Προσδοκίες βυθισμένες στο περίμενε…
Οι εκλογικές αναμετρήσεις στην Τουρκία και… «η τελευταία μας ευκαιρία»(!)
Χρόνια τώρα στο περίμενε… Σχεδόν μισός αιώνας. Λένε οι σοφοί και οι σώφρονες πως πρέπει να περιμένουμε. Στα κανάλια ξανά και ξανά οι διάφοροι αναλυτές, διεθνολόγοι, τουρκολόγοι και οι γνωστοί που κλωθογυρίζουν στα τηλεοπτικά παράθυρα. Αναμασούν τα ίδια επιχειρήματα και ξεφλουδίζουν ελπίδες πως τώρα είναι η ώρα που μπορεί να γίνει κάτι. Θα γυρίσει σελίδα η Τουρκία μετά το αποτέλεσμα και τούτων των εκλογών. Κιλιτσντάρογλου ή Ερντογάν. Από τη Σκύλλα στην Χάρυβδη. Ούτε ο ένας, μήτε και ο άλλος θα κάνουν τη διαφορά. Η Τουρκία κυβερνάται από το βαθύ κράτος, όπως και οι ΗΠΑ. Σε τίποτα δεν διαφέρει εάν πρόεδρος είναι ο υπερήλικας Μπάιντεν ή ο υπερφίαλος «μάγκας» Τραμπ. Πόσοι Πρόεδροι άλλαξαν σε Τουρκία, ΗΠΑ και Ελλάδα, αλλά το Κυπριακό είναι στάσιμο. Διαιωνίζεται στα λιμνάζοντα νερά των σκοπιμοτήτων και των γεωπολιτικών συμφερόντων των παγκόσμιων και περιφερειακών χωροφυλάκων.
Ήμασταν παιδιά και γεράσαμε. Άσπρισαν τα μαλλιά μας και ακόμα μας ρίχνουν τη φόλα της προσδοκίας πως αυτές οι εκλογές θα είναι κρίσιμες για το Κυπριακό. Δεύτερος γύρος εκλογών στην Τουρκία την ερχόμενη Κυριακή και σήμερα Κυριακή ο πρώτος γύρος στην Ελλάδα.
Ακούσαμε και τον Ειδικό Αντιπρόσωπο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ στην Κύπρο, Κόλιν Στιούαρτ, να λέει στον κατοχικό ηγέτη, Ερσίν Τατάρ, ότι βρισκόμαστε στην έναρξη μιας πολύ σημαντικής περιόδου, κατά την οποία υπάρχει η ελπίδα «να επιτύχουμε κάποια πρόοδο στο κυπριακό πρόβλημα». Ο διπλωμάτης που επέτρεψε στις κατοχικές «αρχές» να παραβιάσουν τη «νεκρή ζώνη» για να στήσουν το γήπεδο της Τσεντίνκαγια στην τάφρο των Ενετικών Τειχών (και ας λέει η ΟΥΝΕΣΚΟ ότι είναι μοναδικό δείγμα παγκόσμιας αρχαιολογικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς).
Ο κ. Στιούαρτ μάς είπε πως «εδώ και πολλούς μήνες γίνονται εκλογές που αποσπούν την προσοχή των περιφερειακών και τοπικών παραγόντων. Μετά τις εκλογές σε Ελλάδα και Τουρκία θα υπάρξει μια νέα περίοδος σχετικής ηρεμίας, που αποτελεί ευκαιρία, είπε και λάλησε. Φρόντισε, βέβαια, καλού-κακού, να προσθέσει και το κερασάκι της απαισιοδοξίας, λέγοντας ότι «αυτό είναι σημαντικό γιατί δεν έχουμε πολλές ευκαιρίες».
Μας το ’παν και άλλοι τόσες φορές πως είναι η τελευταία μας ευκαιρία. Όπως στους μελλοθάνατους όταν πιέζονται να συμβιβαστούν με τα ασυμβίβαστα, γιατί αλλιώς θα έχουν κακό τέλος. Αλλά εμείς ακόμα περιμένουμε το αποτέλεσμα αυτών των εκλογών και των άλλων που θα ακολουθήσουν. Βέβαια, όπως λέει και ένας ασπρομάλλης «έφηβος», πέρασαν από πάνω μας πολλοί και ακόμα κρατούμε την πυξίδα. Το όνομα του κ. Στιούαρτ, όπως και του Ντάουνερ και τόσων άλλων, θα τοποθετηθεί στη μακρά λίστα των διπλωματών που χειρίστηκαν το Κυπριακό και απέτυχαν παταγωδώς. Πώς να πετύχουν δηλαδή όταν την τουρκική εισβολή την μεταμφιέζουν σε δικοινοτική αντιπαράθεση, αποφεύγοντας να επικαλεστούν τη Χάρτα των Ην. Εθνών για το τι σημαίνει εισβολή και κατοχή σε ένα κράτος μέλος του ΟΗΕ, που κρατάει 49 χρόνια;
Εάν υπάρχει κάτι, που μπορεί να πιστωθεί στον Ερντογάν, είναι ότι δεν υπακούει τόσο πειθήνια όσο η Ελλάδα στις υποδείξεις των ΗΠΑ.
Διατηρεί σχέσεις και με τη Δύση και με την Ανατολή για τα συμφέροντα της χώρας του, χωρίς να χάνει συμμάχους, όπως κακή ώρα η Κύπρος και η Ελλάδα.
Η Ε.Ε. και ο ανύπαρκτος ρόλος της στο Κυπριακό
Την ίδια ώρα μαίνεται ο αιματηρός πόλεμος στην Ουκρανία και η Ε.Ε. αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, εξοπλίζοντας με σύγχρονο οπλισμό το Κίεβο. Παράλληλα μαίνεται και ένας άλλος πόλεμος: της προπαγάνδας, της παραχάραξης της Ιστορίας και του μαντρίσματος χωρών στις κλούβες της υποτέλειας.
Σιγά-σιγά, αλλά με γοργά βήματα και η Κύπρος μετατρέπεται σε ένα υποτελές κράτος των ΗΠΑ.
Ο κατά τα άλλα συμπαθέστατος Υπουργός Άμυνας, Μιχάλης Γιωργάλλας, σε δηλώσεις του στο περιθώριο της πολυεθνικής άσκησης Πολιτικοστρατιωτικής Συνεργασίας Αργοναύτης 2023, είπε πως «απόδειξη της ισχυρής θέσης, που έχει η Κύπρος στην περιοχή, είναι το ότι έχει ελλιμενιστεί στο λιμάνι της Λεμεσού ένα από τα πιο ισχυρά αντιτορπιλικά του κόσμου, το Arleigh Burke».
Σύμφωνα με το αμερικανικό ναυτικό: «Η Κύπρος είναι ένας σημαντικός περιφερειακός εταίρος. Η ενίσχυση της συνεργασίας κατά τη διάρκεια της επίσκεψης στο λιμάνι της Λεμεσού χτίζει ανθεκτικές σχέσεις και καταδεικνύει μια κοινή δέσμευση για τη διασφάλιση της θαλάσσιας ασφάλειας και της περιφερειακής σταθερότητας, την οποία μοιράζονται οι περιφερειακοί σύμμαχοι και συνεργάτες…».
Μας φτύνουν και νομίζουμε ότι ψιχαλίζει; Εύλογο το ερώτημα! Εάν η ημικατεχόμενη Κύπρος είναι τόσο σημαντικός και «ανθεκτικός» εταίρος για τις ΗΠΑ, γιατί δεν κάνουν τα ελάχιστα έστω και για την Κύπρο απ’ όσα διαπράττουν υπέρ της Ουκρανίας;
Όσο για την Ε.Ε. έχουμε εμπεδώσει το παραμύθι για το πόσο σημαντικός εταίρος είναι και τι ρόλο θα διαδραματίσει στο Κυπριακό. Ό,τι αποφασίσουν οι ΗΠΑ αυτό θα γίνει. Όπως γίνεται άλλωστε και με τον πόλεμο στην Ουκρανία. Οι ΗΠΑ αποφασίζουν και η Ε.Ε. υπακούει… και εκτελεί εις βάρος των συμφερόντων των λαών της.
Το Υπουργείο Παιδείας και η παραχάραξη της Ιστορίας
Μέσα σε όλα τα στρεβλά και τα παράλογα φαίνεται να δρομολογείται μια απαράδεκτη και προκλητική ενέργεια από πλευράς Υπουργείου Παιδείας της Κύπρου.
Το Υπουργείο Παιδείας προωθεί για ένταξη στα προγράμματα της εκπαίδευσης επικίνδυνων και ανιστόρητων θεωριών για τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Σύμφωνα με πρόσκληση της Διεύθυνσης Μέσης Εκπαίδευσης της Κύπρου, καλούνται καθηγητές Ιστορίας και μαθητές σε θερινά σχολεία, να υποβάλλουν αιτήσεις συμμετοχής σε αντισοβιετικά και αντικομμουνιστικά προγράμματα αναθεώρησης της ιστορίας του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Η πρόκληση είναι ακόμη μεγαλύτερη επειδή τα συγκεκριμένα προγράμματα εκπορεύονται και οργανώνονται από το Εσθονικό Ινστιτούτο Ιστορικής Μνήμης σε συνεργασία με τη Γερμανική Πρεσβεία στο Ταλίν. Ένα Ινστιτούτο μίας χώρας της ΕΕ που διατηρεί εκτός νόμου το Κομμουνιστικό Κόμμα απαγορεύοντας τη δράση του, απαγορεύει τα αντιφασιστικά σύμβολα και την αντιφασιστική δράση, γκρεμίζει και καταστρέφει τα μνημεία του αντιναζιστικού απελευθερωτικού αγώνα του λαού της και του Κόκκινου Στρατού και αναγορεύει σε ήρωες και αντιστασιακούς τους ναζιστές συνεργάτες των χιτλερικών στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Διαβάζοντας το πρόγραμμα των θερινών «σχολείων», καταλαβαίνει κανείς πως επιχειρείται η αντιστροφή της ιστορικής αλήθειας για τις αιτίες και τον χαρακτήρα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Έτσι δεν διαγράφεται απλώς ο πρωταγωνιστικός ρόλος της Σοβιετικής Ένωσης στην Αντιφασιστική Νίκη, αλλά φτάνουν στο σημείο να χαρακτηρίζουν την ΕΣΣΔ «εγκληματία πολέμου»!!! Βέβαια είναι γνωστή η δράση του «Ινστιτούτου Ιστορικής Μνήμης της Εσθονίας» ότι πρόκειται για εργαλείο ιστορικής παραχάραξης και προαγωγής του αντικομμουνισμού, έχοντας αυτήν τη φορά και την υποστήριξη και της Γερμανικής Πρεσβείας στο Ταλίν. Άλλωστε δεν είναι κρυφό ότι τόσο το γερμανικό κράτος όσο και η ΕΕ προωθούν την απαράδεκτη θεωρία των δύο άκρων, της ταύτισης του ναζισμού με τον κομμουνισμό, αθωώνοντας ουσιαστικά τον φασισμό και ενσταλάζοντας τον αντικομμουνισμό στις συνειδήσεις των λαών και της νεολαίας.
Αυτές οι προσπάθειες αποτελούν συστατικό της επίσημης πολιτικής της ΕΕ, που μετέτρεψε τη Μέρα της Αντιφασιστικής Νίκης των Λαών σε Μέρα της Ευρώπης, ενώ με συστηματικό τρόπο και με πακτωλό χρημάτων επιχειρεί να ξαναγράψει την Ιστορία στα μέτρα της.
Οι αρμόδιοι του Υπουργείου Παιδείας γνωρίζουν τι εστί το Ινστιτούτο Ιστορικής μνήμης της Εσθονίας ή απλώς ακολουθούν στα τυφλά μια πολιτική που θα είναι η απαρχή της παραχάραξης της ιστορίας και για άλλες χώρες, της Κύπρου περιλαμβανομένης;
Τι θα γίνει δηλαδή εάν ένα άλλο ινστιτούτο χώρας της Ε.Ε. επιδιώξει την παραχάραξη της σύγχρονης ιστορίας της Κύπρου και η τουρκική εισβολή χαρακτηρισθεί ως ειρηνευτική επιχείρηση, όπως άλλωστε επιδιώκει η Τουρκία; Σε ποιους θα στραφούμε για να αποτρέψουμε την πρόκληση;
Όπως και να ’χει, περιμένοντας το αποτέλεσμα των εκλογών στην Τουρκία ένα είναι σίγουρο. Δεν υπάρχουν τελευταίες ευκαιρίες για τους λαούς που θέλουν να ζήσουν ελεύθεροι στη γη τους. Φτάνει να κρατούν άσβεστη τη φλόγα της μνήμης, για να φωτίζονται τα σκοτάδια της παραπλάνησης και των σκοπιμοτήτων.