Η Βασιλεία του Θεού ως κοινωνία αγάπης, συναδέλφωσης και σεβασμού της δημιουργίας

Το θαύμα των Γαδαρηνών και η αποκάλυψη της Θείας Βασιλείας

Στο ευαγγελικό ανάγνωσμα της περασμένης Κυριακής η Εκκλησία μας προβάλλει το θαύμα της θεραπείας του δαιμονισμένου των Γαδαρηνών.

Συγκεκριμένα ο Ιησούς Χριστός συνάντησε έξω από την πόλη έναν άνδρα που από χρόνια κυριαρχείτο από τα δαιμόνια, ο οποίος συνήθιζε να γυρίζει γυμνός και να μένει στα μνήματα. Τα μέλη της οικογένειάς του για να βρουν την ησυχία τους, όταν ήταν σπίτι, συνήθιζαν να τον δένουν χειροπόδαρα. Ήταν ένας άνθρωπος επικίνδυνος. Ο Ιησούς Χριστός, ως φιλεύσπλαχνος Θεός, διατάσσει να απέλθουν από αυτόν τα δαιμόνια και τότε αυτός ελευθερώνεται, γίνεται ήρεμος, μειλίχιος, αποκτά την υγεία του. Τα δαιμόνια με την άδεια του Ιησού εισέρχονται σε μια αγέλη χοίρων που ορμούν και πνίγονται στη θάλασσα.

Ύστερα από λίγο, με τη γνωστοποίηση και τη διάδοση του απίστευτου θαυματουργικού γεγονότος, κόσμος πολύς από την πόλη και τα γύρω χωριά έρχονται για να θαυμάσουν το γεγονός.

Το κάθε θαύμα του Ιησού Χριστού, όπως κι ολόκληρη η διδασκαλία του, έχουν ως κύριο στόχο και σκοπό να αποκαλύψουν το μυστήριο του ερχομού της Βασιλείας του Θεού στον κόσμο. Μιας Βασιλείας όπου δεν έχει θέση ο πόνος και η δυστυχία, οι θλίψεις και οι αρρώστιες, οι αγωνίες και η εγκληματικότητα, η ψευτιά και η υποκρισία, η φτώχεια και η μιζέρια κι όλα τα κοινωνικά δεινά της ανθρωπότητας, όπως είναι οι φυλετικές διακρίσεις και οι καθημερινές συγκρούσεις σε εμπόλεμες περιοχές.

Αδελφοσύνη χωρίς διακρίσεις και η οικολογική ευθύνη του ανθρώπου

Η Βασιλεία του Θεού προϋποθέτει, επίσης, την ύπαρξη οικολογικής ζωής, ώστε να προστατεύουμε το Περιβάλλον, την όλη Δημιουργία του Θεού. Έρχεται ο Ιησούς Χριστός με τα θαύματά Του και τη διδασκαλία Του να μας τονίσει ότι η Βασιλεία του Θεού είναι μια κοινωνία αγάπης του Θεού με τον άνθρωπο και μια σχέση συναδέλφωσης και συνύπαρξης όλων των ανθρώπων: πλούσιων και φτωχών, άσπρων και μαύρων, μικρών και μεγάλων, ανδρών και γυναικών, ασθενών και υγιών.

Η σχέση του ανθρώπου με τη φύση πρέπει να είναι επίσης ειρηνική και οικολογική· ο άνθρωπος οφείλει και να την προστατεύει και να τη σέβεται ως δώρο Θεού για όλες τις γενιές. Η φύση μπορεί να επιβιώσει και χωρίς τον άνθρωπο, ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς τη φύση. Χωρίς οξυγόνο, νερό και τροφή ο άνθρωπος πεθαίνει. Όταν ο άνθρωπος, με την απουσία οικολογικής ζωής, μολύνει τον αέρα, το νερό και την παραγωγή τροφίμων, έχει ως αποτέλεσμα ο μισός πληθυσμός της Γης να αρρωσταίνει κι ο άλλος μισός να κινδυνεύει να πάθει το ίδιο.

Το κάθε θαύμα του Ιησού είναι ένας αγωγός από τον οποίον διοχετεύεται η χάρις και η αγάπη του Θεού προς όλους τους ανθρώπους. Ο Θεός δεν συμπεριφέρεται όπως οι άνθρωποι, που βοηθούν μόνον τους δικούς τους και μάλιστα αυτούς που δεν τους στενοχωρούν και τους πικραίνουν. Ο Θεός μάς αγαπά και μας βοηθά όλους μας. Αυτά έκαναν κι οι Απόστολοι. Αυτό έκαναν κι όλοι οι Άγιοί μας, όπως ο Άγιος Δημήτριος ο Μυροβλύτης που η Εκκλησία μας τίμησε χθες. Αυτό πρέπει να κάνουμε και εμείς.

Το πάθος του υλικού κέρδους και η εκδίωξη του Χριστού από τη ζωή μας

Πέραν όμως από αυτή την επιτακτική προτροπή να μιμηθούμε στη ζωή μας την ευσπλαχνία του Ιησού Χριστού και τη ζωή των Αγίων μας, στο κάθε θαύμα του Ιησού Χριστού κρύβονται τόσες αλήθειες και πραγματικότητες της ζωής που αξίζουν να τις διερευνούμε και να εμβαθύνουμε σ’ αυτές για το δικό μας καλό.

Έτσι, το σημείο εκείνο που μας προκαλεί έκπληξη στην ευαγγελική περική της Κυριακής, δεν είναι τόσο η θεραπεία του δαιμονισμένου, όσο η συμπεριφορά των συμπολιτών του απέναντι στον Ιησού Χριστό. Θα περίμενε κανείς να τον πλησιάσουν γεμάτοι ευγνωμοσύνη, να τον ευχαριστήσουν, να τον κρατήσουν κοντά τους, να του φέρουν και τους άλλους αρρώστους τους, να αφήσουν μπροστά του τους πόνους και τις αμαρτίες τους και να νιώσουν την παρουσία Του ανάμεσά τους ως ευλογία, ως πρόσκληση για να ακολουθήσουν τον δρόμο της σωτηρίας.

Αντίθετα, δεν κάνουν τίποτα απ’ όλα αυτά. Κάνουν μάλιστα το χειρότερο: ζητούν να απομακρυνθεί ο Ιησούς Χριστός από κοντά τους, του ζητούν να φύγει όσο πιο γρήγορα γίνεται, του ζητούν να απομακρυνθεί από τα σύνορα της χώρας τους.

Γιατί άραγε αυτή η κακία εκ μέρους των Γαδαρηνών; Ίσως γιατί βλέπουν τον Ιησού ως εμπόδιο στα αμαρτωλά συμφέροντά τους που αποβλέπουν στο παράνομο κέρδος, δηλαδή στην εκμετάλλευση του άλλου με αθέμιτα μέσα. Μάλιστα, πριν από λίγο ο Ιησούς Χριστός, θεραπεύοντας τον δαιμονισμένο, καταδίκασε μαζί και το παράνομο κέρδος, οδηγώντας στον γκρεμό το κοπάδι των χοίρων που τελικά πνίγηκαν στη θάλασσα. Είναι άλλωστε γνωστό από την Παλαιά Διαθήκη ότι με σαφήνεια ο Νόμος του Μωϋσέως, για να προστατεύσει τους συμπολίτες του από βλαβερές ασθένειες στην έρημο, απαγόρευε ρητά στους Εβραίους να τρώνε χοιρινό κρέας και να τρέφουν χοίρους. Δεν ήταν άξιοι να επωφεληθούν από την παρουσία του Ιησού Χριστού. Έτσι του ζητούν να φύγει.

Μήπως η ίδια ιστορία συμβαίνει και στη δική μας ζωή; Ο Ιησούς Χριστός ζητά από εμάς αγάπη, τιμιότητα, ειλικρίνεια, ταπείνωση, υπομονή, ηρεμία, γαλήνη, κάθε αρετή, θυσία και προσφορά βοηθείας προς όσους μάς έχουν ανάγκη. Πολλοί άνθρωποι ολίγον διαφέρουν από τους Γαδαρηνούς που έδιωξαν τον Ιησού Χριστό, γιατί πολλοί άνθρωποι της εποχής μας, από το πάθος του υλικού κέρδους, δυσκολεύονται να αντιληφθούν ότι πέρα και πάνω από το παράνομο ή νομικό υλικό κέρδος υπάρχει και προβάλλει το αιώνιο κέρδος της ψυχής, η εν Χριστώ αιώνιος σωτηρία μας.

Ο κάθε άνθρωπος ως «κατ' εικόνα Θεού» και η πνευματική ύπαρξη του πλησίον

Στη ζωή μας ο Θεός μάς δίνει ευκαιρίες για να ζήσουμε εν μετανοία, για να σωθούμε. Αυτές οι ευκαιρίες εκφράζονται με τη βίωση κάποιου θαύματος που συμβαίνει σε εμάς προσωπικά, ή μέσα στο περιβάλλον που ζούμε. Εκεί που γίνεται το θαύμα υπάρχει πόνος μεγάλος και το θαύμα αποβλέπει ακριβώς στην εξάλειψη του κακού που δημιουργεί τον πόνο. Κι όταν υπάρχει πόνος και κάποια μεγάλη οικογενειακή τραγωδία, που ποτέ μας δεν διανοηθήκαμε ότι θα μας συμβεί, να βρίσκουμε πνευματικές δυνάμεις με τη βοήθεια του Θεού, να τις αντιμετωπίζουμε νικηφόρα.

Ο Θεός μάς παρακινεί συνέχεια να οδηγούμε τον εαυτό μας στη σωτηρία που μας προσφέρει ο Χριστός, προσπαθώντας στη ζωή μας να ζήσουμε σύμφωνα με τις θείες Του εντολές. Εκείνος ο δαιμονισμένος, ο θεωρούμενος από τους Γαδαρηνούς τρελός, καταξιώθηκε να γίνει μάρτυρας του Θεού, καταξιώθηκε να έχει προσωπική επικοινωνία με τον Ιησούς Χριστό, καταξιώθηκε να διδάξει τον λόγο του Θεού, κατάφερε να σωθεί.

Το δίδαγμα αυτού του περιστατικού σημαίνει ότι δεν πρέπει ποτέ στη ζωή μας να περιφρονήσουμε ή να υποτιμήσουμε οποιονδήποτε άνθρωπο. Αντίθετα, πρέπει να προσευχόμαστε για τον κάθε άνθρωπο, προσφέροντάς του έργα αγάπης, γιατί ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από τις εντυπώσεις που έχουμε γι’ αυτόν, έχει δημιουργηθεί «κατ’ εικόνα Θεού». Αυτό σημαίνει ότι στη θετική συνάντησή μας και στη σχέση μας με τον κάθε άνθρωπο συναντούμε τον Θεόν.

Κτίζοντας γέφυρες αγάπης και καλοσύνης στην καθημερινότητα

Γι’ αυτό και ο Χριστός μάς τόνισε ότι την ώρα που βοηθούμε τον διπλανό μας επικοινωνούμε μαζί με τον Θεό, παίρνοντας δυνάμεις που είναι απαραίτητες για να ζήσουμε όχι μόνο μια καλύτερη ζωή στον κόσμο αυτό, αλλά και στην αιωνιότητα, για να οδηγήσουμε τους εαυτούς μας στη ζωή του Παραδείσου.

Εκτός όμως από την καλή μας διάθεση να βοηθούμε αυτούς που χρειάζονται τη βοήθειά μας, είναι πολύ σημαντικό και στην καθημερινή μας ζωή —και στην οικογένεια και στον χώρο της εργασίας μας και στις κοινωνικές μας συναντήσεις— να έχουμε ηρεμία και καλοσύνη, ευγένεια και ανεκτικότητα. Να μην εξοργιζόμαστε, να μην βρίζουμε και να μην φωνάζουμε. Να μην αδικούμε ουδένα, ούτε να επιτρέπουμε να αδικείται κάποιος. Να έχουμε την καλή διάθεση να κτίζουμε γέφυρες αγάπης και συνεργασίας και να ζούμε οικολογικά, προστατεύοντας το Περιβάλλον.

Προστατεύοντας το Περιβάλλον, προστατεύουμε τους εαυτούς μας.

*Μητροπολίτης Ζιμπάμπουε και Αγκόλας