«Ώρες της αλήθειας ή της πλάνης»

Όλα άρχισαν στις 20 Ιουλίου 1974; Μα όχι! Άρχισαν από την ώρα που υπογράφτηκαν οι εθνοκτόνες Συμφωνίες της Ζυρίχης και ίσως και τα όσα προηγήθηκαν χρονικά πολύ προηγουμένως. Εγγυήτριες δυνάμεις, Αγγλία, Τουρκία, Ελλάδα! Ποιους πολεμούσε η Ε.Ο.Κ.Α 1955-59; Τους Εγγλέζους! Ποιοι αντιτίθεντο μετά μανίας στον στόχο των αγωνιστών της Ε.Ο.Κ.Α., που ήταν η Ένωση με την Ελλάδα; Η Τουρκία και οι εδώ πράκτορές της. Της τρομοκρατικής Τ.Μ.Τ., που την ακολουθούσε η συντριπτική πλειοψηφία των Τουρκοκυπρίων. Αυτοί μιλούσαν για Taksim (διχοτόμηση). Και οι Εγγλέζοι, οι μεγάλοι τους σύμμαχοι και καθοδηγητές.

Εμείς μιλούσαμε για Ένωση! Ποιοι απέσυραν την Ελληνική Μεραρχία από την Κύπρο τον Δεκέμβρη 1967 - αρχές 1968; Η τότε ελληνική Κυβέρνηση. Ποιοι έκαναν το πραξικόπημα εναντίον της διεθνώς αναγνωρισμένης Κυβέρνησης της Κύπρου; H τότε Κυβέρνηση της Ελλάδας! Δεν με ενδιαφέρει αν λεγόταν Χούντα ή ήταν Χούντα! Για μένα ήταν η Κυβέρνηση της Ελληνικής Δημοκρατίας. Γιατί το λέω αυτό; Ιδού η απάντηση! Από πότε ο αρχηγός μιας Χούντας, στρατηγός Φαίδων Γκιζίκης, ως Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας ορκίζει πολιτική κυβέρνηση και πρωθυπουργό; Kαι όχι μόνο αυτό! Παρέμεινε αρχηγός του κράτους και Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας για πολλούς μήνες ακόμα. Αρκετοί εδώ στην Κύπρο στις 20 Ιουλίου του 1974 και τις μαύρες ημέρες που ακολούθησαν, μάταια με αγωνία, αλλά χωρίς ιστορική γνώση και διπλωματική παιδεία, περίμεναν ουσιαστική στρατιωτική βοήθεια από την Ελλάδα. Μα, η Ελληνική Μεραρχία ήταν εδώ και την απέσυραν, γιατί τους φοβέρισε η Τουρκία με πόλεμο.

Προσωπικά για εμένα Χούντα ήταν και τότε, Χούντα ήταν και το 1974. Πέρασαν 52 χρόνια! Η Ελλάδα στρατιωτικά έκτοτε ουδεμία στρατιωτική παρουσία αντίστοιχη με εκείνην της Τουρκίας στην Κύπρο μπόρεσε να έχει και ούτε πιστεύω ότι θα έχει ποτέ! Μόνο λόγια! Παχιά λόγια, τα οποία εμείς εδώ στην Κύπρο, οι χαζοκούμπαροι, όπως μας λένε κάποιοι στην Αθήνα, τα καταπίνουμε αμάσητα! Είναι και εκείνο βλέπετε το τραγικά επαναλαμβανόμενο: «Η Κύπρος δεν κείται μακράν» ! Δυστυχώς και φέτος λέμε τα ίδια πράγματα για καταδίκη της

Τουρκίας και προδοσία της Χούντας. Μα η προδοσία συνεχίστηκε! Πώς αλλιώς μπορεί να ερμηνευτεί το γεγονός ότι ελληνική Κυβέρνηση, δημοκρατικά εκλελεγμένη, ανάγκασε και εκβίασε τον τότε Πρόεδρο της Κύπρου, τον αείμνηστο ευπατρίδη Γλαύκο Κληρίδη, στις 29 Δεκεμβρίου 1998 να ακυρώσει την έλευση των ρωσικών πυραύλων S-300; Αυτή η Κυβέρνηση άφησε την Εθνική Φρουρά, όπως το 1974 οι προκάτοχοί της, εντελώς ανυπεράσπιστη στο έλεος της τουρκικής αεροπορίας, αν συνέβαινε το απευκταίο! Και, το χειρότερο όλων, εξανάγκασε τον τότε Πρόεδρο της Κύπρου να αναλάβει ο ίδιος την ευθύνη!

Πρέπει η κυπριακή πολιτική ηγεσία επιτέλους και ενόψει πιθανόν εξελίξεων στο Κυπριακό να πει μια μεγάλη αλήθεια στον κυπριακό Ελληνισμό. Ότι, δηλαδή, το 1974 η Κύπρος προδόθηκε εξόφθαλμα και ξεκάθαρα και υπέστημεν τεράστια και συντριπτική στρατιωτική ήττα από τον τουρκικό στρατό. Και τα αποτελέσματα αυτής της τραγωδίας τα ζούμε καθημερινά από τότε. Να εξηγήσει στον λαό τι σημαίνει αυτό! Με το χέρι στο Ευαγγέλιο! Φτάνει πια τα παραμύθια! Έχουν καταντήσει γελοία και εκνευριστικά για εμάς, που γνωρίζουμε πέντε πράγματα.

Η αλήθεια είναι μπροστά μας και την βλέπουμε. Αν θέλουν κάποιοι να ζουν με παραμύθια, μπορούν να το κάνουν! Τα παραμύθια όμως κάποτε έχουν φρικτό τέλος για τα θύματα και ολοκληρωμένη συντριπτική νίκη των θυτών! Και φυσικά πλέον ο γυρισμός του χρόνου προς τα πίσω δεν είναι δυνατό να υπάρξει από τα θύματα! Γιατί απλώς τότε δεν θα υπάρχουν!

Στις 24 Ιουλίου, στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου της Αθήνας θα εορτάσουν και φέτος Κυβέρνηση και Πολιτική Ηγεσία της Ελλάδας την αποκατάσταση της δημοκρατίας στην Ελλάδα! Μια αποκατάσταση της δημοκρατίας πάνω στο αίμα, στην προσφυγιά, στον πόνο των αγνοουμένων μας και στην προδομένη θυσία της Κύπρου. Αντί να βάλουν μαύρα και να ορίσουν τη μέρα αυτή ως ημέρα εθνικής μνήμης για την Κύπρο, θα περιφέρονται στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου με το ποτήρι του ποτού στο χέρι οι κύριοι και οι κυρίες και άλλοι πολλοί της ελληνικής πολιτικής σκηνής. Μαζεύονται κάθε χρόνο σε αυτόν τον τόπο για να κάνουν τι; Να πουν τι; Να γιορτάσουν τι; Μεγαλύτερος εξευτελισμός και ασέβεια εις βάρος της αιματοβαμμένης Κύπρου δεν μπορεί να υπάρξει! Και αυτό το δεχόμαστε εμείς εδώ στην Κύπρο αλλά και ο ελληνικός λαός αδιαμαρτύρητα εδώ και 52 χρόνια, μη αρθρώνοντας μια λέξη γι’ αυτό το επίσημο ετήσιο ανοσιούργημα των δημοκρατικά εκλελεγμένων ελληνικών Κυβερνήσεων.

Οι εν Αθήναις μεταδικτατορικές κυβερνήσεις φρόντισαν μάλιστα επιμελώς να κάνουν τον ελληνικό λαό να πιστέψει ότι η Χούντα “έπεσε”, λόγω της εξέγερσης των φοιτητών του Πολυτεχνείου. Αυτό και αν είναι ο τέλειος βιασμός της ιστορικής αλήθειας! Κατά τα άλλα, εμείς εδώ οι προδομένοι Έλληνες της Κύπρου: “Καρτερούμεν μέραν νύχταν…”!

*Φιλόλογος