«Πυραμίδα» ενεργειακών προβλημάτων

Όπως υπάρχει στο ενεργειακό τοπίο το αργό πετρέλαιο, υπάρχει και το αργό… φυσικό αέριο. Δεν το διαθέτουν, όμως, όλες οι χώρες. Είναι αποκλειστικά δικό μας προνόμιο! Είναι τόσο… αργό το φυσικό μας αέριο, ώστε έχουν περάσει 15 χρόνια από τότε που το είχαμε ανακαλύψει κι ακόμα δεν εξορτώσαμεν (χρησιμοποιώ κυπριακή λέξη, γιατί αποδίδει καλύτερα το νόημα) να το αξιοποιήσουμε.

Κάνω τις σκέψεις αυτές με αφορμή την πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου Χριστοδουλίδη στην Αίγυπτο, όπου υπεγράφη συμφωνία-πλαίσιο μεταξύ των δύο χωρών αναφορικά με την ανάπτυξη κοιτασμάτων στην κυπριακή ΑΟΖ. Με βάση τη συμφωνία, οι δύο χώρες θα διαπραγματευτούν την πώληση του φυσικού μας αερίου στην Αίγυπτο για σκοπούς κάλυψης των ενεργειακών αναγκών της χώρας αυτής, μεταξύ άλλων. Όπως ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αναμένονται αποτελέσματα το 2027, ή το αργότερο το 2028.

Εντάξει, καλοδεχούμενες τέτοιες συμφωνίες, ιδιαίτερα σε μια περίοδο ανεξέλεγκτης αναταραχής στην περιοχή μας. Αλλά προσδοκούμε να τις δούμε να έχουν και χειροπιαστά αποτελέσματα, γιατί συνεχώς βλέπουμε συμφωνίες επί συμφωνιών, αλλά αέριο δεν βλέπουμε.

Και η τραγική ειρωνεία είναι ότι, τη στιγμή που έχουμε απόλυτη ανάγκη την εισαγωγή φυσικού αερίου για κάλυψη της δικής μας (φθηνής) ηλεκτροπαραγωγής, θα στέλνουμε το δικό μας αέριο στη γειτονική χώρα για κάλυψη των δικών της αναγκών.

Εν πάση περιπτώσει, η συμφωνία με την Αίγυπτο είναι το αισιόδοξο κομμάτι στο ζοφερό ενεργειακό μας παζλ. Διότι, απ’ εκεί και πέρα τα προβλήματα σχηματίζουν… πυραμίδα μεγαλύτερη από αυτήν του Χέοπος, υπό τη σκιά της οποίας υπεγράφη η συμφωνία Κύπρου-Αιγύπτου. Στη βάση της πυραμίδας βρίσκεται το τεράστιο, αλλά ημιτελές, τερματικό του Βασιλικού, το οποίο, σύμφωνα με υπολογισμούς, δεν αναμένεται να ολοκληρωθεί πριν από το 2030. Οι άλλοι «μεγάλιθοι» που αποτελούν την πυραμίδα των ενεργειακών μας προβλημάτων είναι η εξάρτηση από τα εισαγόμενα καύσιμα, το υψηλό κόστος ηλεκτρισμού, η αδυναμία απορρόφησης της παραγόμενης ενέργειας από ΑΠΕ, το δυσβάστακτο κόστος των εκπομπών ρύπων και βεβαίως η «επικαιροποιούμενη» και μη υλοποιούμενη ηλεκτρική διασύνδεση Κύπρου-Ελλάδας.

Αν δεν επιλυθούν τα προβλήματα αυτά, η πυραμίδα θα παραμείνει εκεί ως… «αξιοθέατο» για να την βλέπουμε και να θυμόμαστε την αποτυχημένη ενεργειακή πολιτική δεκαετιών.

Ας ελπίσουμε ότι, με τη συμφωνία Κύπρου-Αιγύπτου, θα δούμε, τουλάχιστον, το… αργό μας φυσικό αέριο να μετατρέπεται σε γοργό!

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ