Το ’πε και το ’κανε ο Λοσάδα

Η περίπτωση Απόλλωνα επί εποχής Λοσάδα είναι πιθανότατα πρωτοφανής. Για την Κύπρο σίγουρα. Προπονητής που αναλαμβάνει μεσούσης της περιόδου και αλλάζει ολοκληρωτικά την ομάδα προς το καλύτερο. Σε 13 αγώνες στον πάγκο (11 Πρωτάθλημα, 2 Κύπελλο), κερδίζει τους 12. Η μοναδική «απώλεια» στον δυσκολότερο, βάσει βαθμολογίας και ισοζυγίου δυνατοτήτων, αυτή με την Ομόνοια στην Λευκωσία. Καταρρίπτει με τον πλέον ισχυρό τρόπο τα περί «δεν είναι δική του ομάδα, δεν την ετοίμασε αυτός», απόψεις-κλισέ για τους προπονητές που αναλαμβάνουν κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Καταρρίπτει τα κλισέ περί ανάγκης προπονητών που έκαναν πρωταθλητισμό και γνώσης της κυπριακής πραγματικότητας. Ο Λοσάδα δεν είχε ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Όπως και πάρα πολλοί προπονητές (όλοι όσοι κέρδισαν τίτλους και εμπειρίες ξεκίνησαν σχεδόν από μηδέν). Πώς τα καταφέρνει; Δεν είναι εύκολο, αλλά δεν είναι και πυρηνική φυσική. Οι συνθήκες υπήρχαν. Προφανώς και ο Απόλλωνας είχε πολύ καλό υλικό, το οποίο δεν αξιοποιήθηκε όσο έπρεπε από τον Αυγουστή. Ο Λοσάδα έβαλε, φυσικά, δικά του χαρακτηριστικά στο παιχνίδι. Η εξαιρετική, αλλά και «προγραμματισμένη» κίνηση χωρίς την μπάλα, οι εναλλαγές παιχνιδιού, οι ρόλοι των παικτών (κάντε, ας πούμε, έναν απολογισμό προόδου των Τόμας, Λιούμπιτς και Ροντρίγκεζ), οι αλλαγές ρυθμού, οι αλληλοκαλύψεις (φαίνεται στην αμυντική συμπεριφορά). Ο Απόλλωνας γίνεται κυρίαρχος στο παιχνίδι και κυρίως επιθετικός. Σε κάθε ενέργεια.

Τήρησε την υπόσχεση

Όπως ακριβώς υποσχέθηκε ο Αργεντινός τεχνικός στις πρώτες του δηλώσεις, όταν ανέλαβε. Δηλώσεις-υποσχέσεις, που ακούμε συχνά και που, σε πολλές περιπτώσεις, δεν γίνονται πραγματικότητα. Ο Λοσάδα το είπε, το εννοούσε και το έκανε. Απ’ εκεί και πέρα, η συνταγή της επιτυχίας έχει και άλλα υλικά. Πρώτα απ’ όλα τα αρχικά αποτελέσματα, αλλά και τα ντέρμπι. Στα ματς με Πάφο, ΑΠΟΕΛ, ΑΕΚ, ματς ισορροπίας, ο Απόλλωνας κέρδισε, πήρε αυτοπεποίθηση, δημιούργησε τη μαγιά της κουλτούρας του νικητή. Όταν δύο φορές έπρεπε να γυρίσει αποτέλεσμα, το έκανε. Στο ντέρμπι με την Ομόνοια μπήκε μέσα με αέρα, έβγαλε αρετές και στόφα υποψήφιου πρωταθλητή, μπροστά σε 12 χιλιάδες φίλους των «πρασίνων» και χωρίς δικούς του οπαδούς. Γενικά μέσα σε τρεις μήνες οι «μπλε» της Λεμεσού μεταμορφώθηκαν από ατμομηχανή που αγκομαχούσε, σε τρένο-εξπρές. Ο Λοσάδα έχει και ένα άλλο χαρακτηριστικό, το οποίο ολοκληρώνει την εξαιρετική του εικόνα ως τεχνικού. Είναι άψογος στην επικοινωνία. Αφήνει τον εαυτό του σε δεύτερη-τρίτη μοίρα. Προτάσσει την προσπάθεια των παικτών και όλων όσοι απαρτίζουν την ομάδα. Κερδίζει κάθε φορά πόντους εσωτερικά. Σέβεται τον αντίπαλο και δίνει τις πραγματικές διαστάσεις του κάθε αγώνα. Μιλάει για πίστη στην επιτυχία, αλλά την μεταφέρει σχεδόν μόνο στο επόμενο ματς. Γιατί ξέρει πως ο επόμενος αγώνας μπορεί να σου αυξήσει τη δυναμική ή και να σου την μειώσει. Δεν αναφέρει τη λέξη πρωτάθλημα, δεν βάζει πίεση, αφού δεν υπάρχει λόγος. Για δύο… λόγους: Η μέχρι τώρα πορεία και η βαθμολογία. Όταν ανέλαβε ο Λοσάδα, ο Απόλλωνας ένιωθε ανασφάλεια ακόμη και για την 6η θέση. Μετά από 11 αγωνιστικές ροκάνισε θέσεις και διαφορές. Έκανε ανατροπή. Μπορεί ακόμη και για τη μέγιστη, αλλά η υπόθεση θέλει μέτρο. Ο Απόλλωνας απέχει 6 βαθμούς από την Ομόνοια. Δεν είναι μεγάλη διαφορά, αλλά είναι σεβαστή. Μπορεί ν’ αλλάξει προς τα πάνω ή προς τα κάτω σε μία αγωνιστική. Μπορεί ν’ αλλάξει από μία φάση, από ένα γκολ. Το μεταξύ τους 1-1 είναι η πιο μεγάλη απόδειξη. «Το παιχνίδι με παιχνίδι και αν προκύψει πρωτιά, καλώς» ακούγεται σήμερα σοφότερο. Η πίεση δεν υπάρχει, άρα δεν υπάρχει λόγος ν’ αυτοπαγιδευτεί η ομάδα με αυτή. Κανένας δεν θα διαμαρτυρηθεί, άλλωστε, αν ο Απόλλωνας δεν προλάβει. Αυτό που ήδη έκανε είναι εκπληκτικό. Να μην ξεχνάμε, άλλωστε, πως υπάρχει και το Κύπελλο (24 Μαρτίου η κλήρωση των ημιτελικών).

Στο «Αντώνης Παπαδόπουλος»

Με όλα αυτά, γίνεται πασιφανές πόσο σημαντική είναι η σημερινή μέρα. Η έξοδος στην έδρα της Ανόρθωσης είναι δύσκολη. Σαφώς καλύτερη ομάδα ο Απόλλωνας, αλλά βρίσκει την «Κυρία» στο καλύτερό της φεγγάρι. Εκεί που έδειχνε… ξεδοντιασμένη, τώρα δαγκώνει. Διπλά σε Λευκωσία με ΑΠΟΕΛ και Λεμεσό με Άρη, ισοπαλία στην Πάφο απέναντι στην πρωταθλήτρια. Είναι μηνύματα, σοβαρά μηνύματα αυτά. Αν φύγει και σήμερα με διπλό η ομάδα της Λεμεσού, θα μπει στη 2η φάση με μάξιμουμ έξι βαθμούς διαφορά από την Ομόνοια. Θα συνεχίσει να πιέζει χωρίς να πιέζεται πολύ. Αν πάλι βολέψει και η διαφορά μειωθεί, ό,τι καλύτερο για τους «κυανόλευκους».

Λευκωσία, Λεμεσός

Φυσικά η Ομόνοια θα εύχεται τα αντίθετα. Ελπίζει ν’ αυξήσει τη διαφορά. Θα ξέρει το αποτέλεσμα του Απόλλωνα πριν αντιμετωπίσει τον Ολυμπιακό. Σε ματς-παγίδα. Γιατί η ομάδα του «Τακτακαλά» είναι απρόβλεπτη και η Ομόνοια, από την άλλη, έχει ακόμη απουσίες. Παρόμοιο ήταν το τεστ με την Ομόνοια Αραδίππου, οι «πράσινοι» το πέρασαν επιτυχώς. Κερδίζοντας απόψε, το λιγότερο κέρδος θα είναι η διατήρηση των 6 βαθμών. Καλή διαφορά, επιτρέπει έλεγχο της κούρσας. Αν έρθει μείωση, όμως, θα έρθει και πολύ πίεση. Σε ό,τι αφορά το Άρης-ΑΠΟΕΛ στη Λεμεσό; Όποιος χάσει μάλλον θα πρέπει να πει «αντίο» τετράδα. Το ίδιο και σε ισοπαλία. Ο ΑΠΟΕΛ έχει φυσικά το μαξιλαράκι ή την κουβέρτα, αν προτιμάτε την κουβέρτα του Κυπέλλου. Ο Άρης, αν δεν κερδίσει, μένει ξεσκέπαστος.

25η αγωνιστική

Κυριακή, 15 Μαρτίου

16.00 Ανόρθωση-Απόλλων

19.00 Άρης-ΑΠΟΕΛ

20.30 Ομόνοια-Ολυμπιακός

Δευτέρα, 16 Μαρτίου

19.00 Εθνικός-ΑΕΚ

19.00 Κράσαβα-ΕΝΠ