Η επίσκεψη Ερντογάν και ο «Αιώνας της Τουρκίας»
Οι ιδεολογικές και προεκλογικές προεκτάσεις της επικείμενης επίσκεψης Ερντογάν στα κατεχόμενα
Η επικείμενη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου στα κατεχόμενα, που σύμφωνα με τουρκοκυπριακά δημοσιεύματα θα πραγματοποιηθεί στις 18 Απριλίου, εντάσσεται στην προεκλογική εκστρατεία του Ερντογάν. Παράλληλα, όμως, ή καλύτερα σε συνάρτηση με την προεκλογική διάστασή της, η επίσκεψη συνδέεται με τις στρατηγικές προθέσεις του Τούρκου Προέδρου που άπτονται των «αυτοκρατορικών του βλέψεων» και καταγράφονται στο προεκλογικό πρόγραμμα του κόμματός του, που φέρει τον τίτλο «Ο αιώνας της Τουρκίας - Τα σωστά βήματα».
Η προεκλογική - επικοινωνιακή πτυχή της επίσκεψης Ερντογάν
Οι εκλογές στην Τουρκία θα γίνουν στις 14 Μαΐου και οι βασικοί υποψήφιοι είναι ο Ερντογάν και ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, υποψήφιος της «Συμμαχίας του έθνους», που συναποτελείται από 6 κόμματα.
Στις μέχρι τώρα προεκλογικές τοποθετήσεις των δύο δεν έχουν γίνει ιδιαίτερες αναφορές στο Κυπριακό, ενώ τα θέματα που δεσπόζουν αφορούν τους πρόσφατους πολύνεκρους σεισμούς, την καταρρακωμένη οικονομία και ζήτημα εξωτερικών σχέσεων.
Η επικείμενη επίσκεψη Ερντογάν εντάσσει και την Κύπρο στην προεκλογική συζήτηση. Είναι κάτι, εξάλλου, που ο Τούρκος Πρόεδρος το έχει ανάγκη προκειμένου να προσθέσει στον προεκλογικό διάλογο επιπλέον ζητήματα απ’ αυτά που συζητιούνται και για τα οποία δεν νιώθει εντελώς άνετα…
Το γεγονός ότι ο Ερντογάν έρχεται άρον-άρον για να εγκαινιάσει τον νέο τερματικό σταθμό και τον νέο αεροδιάδρομο του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου, που δεν έχουν όμως ολοκληρωθεί κατασκευαστικά, είναι ενδεικτικό της θέλησής του να μεταφέρει την προεκλογική συζήτηση (έστω για λίγο) μακριά από τις σεισμόπληκτες περιοχές και το πεδίο της οικονομίας.
Η επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου γίνεται σε μια έντονη προεκλογική συγκυρία, με προεκτάσεις στα Ελληνοτουρκικά και παράλληλα αποτελεί μιαν ακόμα ψηφίδα στο αυτοκρατορικό πλάνο των Τούρκων, που η υλοποίησή του περνά μέσα από τα κατεχόμενα αλλά και τα ελεύθερα εδάφη μας
Όπως γράφουν τουρκοκυπριακές εφημερίδες, αρκετοί είναι οι «αξιωματούχοι» που αντιδρούν και μιλούν ακόμα και για παραιτήσεις, αν ο Ερντογάν προχωρήσει σε εγκαίνια των ανολοκλήρωτων έργων στο παράνομο αεροδρόμιο, παραβλέποντας το γεγονός ότι δημιουργούνται «προβλήματα ασφαλείας, προβλήματα στις αφίξεις πτήσεων κατά τη διάρκεια του Μπαϊραμιού που ακολουθεί το Ραμαζάν και λειτουργικοί κίνδυνοι των αερομεταφορών».
Πέρα, όμως, από την επικοινωνιακή - προεκλογική διάσταση των επικείμενων, και από κάθε άποψη αμφιλεγόμενων, εγκαινίων, υπάρχει και η καθ’ όλα ουσιώδης πολιτική και ιδεολογική πτυχή της επίσκεψης Ερντογάν.
Το γκρέμισμα της «διπλωματίας των σεισμών»
Σε ό,τι αφορά την πολιτική διάσταση, αυτή απαντάται στο γεγονός πως η επίσκεψη και οι «φιέστες» που ετοιμάζονται, τορπιλίζουν τη «διπλωματία των σεισμών» που τάχα μειώνει την ένταση ανάμεσα σε Άγκυρα και Αθήνα και δημιουργεί πρόσφορο έδαφος συνεννόησης. Όπως αναφέρεται εκτενέστερα στο ρεπορτάζ - ανάλυση του Γ. Χαραλαμπίδη (σελ 4), «ο Τούρκος Πρόεδρος δεν θα διενεργήσει παράνομη επίσκεψη στα κατεχόμενα με αφορμή τα εγκαίνια του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου για διακοπές, αλλά για να στείλει τα δικά του διχοτομικά μηνύματα επί τη βάσει της πολιτικής των ‘‘δυο κρατών’’ με ισότιμη κυριαρχία, που είναι συνέχεια του Κραν Μοντανά και των δυο ισότιμων συνιστώντων κρατών με πολιτική ισότητα». Γεγονός που γκρεμίζει τις ψευδαισθήσεις περί αλλαγής στη στάση των Τούρκων στο μέτωπο των Ελληνοτουρκικών και περί «χειρός φιλίας από την Άγκυρα» και τοποθετεί τα πράγματα στην πραγματική πολιτική τους πραγματικότητα…
Ο «Αιώνας της Τουρκίας» και η Κύπρος
Παράλληλα, η επίσκεψη Ερντογάν πρέπει να αναγνωστεί και στο ευρύτερο ιδεολογικό της πλαίσιο, που αφορά τις αυτοκρατορικές βλέψεις του Τούρκου Προέδρου. Βλέψεις στρατηγικές, που στην ουσία τους τις ενστερνίζονται μέχρι κεραίας και οι πολιτικοί του αντίπαλοι, παρά τις τακτικές διαφοροποιήσεις.
Την περασμένη Τρίτη παρουσιάστηκε στην Τουρκία το προεκλογικό πρόγραμμα του κόμματος του Ερντογάν, του ΑΚΡ, το οποίο φέρει τον τίτλο «Για τον Αιώνα της Τουρκίας - Τα σωστά βήματα». Το πρόγραμμα ανακοινώθηκε από τον περασμένο Οκτώβριο, ωστόσο, στο πλαίσιο της προεκλογικής συγκυρίας, γίνεται εντονότερη και αναλυτικότερη προβολή του.
Στο πρόγραμμα γίνεται απολογισμός των πεπραγμένων Ερντογάν και τίθενται παράλληλα τα προγραμματικά πλάνα και οι διακηρύξεις για το μέλλον.
Γενικά στο πρόγραμμα, αλλά ειδικότερα στο 5ο κεφάλαιο (πυλώνα), που αφορά την εξωτερική πολιτική, είναι εμφανέστατη η αποστασιοποίηση από τη Δύση, οι αναθεωρητικές και οι «αυτοκρατορικές» προθέσεις, που εκ των πραγμάτων είναι εις βάρος του Ελληνισμού, της εδαφικής του ακεραιότητας, της κυριαρχίας και των συμφερόντων του.
Οι διάφορες αναφορές, που γίνονται για την Κύπρο, έχουν ως επίκεντρο την προσπάθεια αναγνώρισης του ψευδοκράτους. «…Θα συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για την επίσημη αναγνώριση της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου το συντομότερο, προκειμένου να τερματιστεί κάθε είδους αδικία εις βάρος των Τουρκοκυπρίων, συνεχίζοντας την υποστήριξή μας προς την ΤΔΒΚ στο Κυπριακό, την εθνική μας υπόθεση».
Αρκετές είναι και οι αναφορές για την «υπεράσπιση της Γαλάζιας Πατρίδας» στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο…
Το πρόγραμμα του Ερντογάν και του κόμματός του, παράλληλα με την προεκλογική του σημασία, και με αφορμή τη συμπλήρωση ενός αιώνα από την ίδρυση του τουρκικού κράτους, θεωρείται εν πολλοίς ένα «μανιφέστο» της επιδιωκόμενης σύστασης της νέας τουρκικής αυτοκρατορίας.
Ο τίτλος του ερντογανικού «μανιφέστου», «Αιώνας της Τουρκίας», έρχεται ως συνέχεια του ιστορικού αφηγήματος περί του «αιώνα των Σελτζούκων» και του «αιώνα των Οθωμανών». Και όπως αναλύει σε σχετικό του άρθρο ο Τουρκολόγος Νίκος Μούδουρος (O «Αιώνας της Τουρκίας» με τη σφραγίδα του AKP), «εάν ο ιδρυτής του ‘‘αιώνα των Σελτζούκων’’ ήταν ο Αλπαρσλάν και του ‘‘αιώνα των Οθωμανών’’ ο Σουλεϊμάν ο Μεγαλοπρεπής, τότε ο ιδρυτής του ‘‘αιώνα της Τουρκίας’’, θα πρέπει να είναι ο Ερντογάν».
Εν κατακλείδι, η επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου γίνεται σε μια έντονη προεκλογική συγκυρία με επικοινωνιακές και πολιτικές προεκτάσεις, αλλά παράλληλα αποτελεί και μία ακόμα ψηφίδα στο αυτοκρατορικό πλάνο των Τούρκων, που η υλοποίησή του περνά μέσα από τα κατεχόμενα αλλά και τα ελεύθερα εδάφη μας.