Η αφύπνιση του Προέδρου…
![](/images/ODRHjazfuWAVXBI-v08AWxOzYzM=/90721/original/SEMERINE_yuNYxWX.jpg)
Η Κύπρος περνά μέσα από νέες συμπληγάδες, που δημιουργήθηκαν από τις σχέσεις κάποιων ημεδαπών δικηγορικών γραφείων με Ρώσους ολιγάρχες. Αυτό ισχυρίζονται οι ΗΠΑ και οι Βρετανοί με τις εκθέσεις τους. Πέραν όμως αυτών, οφείλουν να καταθέσουν, κατά τρόπο τεκμηριωμένο, όλα τα πρόσθετα και απαραίτητα επί τη βάσει του νόμου στοιχεία. Και όσοι όντως εμπλέκονται, να τεθούν ενώπιον της Δικαιοσύνης και αν είναι ένοχοι, να πληρώσουν. Κανείς δεν αποδέχεται να αμαυρώνεται το όνομα του κράτους και του τομέα της παροχής των υπηρεσιών, που είναι ζωτικός για την οικονομία, από μερικούς επιτηδείους.
Η Κυβέρνηση πρέπει να είναι σοβαρή. Θέλουμε ατράνταχτα στοιχεία. Για να μην κατηγορείται ότι εμφανίζεται βασιλικότερη του βασιλέως, δηλαδή των Αμερικανών. Για να σέβεται τον εαυτό της και να την σέβονται. Διότι καμιά πολιτική στάση δεν μπορεί να υποδηλοί αδυναμία και ενοχή. Αλλιώς, αρχίζουν τα κτυπήματα. Πάνω και κάτω από τη μέση. Μέχρι να σε γονατίσουν. Το πρόβλημα με τις εκθέσεις των Βρετανών και των Αμερικανών δεν είναι μόνο νομικής αλλά και πολιτικής φύσεως. Και το σημαντικότερο είναι ότι δεν χρειαζόμαστε άλλο κούρεμα. Τότε ήταν οι τράπεζες. Τώρα είναι τα δικηγορικά γραφεία, οι υπηρεσίες και οι εταιρείες. Εάν υπάρχει απόστημα, αφαιρείται τάχιστα και αποκαθίσταται η τάξη και η αξιοπιστία μας διεθνώς. Γίνεται αυτοκάθαρση. Και απελευθερώνονται περιουσιακά στοιχεία και κεφάλαια, για να μη δημιουργηθεί ντόμινο στην πραγματική αγορά. Για να μη σφίξει επικίνδυνα η θηλιά γύρω από τις επενδύσεις και την οικονομία. Για να μην αδειάσουν οι τσέπες του πολίτη και να κλείσουν νοικοκυριά.
Ο Πρόεδρος έβαλε ψηλά τον πήχη. Και δεν άφησε περιθώρια περιόδου χάριτος, παρότι του έχουν δοθεί. Βάλλεται, ήδη, πανταχόθεν για διορισμούς ημετέρων, χωρίς κατάλληλα προσόντα. Για ρουσφέτι. Και αυτό δεν είναι ελάσσονος, αλλά μείζονος σημασίας πρόβλημα. Διότι αφορά στην αξιοκρατία και τη χρηστή διοίκηση. Ακόμη, όμως, και αν δεχθούμε για χάρη συζήτησης ότι πρόκειται για ελάσσονος σημασίας ζήτημα, τότε γεννάται το εξής ερώτημα: Όταν δεν μπορείς να ελέγξεις τα ελάσσονα προβλήματα, πώς θα αντιμετωπίσεις τα μείζονα; Εκτός και αν αφήνεις το κράτος στον αυτόματο πιλότο. Και δεν το θέλουμε. Γι’ αυτό, η όποια κριτική γίνεται για να την αφύπνιση του Προέδρου. Για να κυβερνά ο ίδιος και όχι οι ξένοι και οι ντόπιοι τυχοδιώκτες.