Όταν η Τουρκία ενοχλείται, τότε κάναμε σωστά τη δουλειά μας

Η οργή του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών απέναντι στο ψήφισμα του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για τις φρικαλεότητες του κατοχικού στρατού στην Κύπρο, το 1974, αποτελεί την καλύτερη επιβεβαίωση ότι το μήνυμα έφτασε εκεί που έπρεπε.

Όταν η Τουρκία ενοχλείται από την αλήθεια, σημαίνει ότι κάναμε σωστά τη δουλειά μας.

Ως ο Ευρωβουλευτής που ανέλαβα αυτή την πρωτοβουλία, αισθάνομαι περήφανος γιατί, έστω και μετά από μισό αιώνα, το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αναγνώρισε και κατήγγειλε ένα από τα πιο αποτρόπαια εγκλήματα της τουρκικής εισβολής, τους βιασμούς, τις σεξουαλικές κακοποιήσεις και τη βία που υπέστησαν εκατοντάδες ανυπεράσπιστες γυναίκες, κορίτσια, ακόμη και άντρες, από τον τουρκικό στρατό.

Καμία ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών, καμία προσπάθεια διαστρέβλωσης της ιστορίας και κανένας χαρακτηρισμός περί «άκυρου» ή «ανυπόστατου» δεν μπορούν να ξεπλύνουν εγκλήματα πολέμου.

Η ιστορική αλήθεια δεν διαγράφεται με ανακοινώσεις ούτε σβήνει με προπαγάνδα.

Η Τουρκία, αντί να επιτίθεται στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οφείλει να αναμετρηθεί με το παρελθόν της, να αναγνωρίσει τις ευθύνες της και να αποδώσει δικαιοσύνη στα θύματα.

Το ψήφισμα δεν αποτελεί το τέλος της διαδρομής.

Αποτελεί την αρχή μιας νέας προσπάθειας.

Ανοίγει τον δρόμο για διεκδίκηση δικαιοσύνης και αποζημιώσεων για τα θύματα των εγκλημάτων πολέμου που διαπράχθηκαν στην Κύπρο.

Αυτό είναι το επόμενο βήμα και θα συνεχίσουμε με την ίδια αποφασιστικότητα μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Στις γυναίκες που υπέφεραν σιωπηλά επί δεκαετίες οφείλαμε αυτή τη δικαίωση. Και σε όσους επιμένουν να αρνούνται τα εγκλήματά τους, η απάντησή μας είναι μία, η αλήθεια δεν φιμώνεται, η μνήμη δεν διαγράφεται και η δικαιοσύνη δεν παραγράφεται.