«ΕθελοΖΟΥΜΕ – ΑλλάΖΟΥΜΕ – ΦωτίΖΟΥΜΕ»

Χρειάστηκαν μερικά εικοσιτετράωρα για να καταφέρουμε να βάλουμε τις λέξεις σε σειρά. Όχι γιατί έλειπαν οι εικόνες, αλλά γιατί το συναίσθημα ήταν τόσο πυκνό που έπρεπε πρώτα να το αναπνεύσουμε..

Με αίσθημα κοινής ευθύνης και ουσιαστικής δέσμευσης απέναντι στις αξίες της αλληλεγγύης και της κοινωνικής προσφοράς, ενώνουμε τις φωνές μας παραμερίζοντας ιδεολογικές και παραταξιακές αφετηρίες. Ο διαρκής αγώνας ενάντια στον παιδικό καρκίνο δεν έχει χρώμα, ούτε στεγανά. Είναι ένας αγώνας που μας αφορά ως εκπαιδευτικούς, ως εργαζόμενες, ως πολίτες και κυρίως ως ανθρώπους.

Τιμούμε με σεβασμό τους μικρούς ήρωες και στεκόμαστε δίπλα τους μαζί με τις οικογένειές τους, αναγνωρίζοντας ότι η δυναμη και η αξιοπρέπειά τους αποτελούν πηγή έμπνευσης και ευθύνης για όλους μας!

Η δράση «ΕθελοΖΟΥΜΕ – ΑλλάΖΟΥΜΕ – ΦωτίΖΟΥΜΕ» ανέδειξε με τον πιο ουσιαστικό τρόπο ότι το δημόσιο σχολείο δεν αποτελεί χώρο στείρας μετάδοσης γνώσεων ούτε μηχανισμό παραγωγής επιδόσεων, αλλά λειτουργεί ως κοινότητα δημοκρατίας, ασφάλειας και καλλιέργειας αξιών. Ως εκπαιδευτικοί, μέσα από τέτοιες εθελοντικές πρωτοβουλίες, επιβεβαιώνουμε τον πολυσύνθετο και βαθιά κοινωνικό ρόλο μας, ο οποίος υπερβαίνει τα όρια της διδακτέας ύλης, στηρίζοντας και εμψυχώνοντας τα παιδιά σε κάθε τους βήμα.

Σε μια έντονη περίοδο κατά την οποία ο κλάδος βρίσκεται συχνά στο επίκεντρο αμφισβήτησης, πίεσης και άδικης κριτικής, οι εκπαιδευτικοί αποδεικνύουν έμπρακτα ότι το έργο τους υπερβαίνει κατά πολύ τα στενά όρια της διδασκαλίας. Σε προσωπικό χρόνο, συναισθηματική επένδυση και βαθιά παιδαγωγική ευθύνη, στηρίζουν τα παιδιά, κινητοποιούν τη σχολική κοινότητα και κρατούν ζωντανό τον ανθρωπιστικό ρόλο του δημόσιου σχολείου.

Η κορύφωση της δράσης πραγματοποιήθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 2026 στο Πάρκο Αγίου Δημητρίου στη Λευκωσία. Εκεί όπου περισσότεροι από 1.400 μαθητές και μαθήτριες δημιούργησαν τη συμβολική «Ζωντανή Μπουγάδα Ευτυχίας», στέλνοντας ένα ηχηρό μήνυμα αγάπης και ελπίδας. Η μαζική συμμετοχή απέδειξε ότι το σχολείο, όταν επενδύει στη βιωματική μάθηση και τον εθελοντισμό, καλλιεργεί ουσιαστικά την ενσυναίσθηση κα την κοινωνική ευθύνη.

Ως εκπαιδευτικοί, διεκδικούμε το αυτονόητο: ένα σύστημα που διασφαλίζει ότι κανένα παιδί δεν θα στερηθεί τη φροντίδα, την εκπαίδευση και την αξιοπρέπειά του κατά τη διάρκεια της δοκιμασίας του. Διεκδικούμε ένα εκπαιδευτικό σύστημα που να διασφαλίζει τη συνέχεια της εκπαιδευτικής ζωής των παιδιών που νοσούν, με επαρκείς δομές και ουσιαστική στήριξη, να ενισχύει τον παιδαγωγικό και κοινωνικό ρόλο των εκπαιδευτικών, ώστε να μπορούν να υλοποιούν δράσεις κοινωνικής ευαισθητοποίησης χωρίς εμπόδια και να μετατρέπει τα σχολεία σε φυτώρια ενεργών, σκεπτόμενων και ευαίσθητων πολιτών.

Η πρωτοβουλία που γεννήθηκε μέσα από την αγάπη, τη φροντίδα και τη δημιουργική δουλειά των συναδέλφων Γεωργίας Σολωμού και Νικολέττας Κουντούρη εξελίχθηκε σε ένα Παγκύπριο Κύμα Αλληλεγγύης, αποδεικνύοντας ότι όταν οι εκπαιδευτικοί ενώνονται, μπορούν να δημιουργούν Αλλαγή με πραγματικό κοινωνικό αντίκτυπο, δίνοντας την προσθετική αξία που αναδεικνύει το σχολείο όχι μόνο ως χώρο μάθησης, αλλά ως ένα ζωντανό εργαστήρι ανθρωπιάς και συλλογικής προόδου.

Δεσμευόμαστε να συνεχίσουμε την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου, ως ο χώρος ανθρωπιάς, ισότητας και φροντίδας. Κάθε παιδί που δοκιμάζεται αξίζει να γνωρίζει ότι δεν είναι μόνο του — ότι μια ολόκληρη σχολική κοινότητα στέκεται δίπλα και μαζί του.

Η ανθρωπιά δεν είναι εξωσχολική δραστηριότητα, είναι ο πυρήνας της εκπαίδευσης. Και το δημόσιο σχολείο, όταν φωτίζεται από τη συλλογική δράση εκπαιδευτικών και μαθητών, μπορεί να αποτελέσει τον πιο σταθερό φορέα ελπίδας στην κοινωνία!

Μαζί μπορούμε να αλλάζουμε το αύριο!

Μαζί συνεχίζουμε να μοιραζόμαστε φως!

Γιατί το «μαζί» είναι η πιο δυνατή απάντηση σε κάθε σκοτάδι!

*Εκπαιδευτικοί δημοτικής εκπαίδευσης