Που και ποιος θα είναι ο νεοεκλεγείς βουλευτής

Οι παρελθούσες Κοινοβουλευτικές θητείες, από τουλάχιστον το 2000 και εντεύθεν, το παραγωγικό τους έργο χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία θεσμών και τη θέσπιση πληθώρας νομοθεσιών, αμφότερα όσο ποτέ άλλοτε στην κοινοβουλευτική ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Αναφέρεται επίσης η εκχώρηση, όσο κι αν υφίστανται περί του αντιθέτου απόψεις, κυριαρχίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση με την άμεση ισχύ στη Δημοκρατία ενωσιακών νομοθετημάτων.

Άρα, η νομοθετική εξουσία ήδη αυτοδεσμεύθηκε, ήδη περιόρισε το εύρος των εξουσιών της. Η κάθε προσπάθεια νομοθετικού έργου θα πρέπει να είναι σύμφωνη με όσα ήδη κεκτημένα θεσμοθέτησε το κοινοβούλιο της τουλάχιστον τελευταίας εικοσαετίας.

Ο βουλευτής, ως φορέας αιτήματος, για να το φέρει σε επιτυχές πέρας θα πρέπει να υπερβεί τα εμπόδια του συστήματος κανόνων και θεσμών που, εκτός κι αν το αίτημα αφορά σε κάτι καινοφανές, ρυθμίζουν έστω εν μέρει τις επιθυμητές πρόνοιες και σκοπούς. Εφοσον δεν είναι αντίθετο, με το εν λόγω σύστημα, το αίτημα θα πρέπει να προσαρμοστεί με βάση αυτό κι ίσως το αποτέλεσμα να μην ανταποκρίνεται πλήρως στις προσδοκίες του κόσμου στον οποίο αφορά.

Επίσης, ιδίως η συναλλακτική ζωή, και η κοινωνία ως φάσμα ρυθμιζόμενων ή μη σχέσεων, σε πολλές πτυχές της, χαρακτηρίζονται από πολυπλοκότητα η οποία απαιτεί ακόμα εις βάθος γνώση πέρα από απλή κατανόηση. Τα θέματα που άγονται στο κοινοβούλιο έχουν πια αυτό το περιεχόμενο.

Ο βουλευτής δεν είναι, ή δεν αρκεί πια, στον χώρο του κοινοβουλίου, να είναι ο ιδεολόγος ή ο ηθικολόγος, όσο κι αν αυτά που πρεσβεύει μπορεί να είναι τουλάχιστον για όσους τα ενστερνίζονται πέρα για πέρα ορθά.

Συνεπώς, η αποτελεσματικότητα του έργου του, εάν δεν κατέχει τεχνική ή εμπειρική γνώση, κι αυτό πόσο μάλλον στην εποχή μας που η άλλοτε σφαιρική γνώση επι παντός επιστητού επαρκούσε για σκοπούς κοινοβουλευτικού έργου, απαιτεί ευστροφία αλλά και συσχέτιση με άτομα από κάθε τομέα ζωής, επιστήμης, επαγγέλματος κ.λπ, με την απαραίτητη γνώση ως σχέση μέσου προς σκοπό αλλά και την αντικειμενικότητα ώστε η γνώση αυτή να παρέχει τα ορθά εχέγγυα στο βουλευτή ως αυτόν που καλείται να αποφασίσει.

Ο βουλευτής νοείται είναι θεσμός, ακρογωνιαίος λίθος της Δημοκρατίας. Η κοινοβουλευτική δημοκρατία όπως έχει εξελιχθεί όλα αυτά τα χρόνια, κι όπως διαφαίνεται συνεχίζει να εξελίσσεται κατά τον ίδιο τρόπο, μεταβάλλει τουλάχιστον εξ ανάγκης, τον ρόλο του βουλευτή. Ο βουλευτής λοιπόν θα πρέπει, πέραν της εμπιστοσύνης του εκλογικού σώματος, να διαθέτει τα προσόντα χαρακτήρα που θα του επιτρέψουν τον αποτελεσματικό χειρισμό αφού ο αυτοσκοπός δεν έπαψε στο διάβα των χρόνων, η κοινή ωφέλεια, αντικειμενικά και αμερόληπτα χειριζόμενη, που να διαχέεται κατά τρόπο δίκαιο ώστε να ωφελεί όλους.

Του παρόντος δεν είναι εξέταση της άλλης οδού στο σύστημα το οποίο του κληρονομήθηκε από τους προκατόχους. Δηλαδή αν το σύστημα θεσμών και κανόνων δεν τον εκφράζει και νοείται ως εκπρόσωπος της λαϊκής βούλησης, να ρθει σε σύγκρουση, σε ενέργειες εντός του θεσμικού του ρόλου που θα ανατρέπουν αυτά που παρέλαβε. Νοείται πως έχει κι αυτή την επιλογή. Δεν είναι εμφανές αν άλλοι αλλού το επέτυχαν.

Άρα, ο νεοεκλεγείς θα πρέπει να κατανοήσει αυτές τις παραμέτρους για να ανταποκριθεί στη λαϊκή βούληση που εκπροσωπεί. Διότι η εποχή μας χαρακτηρίζεται έντονα από ιδιοτέλεια με ότι ο ορος αυτος εμπεριέχει πέραν της πολυπλοκότητας θεσμών και κανόνων.

*Νομικός, Λεμεσός