Το Κυπριακό, ένα ευρωπαϊκό ζήτημα ή ένα «απόστημα στο κέντρο ενός υγιούς σώματος»;
Η εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών ουδόλως προάγει την εμπιστοσύνη των λαών της Ευρώπης προς τις ηγεσίες των κρατών μελών και τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η παρεπιδημούσα Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, Ρομπέρτα Μέτσολα, σε δηλώσεις της υπογράμμισε, μεταξύ άλλων, ότι το Κυπριακό είναι ένα κοινό ευρωπαϊκό ζήτημα. Και πρόσθεσε ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο θα είναι πάντα στο πλευρό μας για ένα ενιαίο, κυρίαρχο ευρωπαϊκό κράτος, μια δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία. Η δήλωση της Προέδρου του πλέον δημοκρατικού θεσμικού οργάνου της Ευρωπαϊκής Ένωσης έχει ειδικό βάρος και έγινε δεκτή με ικανοποίηση στην Κύπρο. Ως εκ τούτου, ο πολίτης θα ανέμενε ότι τόσο τα κράτη μέλη της Ε.Ε. όσον και η Κομισιόν θα εμπλέκονταν πλέον ενεργά στις προσπάθειες για επίλυση του ευρωπαϊκού αυτού ζητήματος, κάνοντας χρήση των μοχλών που διαθέτει η Ένωση προς την κατεύθυνση της κατοχικής Τουρκίας, ώστε αυτή να συμμορφωθεί προς τις αρχές της και να εφαρμόσει τα σχετικά ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας προς τερματισμό της κατοχής ευρωπαϊκών εδαφών στην Κύπρο. Όπως αντιδρά και στον πόλεμο της Ουκρανίας έναντι της χώρας-εισβολέα, της Ρωσίας· μέχρι και πόλεμο φαίνεται να ετοιμάζεται να εξαπολύσει για την προστασία της Ουκρανίας. Η εφαρμογή δύο μέτρων και δύο σταθμών ουδόλως προάγει την εμπιστοσύνη των λαών της Ευρώπης προς τις ηγεσίες των κρατών μελών και τους θεσμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σήμερα παρατηρούν με θλίψη μια Ευρώπη που παλινδρομεί, που πάσχει από έλλειψη ενιαίας στρατηγικής. Εξάλλου, οι ενέργειες ορισμένων ηγετών - των ηγετών του χάους όπως τους χαρακτήρισαν - προκαλούν οργή, εφόσον για την εξυπηρέτηση απαιτήσεων πολεμικών βιομηχανιών εξωθούν την Ένωση και την Ευρώπη γενικά σ’ έναν πόλεμο όπου δεν θα υπάρξουν νικητές και ηττημένοι. Το κόμμα του Πολέμου κυβερνά την Ευρώπη, όπως χαρακτηριστικά σχολίασε Έλληνας πολιτικός αναλυτής.
Στη σημερινή ρευστή διεθνή σκηνή, με αυταρχικούς και απρόβλεπτους ηγέτες, γίνεται διαχείριση κρίσεων χωρίς όραμα για το μέλλον των λαών. Από την άλλη, αυτόκλητοι μαθητευόμενοι διπλωμάτες ξεδιπλώνουν την προσωπική τους ατζέντα για το μέλλον των χωρών και των λαών, σε μια προσπάθεια να αυτοπροβληθούν ως γεφυροποιοί και διαμεσολαβητές.
Η συνέντευξη που παραχώρησε στην «Καθημερινή» και τον δημοσιογράφο Μανώλη Κωστίδη ο πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Άγκυρα προκάλεσε τριγμούς και εύλογα ερωτηματικά. Μίλησε για μια "νέα περιφερειακή τάξη πραγμάτων στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία θα βασίζεται στη συνδεσιμότητα και τα οικονομικά οφέλη". Το Κυπριακό το χαρακτήρισε ως "ένα απόστημα στο κέντρο ενός υγιούς σώματος", το οποίο θα πρέπει να εκλείψει. Δεδομένης της φιλοτουρκικής στάσης του πρέσβη, η αναφορά σε απόστημα για ένα ζήτημα εισβολής και κατοχής εδάφους χώρας μέλους της Ε.Ε. από χώρα του ΝΑΤΟ, προκάλεσε ενόχληση ως προσβλητική. Εάν, βεβαίως, ο πρέσβης εννοεί το ψευδοκράτος ως το απόστημα που θα πρέπει ν’ αφαιρεθεί, χειροκροτώ την αναφορά. Το περίεργο είναι ότι Τούρκοι αναλυτές και τουρκικά μέσα και εφημερίδες εξέφρασαν την έντονη αντίθεσή τους στην εν λόγω δήλωση του πρέσβη, χαρακτηρίζοντάς την ως παρέμβαση στα εσωτερικά της Τουρκίας και ότι υπερβαίνει τα διπλωματικά θέσμια.
Σε ένα χαοτικό διεθνές σύστημα, όπου οι διεθνείς κανόνες δικαίου περιφρονούνται και υπερισχύει η ηθική του ισχυρού, όπου οι ισχυροί δρουν με στόχο την προώθηση των δικών τους συμφερόντων και του δήθεν ρεαλισμού ακόμα και σε βάρος άλλων λαών, επιβάλλεται η συνεχής επαγρύπνηση και η συσπείρωση στη λήψη ενεργειών προς εξουδετέρωση τυχόν αρνητικών για τον τόπο σεναρίων.
Υ. Γ. Ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το πρόγραμμα SAFE, η υπογραφή της Συμφωνίας της Κυπριακής Δημοκρατίας και Λιβάνου για τον καθορισμό Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών, η αναβάθμιση της Ελλάδας σε ενεργειακό κόμβο έχουν στριμώξει την Τουρκία, με τη δυσαρέσκεια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να μην κρύβεται. Φαίνεται ότι, λόγω αυτών των εξελίξεων, επανέφερε τη γνωστή και εν πολλοίς λησμονημένη επιθυμία της Άγκυρας όπως ενταχθεί στην Ε.Ε. Σε δήλωσή του ο Τούρκος Πρόεδρος εξέφρασε την προσήλωση της χώρας του στον στρατηγικό στόχο της πλήρους ένταξης. Είναι όμως τοις πάσι γνωστό ότι η Άγκυρα για τους δικούς της λόγους δεν επιθυμεί πλήρη ένταξη, αλλά μια ειδική σχέση με την Ένωση.
*Πρέσβης ε.τ.