Οι υποψήφιοι και ο δικός τους «σταυρός»

Εισερχόμαστε, αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, στη Μεγάλη Εβδομάδα. Και την ίδια ώρα ευχόμαστε να ηρεμήσουν αυτήν την περίοδο τα κόμματα και να μας αφήσουν να βιώσουμε με την ησυχία μας τα Πάθη του Κυρίου και όχι να μας ωθήσουν να βιώσουμε τα δικά τους… εκλογικά Πάθη, ενόψει της ττενέκκας του Μαΐου.

Διότι, από μιαν άποψη, οι υποψήφιοι για τη νέα Βουλή βλέπουν τους εαυτούς τους ν’ ανεβαίνουν τον δικό τους Γολγοθά (ακριβέστερα τον δικό τους… Γολγοθά-θα-θα-θα). Είναι βέβαιο ότι οι πολυπληθείς υποψήφιοι, ακόμα και αυτές τις Άγιες ημέρες, θα περιφέρονται σε όλους τους πιθανούς και απίθανους χώρους, εκλιπαρώντας τους ψηφοφόρους να τους… «σταυρώσουν», με τον πολυπόθητο σταυρό προτιμήσεως!

Αλλά, φανταστείτε και την ακόλουθη εικόνα: Υποψήφιοι του ίδιου κόμματος στην ίδια επαρχία, να προσπαθούν να… αρπάξουν ο ένας τον σταυρό του άλλου, σε μια επιχείρηση… κλεψισταυρίας, αφού οι έδρες είναι περιορισμένες (και σε κάποια κόμματα θα μειωθούν κι άλλο, όπως δείχνουν οι δημοσκοπήσεις), οπότε ο «εμφύλιος» συναγωνισμός είναι άγριος και ανελέητος.

Και μια και είμαστε στο κομματικό σκηνικό, και κινούμαστε στο πνεύμα των ημερών, θα πρέπει να σημειώσουμε ότι και σε αυτές τις εκλογές υπήρξαν οι… «Ιούδες» που πρόδωσαν τα κόμματά τους και προσχώρησαν σε άλλα κόμματα, πιστεύοντας ότι έτσι θα έχουν περισσότερες πιθανότητες εκλογής.

Εξάλλου, τη Μεγάλη Πέμπτη, με τις συγκλονιστικές περιγραφές των Παθών στα δώδεκα Ευαγγέλια, θα θυμηθούμε και την περίπτωση του μαθητή του Χριστού, του Πέτρου, ο οποίος απαρνήθηκε τρεις φορές τον Κύριο, «προτού λαλήσει ο πετεινός». Ο ρόλος εκείνου του συγκεκριμένου πετεινού ήταν καταλυτικός. Μόλις άκουσε το λάλημά του ο Πέτρος, συνειδητοποίησε την εγκατάλειψη του Κυρίου του, και μάλιστα τρεις φορές, και αφού βγήκε έξω, «έκλαυσε πικρώς».

Οι δικοί μας πολιτικοί «Πέτροι», όμως, δεν είμαι σίγουρος αν έκαναν καμιά φορά ειλικρινή αυτοκριτική, για να διαπιστώσουν ότι εγκατέλειψαν και πρόδωσαν πολλάκις τον ταλαιπωρημένο και ξεγελασμένο λαό, και μετανοημένοι να κλαύσουν πικρώς, ούτε και όταν λάλησε κάποιος πετεινός… του «εθνικού γουμά».

Κι αν είδατε κάποιον πολιτικό να κλαίει, δεν το έκανε επειδή μετάνιωσε. Το έκανε επειδή ήταν εκεί οι... τηλεοπτικές κάμερες!

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ