Οι προικολήπτες του Προέδρου
![](/images/8SOlrIVfhP-mqB5Egwk1NPGGrhg=/90673/original/SEMERINE_6wF9ew9.jpg)
Στα τελευταία μέτρα της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξομολογήθηκε δημόσια μια μεγάλη αλήθεια. Το αυτονόητο. Το λάθος του. Ότι, δηλαδή, είναι ψευδαίσθηση να αναμένει κάποιος από την Τουρκία να υποχωρήσει με τον εξευμενισμό και τις υποχωρήσεις. Στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα. Αυτήν τη γνώση που δεν είχε ο Πρόεδρος, την έχουν τώρα οι τρεις βασικοί υποψήφιοι. Γιατί; Διότι είναι και οι τρεις παιδιά του. Πρόκειται για τους προικολήπτες της πολιτικής του εξομολόγησης.
Και οι τρεις υπηρέτησαν την πολιτική του Προέδρου με πίστη και αφοσίωση. Επιμένουν φορτικά ότι θα επιστρέψουν στο Κραν Μοντανά. Και ομοιάζουν με όχημα που τρέχει με ιλιγγιώδη ταχύτητα, καταδικασμένο να συνθλιβεί και να γίνει κομμάτια πάνω στον τοίχο της τουρκικής πολιτικής και της ένοχης ουδετερότητας του ΟΗΕ. Εφόσον η Άγκυρα έχει κατοχυρώσει τη χαλαρή δικοινοτική ομοσπονδία των δύο συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα, αξιώνει τώρα δύο κράτη με ισότιμη κυριαρχία. Και πώς αντιδρούν οι τρεις κύριοι υποψήφιοι Πρόεδροι; Υιοθετούν τον εξευμενισμό, που πλέον απορρίπτει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, και θεωρούν ως «συμβιβαστική λύση» την προηγούμενη τουρκική θέση της ομοσπονδίας.
Ερώτημα: Γιατί κάποιος να εκλεγεί Πρόεδρος με την πολιτική τού κατευνασμού, όταν ο προκάτοχος και μέντοράς του τον προειδοποιεί ότι, αν την ακολουθήσει, θα αποτύχει; Ο νέος Πρόεδρος μπορεί να αυτοκτονήσει πολιτικά ανά πάσα στιγμή. Δεν έχει όμως το δικαίωμα να ρίξει στον καιάδα έναν ολόκληρο λαό, καθώς και το κράτος, το οποίο θα ορκιστεί να υπερασπίζεται μέχρις εσχάτων.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εξουδετέρωσε το άλλοθι της οποιασδήποτε άγνοιας, για τη λανθασμένη πολιτική που διακηρύττουν προεκλογικά οι τρεις κύριοι υποψήφιοι. Χωρίς ο ίδιος να απαλλάσσεται των ευθυνών του. Από «Πρόεδρος λύσης» κινδυνεύει να κηρυχθεί από την Ιστορία ως Πρόεδρος διχοτόμησης. Το βάρος των πολιτικών αποφάσεων πέφτει πλέον στους ώμους του διαδόχου του, ο οποίος, εφόσον γνωρίζει το λάθος του προκατόχου του, θα είναι, κατ’ ελάχιστον, άσοφος εάν στιγματίσει ακόμη μια Προεδρία με παταγώδη αποτυχία. Ούτε την αξίζουμε, ούτε την αντέχουμε.