Οι ψύλλοι και ο… ελέφαντας
«Η έπαρση των Αμερικανών περί ελέφαντα είναι παροδική. Γιατί και οι ελέφαντες πεθαίνουν και πεθαίνουν μόνοι. Όσο για τους ψύλλους, δεν είναι και τόσο αδύναμοι όσο ο Λίντον Τζόνσον ήθελε να παρομοιάσει την Κύπρο»
![](/images/k3yq17nUTb3_sZdyZJloZtyknxc=/104194/original/iStock-1126942027.jpg)
Η σύσκεψη που έγινε στο Προεδρικό, υπό την προεδρία Χριστοδουλίδη και με τη συμμετοχή εκπροσώπων του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου, Λογιστών και άλλων παραγόντων, για το επίμαχο θέμα των κυρώσεων, δεν φαίνεται να έβγαλε «άσπρο καπνό».
Απ’ ό,τι φάνηκε δεν επιβεβαιώθηκαν οι «κατηγορίες» ΗΠΑ και Βρετανίας ότι Κύπριοι πολίτες παραβίασαν τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας που επέβαλαν οι δύο αυτές χώρες. Εκείνο που ακούστηκε, και δεν διαψεύστηκε, είναι ότι δεν παραβιάστηκαν οι κυρώσεις της Ε.Ε. και των Ην. Εθνών, για τις οποίες η Κύπρος δεσμεύεται. Έτσι τώρα, μετά και τις δηλώσεις του Προέδρου ότι πρέπει να τελειώνουμε με αυτό το θέμα και «κανένας δεν έχει δικαίωμα να αμαυρώνει το όνομα της Κύπρου», ή και τις αναφορές του ότι «θα μπουν και άλλοι στη λίστα των κυρώσεων», όλοι περιμένουν τα στοιχεία που θα δώσουν οι Αμερικανοβρετανοί. Δηλαδή εάν οι κυρώσεις που παραβιάστηκαν είναι οι δικές τους, που δεν δεσμεύουν την Κύπρο, ή εάν αφορούν τις κυρώσεις της Ε.Ε., ή το χειρότερο να αφορούν μελλοντικές κυρώσεις που θα υποχρεώνουν τις χώρες μέλη της Ε.Ε. να υιοθετήσουν και η Κύπρος θα τρέξει να τις επιβάλει προκαταβολικά πριν ακόμα επιβληθούν.
Αυτό το κουβάρι υποθέσεων, υποψιών και προκαταβολικών ποινών θα πρέπει να ξεκαθαριστεί, για να γνωρίζουν και οι ιθαγενείς αυτού του τόπου πόσο έχουμε εκτεθεί στα μάτια των ΗΠΑ και της Αγγλίας ή αν θέλουν ξανά να μας «εκθέσουν», όπως έκαναν παλιά. Το σίγουρο είναι πως ΗΠΑ και Αγγλία ποτέ δεν χώνεψαν πως ο λαός αυτής της κ@@οχώρας συνεχώς αντιστεκόταν στις μηχανορραφίες και στα άνομα σχέδιά τους για να την μετατρέψουν σ’ ένα αβύθιστο αεροπλανοφόρο της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας. Βέβαια, είχαν έναν ηγέτη παγκόσμιας ακτινοβολίας και εμβέλειας. Έναν αγονάτιστο και απροσκύνητο ηγέτη, που με τα ιερά άμφιά του έδινε το πρόσταγμα της αντίστασης και του μακροχρόνιου αγώνα για δικαίωση, όταν το δίκοπο μαχαίρι του ιμπεριαλισμού ακόνιζε τις λεπίδες του πάνω στο σώμα της Κύπρου.
Οι σχέσεις σήμερα ΗΠΑ και κυβερνήσεων ευρωπαϊκών χωρών ανάγονται στη σφαίρα θύτη - θύματος. Θυμίζει τον σαδιστή με το θύμα να τον ερωτεύεται και να προσπαθεί να πείσει πόσο υπάκουο θύμα είναι ακόμα και στις πιο παράλογες ενέργειες του σαδιστή του. Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κύπρου το πιο πάνω παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό
Δυστυχώς, μετά τον βιολογικό θάνατο του Μακαρίου οι μετέπειτα διάδοχοί του δεν είχαν τα ελάχιστα ψήγματα αντίστασης για να ανακόψουν τη φόρα των Αμερικανοβρετανών. Εξαίρεση βέβαια ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο οποίος κάλεσε τον λαό να πει το μεγάλο ΟΧΙ στο σχέδιο Ανάν το 2004. Ένα σχέδιο που εξακολουθεί ακόμα να βρικολακιάζει και να επανέρχεται με διάφορες παραλλαγές.
Εάν σήμερα οι Αμερικανοί και οι παρατρεχάμενοί τους έχουν εμμονές με τους Κυπρίους επειδή μια μεγάλη μερίδα του λαού τρέφει αγνά αισθήματα υπέρ των Ρώσων, είναι επειδή θέλουν τα σβήσουν τα αποτυπώματα που άφησαν βαθιές χαρακιές πάνω στην Κύπρο. Όταν οι ΗΠΑ και η Βρετανία επιβουλεύονταν σχέδια εξαφάνισης της Κύπρου, η ΕΣΣΔ και μετέπειτα η Ρωσία έσπευδαν προς βοήθεια. Όταν ηγέτες της Ελλάδας κατηγορούσαν τον Μακάριο ότι «ένιωθε περισσότερο συγγενής με τους Σοβιετικούς και την Αίγυπτο του Νάσερ» και ότι δεν μπορούσαν να τον ελέγξουν, προλείαιναν το έδαφος για το μεγάλο κακό.
Όταν ο ελέφαντας απειλούσε τους… ψύλλους
Η άνοδος της ελληνικής χούντας τον Απρίλιο του 1967 δεν ήταν ένας κεραυνός εν αιθρία. Ήταν το αποτέλεσμα των αποτυχημένων προσπαθειών των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ να επιβάλουν μια διχοτομική λύση στο Κυπριακό μετά την απόρριψη και του σχεδίου Άτσεσον από τον Μακάριο.
Η Ελληνική Κυβέρνηση τότε υπό τον Γεώργιο Παπανδρέου αμφιταλαντευόταν για την αποδοχή των διαφόρων παραλλαγών του σχεδίου, που έδιναν στην Τουρκία το Καστελόριζο ή άλλο νησί των Δωδεκανήσων προκειμένου η Κύπρος να μετατραπεί σε μιαν απέραντη βάση του ΝΑΤΟ.
Ενδεικτικό είναι και το περιστατικό, το οποίο γράφτηκε πολλές φορές, επιβεβαιώθηκε είτε διά της σιωπής είτε επιβεβαιώνεται μέσα από τα αποχαρακτηρισμένα έγγραφα της CIA και του Λευκού Οίκου, όταν οι Αμερικανοί εξέταζαν το ενδεχόμενο ανταλλαγής πληθυσμού μεταξύ Δωδεκανήσων και Κύπρου στη βάση των παραλλαγών του σχεδίου Άτσεσον. Όταν ο Έλληνας πρέσβης στις Η.Π.Α. Αλέξανδρος Μάτσα συναντήθηκε με τον Αμερικανό Πρόεδρο, Λίντον Τζόνσον, και του είπε πως η ελληνική Βουλή δεν θα μπορούσε να εγκρίνει ένα σχέδιο που δεν δεχόταν ο Μακάριος, ο Τζόνσον εξοργισμένος απάντησε ως εξής: «Τότε ακούστε με, κύριε πρεσβευτά. Γ@@ώ την Βουλή σας και το Σύνταγμά σας. Η Αμερική είναι ελέφας. Η Κύπρος είναι ψύλλος. Η Ελλάδα είναι ψύλλος. Αν αυτοί οι δύο ψύλλοι εξακολουθούν να ενοχλούν τον ελέφαντα, ο ελέφαντας θα χάσει την υπομονή του και θα τους ρουφήξει με την προβοσκίδα του…». Κάπως έτσι, έληξε άδοξα η προσπάθεια των Αμερικανών να επιβάλουν λύση στην Κύπρο με τα σχέδια Άτσεσον. Τα γεγονότα στη συνέχεια είναι γνωστά: Άνοδος της χούντας, το Ιουλιανό πραξικόπημα το 1974, η τούρκικη εισβολή και η για 48 χρόνια συνέχιση της τουρκικής κατοχής.
Δεν είναι τυχαία, λοιπόν, που στη συλλογική συνείδηση των Κυπρίων η Ρωσία είναι ψηλά. Και αυτό προσπαθούν τώρα ΗΠΑ και Βρετανία να ξεριζώσουν.
Βέβαια, η έπαρση των Αμερικανών περί ελέφαντα είναι παροδική. Γιατί και οι ελέφαντες πεθαίνουν και πεθαίνουν μόνοι. Όσο για τους ψύλλους, δεν είναι και τόσο αδύναμοι όσο ο Λίντον Τζόνσον ήθελε να παρομοιάσει την Κύπρο. Οι ψύλλοι καμιά φορά προκαλούν σοβαρά νοσήματα με τα τσιμπήματά τους ακόμα και στα παχύδερμα.
Οι χιλιάδες κυρώσεις κατά της Ρωσίας και πώς εφαρμόζονται
Από τις 5 Απριλίου του 2022 επιβλήθηκαν συνολικά από ΗΠΑ και Ε.Ε. 15.311 κυρώσεις, αλλά τελικά αποδείχτηκε πως η ρωσική οικονομία είναι ιδιαίτερα ανθεκτική.
Οι 15.311 κυρώσεις επιβλήθηκαν σε οργανισμούς, χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, κρατικές υπηρεσίες, πάγωμα περιουσιακών στοιχείων τόσο φυσικών όσο και νομικών προσώπων, πλαφόν στις τιμές του πετρελαίου κ.λπ.
Οι κυρώσεις αυτές, ωστόσο, δεν είναι ομοιόμορφες και εφαρμόζονται κατά το δοκούν. Σύμφωνα με μελέτη αμερικανικού think tank του Χάρβαρντ, περί των 5.000 προϊόντων έχουν απαγορευθεί από τη Δύση για εξαγωγές προς τη Ρωσία, ένα νούμερο που μεταφράζεται στο 44% των συνολικών ρωσικών εισαγωγών. Όμως, από αυτά τα προϊόντα, μόλις το 43% υπόκεινται σε κυρώσεις τόσο από την Ε.Ε. όσο και από τις ΗΠΑ. Τα 2/5 (των σχεδόν 5.000 προϊόντων) έχουν απαγορευθεί για εξαγωγές από την Ευρώπη μόνο και το 17% μόνο από τις ΗΠΑ.
Για παράδειγμα η ΕΕ. απαγορεύει οικοσυσκευές στη Ρωσία αλλά οι ΗΠΑ όχι.
Η ψυχραιμία δεν έβλαψε κανέναν
Η Κύπρος θα μπορούσε να αντιμετωπίσει με περισσότερη ψυχραιμία τις κατηγορίες των ΗΠΑ και της Βρετανίας για παραβίαση των κυρώσεών τους από νομικά ή και φυσικά πρόσωπα. Όχι να τρέχει ασθμαίνοντας να υποβάλει τα διαπιστευτήριά της προς αυτούς που για δεκαετίες ακόμα μέχρι και σήμερα ο στόχος τους είναι πώς να την βλάψουν.
Ο πρότερος βίος αυτών των δύο χωρών δεν δικαιολογεί τέτοια υποταγή και από την παρούσα κυβέρνηση.
Οι σχέσεις σήμερα ΗΠΑ και κυβερνήσεων ευρωπαϊκών χωρών ανάγονται στη σφαίρα θύτη - θύματος. Θυμίζει τον σαδιστή με το θύμα να τον ερωτεύεται και να προσπαθεί να πείσει πόσο υπάκουο θύμα είναι ακόμα και στις πιο παράλογες ενέργειες του σαδιστή του. Γιατί οι κυρώσεις κατά της Ρωσίας απολήγουν σε βάρος της οικονομίας και του βιοτικού επιπέδου των πολιτών της Ε.Ε.
Ιδιαίτερα στην περίπτωση της Κύπρου το πιο πάνω παράδειγμα είναι χαρακτηριστικό. Η Κύπρος, που πέρασε τα πάνδεινα από τις δολιοφθορές, τις μηχανορραφίες και τις συνωμοσίες τους, αντί να ζητά εξηγήσεις από τους θύτες της και να ζητά τον λόγο γιατί εξακολουθεί να είναι σε ισχύ η συνωμοσία του 1974 με την Τουρκία να κατέχει εδάφη της, σπεύδει να δηλώσει πλήρη υποταγήστις υποδείξεις τους.
Υ.Γ. Εάν ο εμπρησμός που έγινε το μεσημέρι της περασμένης Τετάρτης στο Ρωσικό Πολιτιστικό Κέντρο οφείλεται σε τρομοκρατική επίθεση και ισχύουν οι υποψίες της διευθύντριας του Κέντρου ότι πιθανόν φιλο-ουκρανικές ομάδες να βρίσκονται πίσω, τότε τα πράγματα έχουν ξεφύγει από κάθε έλεγχο. Γιατί η υστερία κατά της Ρωσίας άρχισε να έχει παράπλευρες απώλειες πέρα από τα πεδία των μαχών.