Κερκόπορτα τουρκοποίησης…
![](/images/ODRHjazfuWAVXBI-v08AWxOzYzM=/90721/original/SEMERINE_yuNYxWX.jpg)
Όταν το κράτος είναι απόν ή ανεύθυνο συμβαίνουν αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Το Κυπριακό παραμένει άλυτο και η Επιτροπή Περιουσιών στα κατεχόμενα μετατρέπεται, όπως είχαμε προβλέψει προ ετών, σε κερκόπορτα. Σε διαδικασία ξεπουλήματος της γης μας στον κατακτητή. Διότι η «Επιτροπή» αποτελεί παγκόσμιο φαινόμενο. Η Τουρκία, δηλαδή ο κατακτητής, δικάζει, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ, τους κατακτημένους. Και αυτή η φόρμουλα θεωρείται δήθεν επαρκής «θεραπευτική αγωγή»!
Το κράτος υπέχει ευθύνη διότι δεν έχει κατευθύνει τους πολίτες. Δεν έχει εκδοθεί κοινή θέση σε επίπεδο Εθνικού Συμβουλίου ότι σε καμιά περίπτωση δεν θα πρέπει πρόσφυγες και μη, που έχουν περιουσίες στα κατεχόμενα, να προσφεύγουν στο δικαστήριο της Τουρκίας. Και δεν το έπραξε η ηγεσία μας, επειδή δεν επέδειξε την πολιτική πρόθεση να δώσει εναλλακτική πρόταση και στήριξη, όπως υπεύθυνα είχαμε εισηγηθεί. Τι είχαμε γράψει στις 27/8/2017; Αναλύσαμε την πρόταση για τη δημιουργία φορέα, που θα κοστολογεί τις περιουσίες στα κατεχόμενα και θα παρέχει, επί τη βάσει κριτηρίων, χαλίτικη γη στις ελεύθερες περιοχές. Είτε με το καθεστώς της ιδιοκτησίας είτε με την άσκηση νομής ώς τη λύση. Φωνή βοώντος εν τη ερήμω.
Η ηγεσία μας άφησε τα πράγματα στην τύχη τους και την πατρίδα στην ατυχία. Και τους πολίτες επί ξύλου, και δη τουρκικού, κρεμάμενους. Κάποιος, δε, καχύποπτος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι οι ηγεσίες μας άφησαν τους πολίτες, είτε όσους έχουν ανάγκη είτε τους ψυχρούς κερδοσκόπους, να κάνουν αυτό το οποίο οι ίδιοι δεν τολμούσαν να πράξουν στις συνομιλίες. Να επιλύσουν, δηλαδή, το εδαφικό, με την παράδοση της γης μας στην Τουρκία. Ούτε καν στους Τουρκοκυπρίους. Εάν αυτό συμβαίνει, πρόκειται, κατ΄ ελάχιστον, περί ανηθικότητας και μέγιστης παρακμής. Ντροπής. Όπως εξελίσσονται τα πράγματα, το βάρος της απόδειξης περί του αντιθέτου δεν το φέρει μόνο η Κυβέρνηση, αλλά το σύνολο του κομματικού συστήματος. Το κράτος ως θεσμός. Και οφείλει να δώσει επιλογές και λύσεις. Και όχι να νίπτει τα χείρας του παρακολουθώντας και σφυρίζοντας αδιάφορα μεν, ένοχα δε, τα νέα τετελεσμένα. Την εμπέδωση της κατοχής. Με αποτέλεσμα, ακόμη και αν λυθεί το Κυπριακό, να έχουμε χερσαία σύνορα με την Τουρκία. Διότι στη θάλασσα και στον αέρα δεν μπορούμε να αλλάξουμε τη γεωγραφία και την πραγματικότητα. Το ερώτημα είναι εάν η ηγεσία μας θα αλλάξει μυαλά…