι εδώ στην Κύπρο επιμένουν να τάσσονται υπέρ της ένταξης της Κύπρου στο ΝΑΤΟ, είναι καλά να προβληματιστούν και να κοιτάξουν τα παθήματα της Ελλάδας. Εκτός και αν θέλουν ένταξή μας στο ΝΑΤΟ με την απορρόφησή μας από την Τουρκία, η οποία μέχρι σήμερα με την ευνοϊκή ανοχή της «ιεράς συμμαχίας» παίρνει ό,τι θέλει.
Σε αυτές τις αμφίρροπες και επικίνδυνες ισορροπίες η Κύπρος επιβάλλεται να κρατήσει μια, υπό τις περιστάσεις, ουδετερότητα, αφήνοντας και άλλες πόρτες ανοικτές για συμμαχίες σε ώρα ανάγκης.