Τον πήρε ο «δαίμων… της εξουσίας»

Δεν μπορώ ν’ αποφανθώ με απόλυτη βεβαιότητα αν είχαμε «Κράτος Μαφία» επί προεδρίας Νίκου Αναστασιάδη, όπως ισχυρίζεται στο βιβλίο του ο Μακάριος Δρουσιώτης. Μπορώ, όμως, να καταλήξω στο ασφαλές συμπέρασμα ότι επί Νίκου Αναστασιάδη είχαμε ένα «Κράτος… Μάφιν». Μάφιν είναι αυτά τα μικρά ψωμάκια και μικρά γλυκίσματα ατομικού μεγέθους, που ψήνονται γρήγορα στον φούρνο. Ο τέως Πρόεδρος φαίνεται ότι χρησιμοποιούσε την εξουσία του ως… ατομικά μάφιν που έψηνε ο ίδιος. Αυτό τουλάχιστον συμπεραίνεται από το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς, με το οποίο καταλογίζονται στον κ. Αναστασιάδη τρεις περιπτώσεις εμπορίας επηρεασμού, μία περίπτωση κατάχρησης εξουσίας σε βαθμό κακουργήματος και τρεις περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας σε βαθμό πλημμελήματος ή απόπειρας διάπραξης ποινικού αδικήματος (σύνολο επτά).

Αυτά τα «μάφιν» ψήθηκαν από τον τέως Πρόεδρο και προσφέρθηκαν σε διάφορους. Ένα «μάφιν» προσφέρθηκε ως εξυπηρέτηση στον Ρώσο μεγιστάνα Ριμπολόβλεφ, άλλο προσφέρθηκε σε άλλους υπό τη μορφή «χρυσών» διαβατηρίων, άλλο «μάφιν» πήρε τη μορφή προσωπικής παρέμβασης στην υπόθεση της χρηματοδότησης του ΔΗΣΥ από την εταιρεία Focus, καθώς και παρέμβασης σε ακίνητο στη Δρομολαξιά προς όφελος ιδιωτικής εταιρείας κ.λπ. Φάγανε πολλοί πολλά «μάφιν», τέλος πάντων (περιλαμβανομένου και του δικηγορικού γραφείου «Νίκος Χρ. Αναστασιάδης & Συνεταίροι», σύμφωνα πάντα με το πόρισμα της Αρχής κατά της Διαφθοράς).

Τελικά, κάποιον… τον «πήρε ο δαίμονας»! Τον Βασιλιά Πέτρο Α΄, της μεσαιωνικής Κύπρου, τον είχε φάει «ο δαίμων της πορνείας», όπως έγραψε τότε ο Λεόντιος Μαχαιράς. Τον σύγχρονο ηγέτη τον πήρε «ο δαίμων… της εξουσίας»!

Συνολικά 15 φυσικά και νομικά πρόσωπα ελέγχονται για πιθανή διάπραξη ποινικών αδικημάτων. Κοινός παρονομαστής η εξυπηρέτηση οικονομικών συμφερόντων. Όλα τα ελεγχόμενα άτομα σχετίζονται, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, με τον τέως Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Φαίνεται ότι θα πάρει μαζί του και άλλους ο Νίκαρος. Σαν άλλος βιβλικός Σαμψών, που είχε αναφωνήσει, καθώς γκρέμιζε τον ναό των Φιλισταίων, «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των αλλοφύλων», θα αναφωνήσει και αυτός «αποθανέτω η ψυχή μου μετά των… άλλων φίλων»!

Κάθε ηγέτης αφήνει πίσω του μια χαρακτηριστική εποχή. Ο Περικλής άφησε τον «χρυσούν αιώνα». Ο Αναστασιάδης άφησε τη «χρυσή δεκαετία» (των «χρυσών» διαβατηρίων, του «χρυσού deal» με την Αρχιεπισκοπή και διαφόρων άλλων «χρυσών» συναλλαγών).

ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ