Εκλογές στη σκιά ενός βρόμικου πολέμου

‘Ίσως είναι η πρώτη φορά στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας που οι βουλευτικές εκλογές θα διεξαχθούν στην σκιά ενός βάρβαρου και βρόμικου πολέμου στη γειτονιά μας, οι επιπτώσεις του οποίου πλήττουν και την Κύπρο.

Οι πολεμικές ιαχές, η συγκέντρωση τόσων πολλών βομβαρδιστικών αεροσκαφών, φρεγατών και αεροπλανοφόρων, η εκτόξευση πυραύλων ή drones στη Βρετανική Στρατιωτική Βάση Ακρωτηρίου είναι το κυρίαρχο ζήτημα που ανησυχεί τους πολίτες, παρά τις διαβεβαιώσεις της Κυβέρνησης ότι η Κύπρος είναι ασφαλής και ο «τουρισμός μας πάει καλά».

Η προεκλογική εκστρατεία δύο μόλις μήνες πριν από τις βουλευτικές εκλογές αντιμετωπίζεται με αδιαφορία από τον λαό και μόνο οι υποψήφιοι ως σύγχρονοι Δον Κιχώτες «πολεμούν» με τους ανεμόμυλους προβάλλοντας θέματα που δεν ενδιαφέρουν τους πολίτες.

Βλέπουμε υποψηφίους να μεταπηδούν από το ένα κόμμα στο άλλο να δικαιολογούν την στάση τους ως μείζον ζήτημα πατριωτισμού και ανιδιοτελούς, τάχα μου, προσφοράς προς τον λαό.

Δεν αντιλαμβάνονται και δεν συνειδητοποιούν πως οι πολίτες βρίσκονται υπό το καθεστώς τρόμου γιατί έχει διαταραχθεί αμετάκλητα και τελεσίδικα η καθημερινότητά τους. Η μόνη τους έγνοια είναι να τερματιστεί αυτός ο βρόμικος πόλεμος που ξεκίνησαν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ εναντίον του Ιράν και όχι εάν θα εκλεγεί ο ένας ή η άλλη υποψήφια για το νομοθετικό σώμα.

Είναι πρωτοφανές να υπάρχει τόσο ξεδιάντροπη και κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και οι πολιτισμένοι λαοί, οι χώρες και οι πολίτες τους να μην ξεσηκώνονται κατά του γενοκτόνου Ισραήλ και της βάρβαρης επιθετικότητας των ΗΠΑ.

Άλμα στο κενό

Στη χώρα μας δεν υπάρχει πλέον ένα αριστερό κόμμα ή ένα κίνημα που μπορεί να ξεσηκώσει τον λαό, να διαμαρτυρηθεί κατά του γεωπολιτικού χάους που δημιούργησαν Τραμπ και Νετανιάχου.

Ο «ειρηνοποιός» κατά τον ίδιο, ο Αμερικανός πρόεδρος αναδεικνύεται σε ένα στυγνό φασίστα και απειλεί με θάνατο όσους τον εμποδίζουν να καταστρέφει χώρες, λαούς και ηγέτες που αρνούνται να παραδοθούν.

Δεν είναι μόνο παράλογο αλλά και εξοργιστικό η πολιτισμένη Ε.Ε. να μην βγαίνει μπροστά να καταγγείλει τα εγκλήματα πολέμου των ηγετών των ΗΠΑ και Ισραήλ οι οποίοι επαίρονται όταν δολοφονούν ηγέτες του Ιράν επειδή δεν τους εγκρίνουν οι ίδιοι. «Κανένας ηγέτης στο Ιράν δεν θα επιζήσει εάν δεν τον εγκρίνω εγώ», λέει ο Τραμπ και η Ευρώπη δεν τολμά να σηκώσει ανάστημα να καταγγείλει αυτή τη φασιστική νοοτροπία.

Ούτε καν η Κύπρος που λέει πως είναι κέντρο επίλυσης κρίσεων και όχι μέρος των συγκρούσεων βγήκε δημόσια να καταγγείλει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Όλα τα κόμματα εκτός του ΑΚΕΛ δεν καταδίκασαν τις θηριωδίες των ΗΠΑ και του Ισραήλ στη Γάζα, στο Ιράν και στον Λίβανο.
Η ανάλυση των πρόσφατων γεγονότων δείχνει ότι η αμερικανική στρατηγική δεν εστιάζει στην ειρήνη ή τη σταθερότητα, αλλά στην επίδειξη ισχύος και τον έλεγχο περιοχών στρατηγικού ενδιαφέροντος, με σημαντικό κόστος για τις χώρες και τους λαούς όχι μόνο της περιοχής, αλλά ευρύτερα στον κόσμο.
Συνολικά, η κρίση στο Ιράν και η αμερικανική εμπλοκή της δεν αποτελούν μόνο ζήτημα στρατηγικής ή ασφάλειας.
Είναι μια σαφής ένδειξη της επιθετικής εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ, που χρησιμοποιεί πρωτόγνωρες απειλές, δολοφονίες ηγετών και στρατιωτικές επιθέσεις ως μέσα πίεσης, δημιουργώντας μια επικίνδυνη αλληλουχία γεγονότων με δυνητικά καταστροφικές συνέπειες για την παγκόσμια σταθερότητα.

Τώρα η παγκόσμια οικονομία βρίσκεται υπό την ομηρία του Ιράν, καθώς ένα μπαράζ επιθέσεων με drones και πυραύλους πλήττει τις ενεργειακές αρτηρίες της Μέσης Ανατολής. Η κρίση δεν περιορίζεται μόνο στο πετρέλαιο, καθώς η διακοπή της ναυσιπλοΐας στα Στενά του Ορμούζ απειλεί άμεσα και τις αλυσίδες εφοδιασμού LNG, εκτοξεύοντας την αβεβαιότητα για την παγκόσμια ενεργειακή επάρκεια.

Την ίδια στιγμή, σοκ προκάλεσε η είδηση ότι το Ιράκ διέκοψε πλήρως τη λειτουργία των πετρελαϊκών του τερματικών σταθμών, μετά από ιρανικές επιθέσεις σε δεξαμενόπλοια αργού πετρελαίου.
Υπό το βάρος των τελευταίων εξελίξεων, οι τιμές του πετρελαίου εκτοξεύθηκαν με το αργό πετρέλαιο Brent να φτάνει τα 100 δολάρια ανά βαρέλι την Πέμπτη (12/3/2026), καθώς οι διακινητές ανησυχούν ότι η απελευθέρωση των στρατηγικών αποθεμάτων δεν θα καταφέρει να αντισταθμίσει το τεράστιο σοκ εφοδιασμού που προκλήθηκε από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή.

Ο προπαγανδιστής του Χίτλερ Γκέμπελς ωχριά μπροστά στον Τραμπ

Ο Υπουργός προπαγάνδας της Ναζιστικής Γερμανίας Γκέμπελς ωχριά μπροστά στα μεγάλα ψέματα που διατυπώνει ο Τραμπ ότι τάχατες οι ΗΠΑ κινδύνευαν εδώ και 30 χρόνια από επιθέσεις του Ιράν παρουσιάζοντας τη χώρα ως επιτιθέμενη. Το Ιράν αμύνεται απέναντι στη βάναυση επιθετικότητα Αμερικανών και Ισραηλινών και έχει νόμιμο δικαίωμα να χτυπά Αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις, να χτυπά το Ισραήλ και τη συμμορία που το διοικεί. Τι περίμεναν δηλαδή; Να δέχεται με απάθεια τους βάρβαρους βομβαρδισμούς, τη θανάτωση των πολιτών τους και την καταστροφή της χώρας χωρίς καμιά αντίδραση;

Προσπαθούν να ξηλώσουν το παραμύθι ότι απειλείται η Κύπρος…
Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης κατάφερε να συγκεντρώσει στην Κύπρο τόσες πολλές στρατιωτικές δυνάμεις οι οποίες κατά σύμπτωση ανήκουν σε χώρες του ΝΑΤΟ. Πανηγύριζαν πως βρίσκονται στο νησί για να αποτρέψουν τις απειλές κατά της Κύπρου. Αυτό σίγουρα βολεύει το Ισραήλ το οποίο επιδιώκει γενίκευση του πολέμου για να βάλουν και άλλους στην αιματοχυσία.

Τώρα που ο τουρισμός ήταν το πρώτο θύμα των πολεμικών ιαχών της κυβέρνησης, του Μακρόν και άλλων, προσπαθούν να ξηλώσουν το παραμύθι πως η Κύπρος κινδυνεύει. Ο Πρόεδρος και ένας μετά τον άλλο οι Υπουργοί του λένε τώρα πως η Κύπρος είναι ασφαλής προτάσσοντας τον ρόλο της χώρας διαχρονικά ως κέντρο ειρηνευτικών και ανθρωπιστικών επιχειρήσεων.

Ο Υπουργός Δικαιοσύνης κ. Φυτηρής, δήλωσε τελευταία πως «η Κυπριακή Δημοκρατία, όλα αυτά τα χρόνια είναι ένας κόμβος ειρηνευτικών κι ανθρωπιστικών επιχειρήσεων και αυτό είναι το μήνυμα που η Κυβέρνηση θέλει να περάσουν σε όλους στην περιοχή και διεθνώς. ..Έχουμε καλές σχέσεις με όλες τις χώρες της περιοχής και γι’ αυτό γινόμαστε κέντρο επίλυσης διαφορών παρά εκτόνωσης των διαφορών», σημείωσε.

Δεν πείθουν όμως κανέναν. Ο τουρισμός έχει πληγεί ανεπανόρθωτα. Η συγκέντρωση δυνάμεων του ΝΑΤΟ στα ανοικτά των ακτών της Κύπρου δεν συμβάλλει στην αποκλιμάκωση των εντάσεων σε μια ήδη ευαίσθητη περιοχή. Οι πολίτες της Κύπρου και των άλλων χωρών παρακολουθούν με ανησυχία την κλιμάκωση της σύγκρουσης και την ανάπτυξη των δυνάμεων της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στα ανοικτά της Κύπρου.

Ποιος τρελός θα έλθει στο νησί μας όταν βλέπει πως ΗΠΑ, Βρετανία και άλλες χώρες βάζουν την Κύπρο στη λίστα των εμπόλεμων ζωνών καλώντας τους πολίτες τους να μην την επισκέπτονται; Οι πρόσφατοι πανηγυρισμοί τους εξελίσσονται σε εφιάλτη.

Οι βουλευτικές στο βωμό των συγκρούσεων

Τόσο τα παλιά κόμματα όσο και αυτά που δημιουργήθηκαν πρόσφατα έχουν στην ατζέντα τους το πρόβλημα του αφθώδους πυρετού, την παραίτηση της Υπουργού Γεωργίας και την πάταξη της διαφθοράς. Ο πόλεμος είναι μακριά από την ατζέντα τους και δεν θίγουν σχεδόν καθόλου την επικίνδυνη για το νησί μας παρουσία των Βρετανικών Βάσεων.

Εσχάτως ο κ. Οδυσσέας Μιχαηλίδης έδινε συνεντεύξεις πως πρώτιστο καθήκον τού κόμματός του είναι η πάταξη της διαφθοράς αλλά δεν είπε λέξη για τον μέγιστο κίνδυνο που επικρέμεται πάνω από το νησί. Τις στρατιωτικές βάσεις.

Στην κοσμάρα του και αυτός. Όταν η οικονομία βουλιάζει και οι πολίτες κινδυνεύουν από τα διασταυρούμενα πυρά των εμπόλεμων, ποιος θα γνοιάζεται για τα προεκλογικά σλόγκαν και εφέ; Όταν η τιμή των καυσίμων θα φτάσει στα ύψη ποιος θα ακούει τα ανιαρά συνθήματα όταν ο κόσμος θα μετρά με απόγνωση και το τελευταίο σεντ;

Δυστυχώς η πολιτική των πολιτικών μας επηρεάζει αρνητικά και τους πολίτες. Δεν έχουν σωστή καθοδήγηση. Είναι σαν να πάθαμε όλοι μαζική αμνησία και κάποιο αόρατο χέρι να νάρκωσε τις αντιστάσεις μας. Οι νέοι βυθίζονται σε ανούσιες πλατφόρμες και εφαρμογές αποπροσανατολισμού ενώ οι παλαιότεροι που τσουρουφλίστηκαν στις φλόγες του πολέμου το 1974 θέλουν να ξεχάσουν και αποστρέφουν το βλέμμα από τους πολιτικούς. Αποστρέφουν το βλέμμα από όλους και απ’ όλα γιατί έχασαν την ελπίδα.

Η Κύπρος του 2026 δεν θυμίζει τον πατριωτισμό και την αυταπάρνηση προς την πατρίδα που είχαν οι νέοι το 1974. Θυμίζει μια χώρα να πλέει μέσα σε ένα ωκεανό ψευδαισθήσεων και απατηλών ελπίδων. Νομίζουμε πως οι φωνές των σειρήνων είναι άσμα σωτήριο και όχι θανατηφόρο. Γιατί μας έλαχε να κρατούν το τιμόνι του σκάφους αλαζόνες και ανίκανοι ηγέτες που θεωρούν εαυτούς ως σύγχρονους Ναπολέοντες. Οι βουλευτικές εκλογές θα είναι το επόμενο θύμα του πολέμου στη γειτονιά μας και η αποχή θα φτάσει στα ύψη.