Χουντίνι και ισχύς…
![](/images/8SOlrIVfhP-mqB5Egwk1NPGGrhg=/90673/original/SEMERINE_6wF9ew9.jpg)
Οι μεταπτώσεις στην πολιτική των Αθηνών και της Λευκωσίας έναντι της Τουρκίας είναι εντυπωσιακές. Στροφή 180 μοιρών. Ενώ τη μια μέρα γίνεται λόγος για αποτροπή, την επομένη υιοθετείται αχαλίνωτος εξευμενισμός. Με αποτέλεσμα να χάνουμε την αξιοπιστία μας. Η δε Τουρκία εκλαμβάνει την «ευέλικτη πολιτική» μας ως αδυναμία. Και αντί να υποχωρεί, γίνεται όλο και περισσότερο αδιάλλακτη. Διεκδικητική. Και στην Κύπρο και στο Αιγαίο.
Ερώτημα: Πώς η Αθήνα και η Λευκωσία θα κάμψουν την τουρκική αδιαλλαξία; Ποιο είναι το σχέδιό τους; Αυτό της φραστικής αποτροπής και του κόστους ή εκείνο των νέων υποχωρήσεων και των δώρων στην Άγκυρα χωρίς αντίδωρα; Η διπλωματία των σεισμών ουδεμία σχέση έχει με την αποτροπή. Μάλλον δίνει άλλοθι στην τουρκική επιθετικότητα. Ξεπλένει τον Ερντογάν διεθνώς. Τον στηρίζει στα δύσκολα και τον βοηθά προεκλογικά. Σε βάρος ποιων; Των δικών μας συμφερόντων. Και στην Κύπρο και στο Αιγαίο. Διότι η Τουρκία σε καμιά κίνηση καλής θελήσεως δεν έχει προβεί. Το αντίθετο συμβαίνει. Ο Ερντογάν ρίχνει προπετάσματα καπνού με ανέξοδα διπλωματικά ραβασάκια προς την Αθήνα, αλλά, ταυτοχρόνως, σηκώνει τη δική του αυτοκρατορική σημαία, μιλά για νέα κάστρα, τα οποία θα καταλάβει, και ενισχύει τον αποβατικό του στόλο. Αυτή είναι η χείρα φιλίας στην οποία αναφέρεται ο Υπουργός Εξωτερικών των «Μητρός Πατρίδος» και Εγγυήτριας Δύναμης, Νίκος Δένδιας; Ποιαν από τις επεκτατικές της θέσεις έχει εγκαταλείψει η Τουρκία; Μήπως αυτήν της διχοτόμησης του Αιγαίου ή εκείνην των δύο κρατών στην Κύπρο;
Εδώ είναι που μπαίνει στο κάδρο ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης, ο οποίος, ενώ προεκλογικά έταζε την ανάσταση του Ενιαίου Αμυντικού Δόγματος ως μορφή αποτροπής, μετεκλογικά είναι έτοιμος, λέει, να διευκολύνει την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας. Θα δώσει κίνητρα, είπε ο Υπουργός Εξωτερικών Κ. Κόμπος στην ΕΕ, για να επαναρχίσουν οι συνομιλίες στο Κυπριακό και να πάμε σε νέο Κραν Μοντανά. Και τι θα κάνει στο νέο Κραν Μοντανά, χωρίς την αλλαγή των ισοζυγίων δυνάμεων; Είτε θα δεχθεί τους τουρκικούς όρους είτε θα ενταφιάσει άπαξ και διά παντός το Κυπριακό μέσω μιας νέας αποτυχίας, την οποία η Άγκυρα θα χρησιμοποιήσει για να επιτύχει τη διεθνή αναγνώριση του ψευδοκράτους. Αυτή είναι η πολιτική του ή έχει άλλους άσους στο μανίκι; Δυστυχώς, στην πολιτική ούτε θαύματα γίνονται, ούτε Χουντίνι υπάρχουν. Υπάρχουν μόνον οι κανόνες του κλασικού Ρεαλισμού, δηλαδή της ισχύος και της αποτροπής. Και όσοι τους αγνοούν ή τους γυρίζουν την πλάτη, τιμωρούν εαυτούς ή τους τιμωρεί ο εχθρός. Στη δική μας περίπτωση, από την εισβολή και μετά συμβαίνουν και τα δύο!